Αυτοδυναμία της ΝΔ βλέπουν οι δημοσκόποι

Όσα καταγράφουν οι δημοσκόποι για την πρωτιά στις εκλογές, την προοπτική αυτοδυναμίας και τα κόμματα της επόμενης Βουλής.
Όσο πλησιάζουμε προς τις εκλογές, όλο και περισσότεροι…βγάζουν τα κομπιουτεράκια. «Ποια θα είναι η διαφορά του πρώτου από το δεύτερο κόμμα;», «μπορεί να υπάρξει αυτοδυναμία;» και «πόσα κόμματα θα είναι στην επόμενη Βουλή;», είναι μόνο μερικά από τα ερωτήματα που τίθενται.
Και μπορεί οι δημοσκοπήσεις να διέρχονται κρίση αμφισβήτησης τα τελευταία χρόνια, αν, όμως, δεν τις εκλάβει κανείς ως μέσα πρόβλεψης του εκλογικού αποτελέσματος, παρά, περισσότερο, ως εργαλεία ανάλυσης των τάσεων στο επίπεδο της κοινωνίας, τότε μπορεί να αντλήσει κανείς χρήσιμα σενάρια. Γιατί, αυτό που αξίζει να θυμάται κανείς είναι ότι, μπορεί οι δημοσκοπήσεις να έπεσαν έξω ως προς π.χ. το εύρος της διαφοράς ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ, ιδίως στις δεύτερες εκλογές του 2015 ή στο εύρος της διαφοράς «ΟΧΙ-ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα επίσης του 2015, αλλά οι περισσότερες έρευνες, με τις δεδομένες μεθοδολογικές δυσκολίες της εποχής εκείνης, έπιασαν τις βασικές τάσεις.

Η «διόρθωση» του ΣΥΡΙΖΑ

Ας ξεκινήσουμε, όμως, ελαφρώς ανάποδα. Σε όλες τις έρευνες, ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει δεύτερο κόμμα. Ακόμα και στις έρευνες μεγάλων εταιρειών που αποτυπώνουν πολύ μικρότερες διαφορές, όπως π.χ. κάνει συστηματικά η εταιρεία Kappa Research στις έρευνές της για το Έθνος της Κυριακής, ο ΣΥΡΙΖΑ παραμένει εξαιρετικά χαμηλά στην περιοχή του 20% και λίγο προς τα πάνω.
Κανείς, πάντως, δεν περιμένει τον ΣΥΡΙΖΑ να κινηθεί πέριξ του 20%. Η κυρίαρχη εκτίμηση, αυτή τη στιγμή, είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα κινηθεί σε ένα ποσοστό άνω του 25%. Σε όλες τις έρευνες, δε, παρατηρείται μια μικρότερη ή μεγαλύτερη «διόρθωση» του ΣΥΡΙΖΑ προς τα πάνω. Αυτό έχει εξήγηση: η πολιτική πόλωση, η σταθεροποίηση της οικονομικής κατάστασης, αλλά και η πολιτική σταθεροποίηση επαναφέρουν ψηφοφόρους στην επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ.
Προσοχή: δεν είναι, κατά βάση, νέοι ψηφοφόροι, από διαφορετικές δεξαμενές, παρά κυρίως άνθρωποι που τον ψήφισαν το 2015. Όσο για το επιχείρημα ότι η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ παραμένει εξαιρετικά χαμηλά, άρα έχει μεγάλες «κάβες», οι δημοσκόποι συνιστούν προσοχή: πράγματι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χαμηλότερη συσπείρωση, κινούμενος μεταξύ του 50% και του 60%, αλλά θεωρείται εξαιρετικά απίθανο να επανέλθει σε τιμές του 90% ή έστω του 80%, ελέω πολιτικής φθοράς.
Η, δε, κατανομή των αναποφάσιστων, το ποσοστό των οποίων βαίνει μειούμενο σε όλες τις έρευνες, δεν είναι μονοσήμαντη υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά γίνεται ισορροπημένα προς αρκετά κόμματα-και προς τη ΝΔ. Να σημειωθεί, δε, ότι η Συμφωνία των Πρεσπών μπορεί να συσπειρώνει λίγους ψηφοφόρους «προοδευτικής απόχρωσης» γύρω από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά τον πιέζει σημαντικά, ιδίως από την Κεντρική Ελλάδα και πάνω.

