Αυτοκτονική η εμμονική εμπιστοσύνη της Ευρώπης στην Τουρκία: Τα “δίπορτα παιχνίδια” του Ερντογάν με Ρωσία και ΝΑΤΟ, το “σκληρό ροκ” των εξοπλιστικών και οι ύπουλοι στόχοι – Και η Ελληνική Κυβέρνηση στο περιθώριο των εξελίξεων