Η τάση αυτοδυναμίας της ΝΔ

Την πρώτη θέση σε όλες τις έρευνες καταλαμβάνει η ΝΔ, κάτι που δεν αμφισβητεί κανείς. Ακόμα και το Μέγαρο Μαξίμου, στις κυλιόμενες μετρήσεις που παίρνει κάθε εβδομάδα και επεξεργάζεται, κατά βάση, ο υπουργός Επικρατείας Χριστόφορος Βερναρδάκης, βλέπει αυτό το προβάδισμα, έστω και αν το θεωρεί ανατρέψιμο.
Οι περισσότεροι δημοσκόποι, από την άλλη, εκ της ιστορικής τους εμπειρίας θεωρούν ότι τέτοιες διαφορές που αποτυπώνονται, ελάχιστους μήνες πριν από τις εκλογές, είναι δύσκολο να ανατραπούν στην κάλπη. Στις περισσότερες έρευνες, κυρίως στην εκτίμηση του εκλογικού αποτελέσματος, η ΝΔ εμφανίζεται μακράν πρώτη, με κατώτατες τιμές στην περιοχή του 33-34% και ανώτατες στην περιοχή του 40%.
Διακυμάνσεις υπάρχουν, φυσικά, ανάμεσα στις επιμέρους έρευνες. Οι περισσότεροι δημοσκόποι, πάντως, θεωρούν ότι, με τη συσπείρωση της τάξης του 80+% και τις σημαντικές εισροές ψηφοφόρων από ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ, Ποτάμι, ΑΝΕΛ, αλλά και Ένωση Κεντρώων, η ΝΔ φαντάζει το πρώτο εκλογικό φαβορί, με τάση να κινηθεί στην περιοχή του 35% και άνω.
Είναι, δε, σαφές από τη μεριά της οδού Πειραιώς ότι, παρά τους αρχικούς δισταγμούς και τη «συγκράτηση» των επιτελών του κόμματος, ο στρατηγικός στόχος προσδιορίζεται στην αυτοδυναμία.

Ο αριθμός των κομμάτων της επόμενης Βουλής

Φυσικά, η αυτοδυναμία έχει να κάνει και με τον αριθμό των κομμάτων της επόμενης Βουλής. Υπενθυμίζεται ότι το όριο της αυτοδυναμίας προσδιορίζεται από το ύψος του ποσοστού των εκτός Βουλης κομμάτων. Με άλλα λόγια, όσο μεγαλύτερο το ποσοστό των κομμάτων που μένουν εκτός, τόσο χαμηλότερος ο πήχης της αυτοδυναμίας, ο οποίος ξεκινά και μετρά αντίστροφα από το 40,4% και για κάθε 1% κομμάτων που μένουν εκτός κατεβαίνει 0,4%.
Με άλλα λόγια, αν τα κόμματα που μείνουν εκτός Βουλής συγκεντρώσουν 10%, τότε το πρώτο κόμμα θα χρειάζεται ένα ποσοστό κοντά στο 36,5% για να έχει αυτοδυναμία. Με τα σημερινά δεδομένα, η επόμενη Βουλή θα είναι σίγουρα πεντακομματική, με προοπτική πλέον να γίνει εξακομματική.
Μετά τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει η Χρυσή Αυγή που αντέχει, με πολλούς δημοσκόπους να βλέπουν ακόμα και αυξητική τάση της, και μετά έπονται το Κίνημα Αλλαγής που κάνει προσπάθεια να αποφύγει τη συμπίεση, αλλά και το ΚΚΕ. Από εκεί και πέρα, όμως, το χάος: όλοι οι δημοσκόποι συμφωνούν ότι, με τα παρόντα δεδομένα, ΑΝΕΛ και Ποτάμι είναι εκτός εξίσωσης, ενώ η Ένωση Κεντρώων πιέζεται σημαντικά. Υπό αυτό το πρίσμα, δυναμική είσοδο κάνει η «Ελληνική Λύση» του Κυριάκου Βελόπουλου, κόμμα με πυρήνες σε όλη την Ελλάδα και μεγάλη δύναμη στη Μακεδονία, αλλά όχι μόνο.
Σημειωτέον, όπως λένε δύο δημοσκόποι, η Ελληνική Λύση δεν παίρνει το βασικό κομμάτι των ψηφοφόρων της από τη ΝΔ, παρά μόνο ένα μικρό μέρος. Πάντως, πεποίθηση των δημοσκόπων είναι ότι η αυτοδυναμία της ΝΔ είναι εφικτή τόσο σε σενάριο πεντακομματικής, όσο και εξακομματικής Βουλής.

Ο παράγων Βελόπουλος

Και κάπως έτσι, φτάνουμε στον Κυριάκο Βελόπουλο, o οποίος είναι η ανερχόμενη δύναμη στον χώρο ανάμεσα στη ΝΔ και τη Χρυσή Αυγή. Μετρ των τηλεπωλήσεων -κάποτε πωλούσε ακόμα και «χειρόγραφες επιστολές» του Ιησού σε σπιράλ-, έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα πανελλαδικό δίκτυο τηλεθεατών και υποστηρικτών.
Με «καύσιμο» το Μακεδονικό, κατάφερε να ενισχύσει το πέρασμά του στη Βόρεια Ελλάδα, υποσκελίζοντας και τον Βασίλη Λεβέντη που «σκόραρε» πολύ καλά σε αυτές τις περιοχές. Πλέον, εμφανίζεται στην περιοχή του 3%, με ελαφρές διακυμάνσεις, αλλά, σε κάθε περίπτωση, βασικός υποψήφιος για να είναι ο νέος παίκτης στο πολιτικό σκηνικό.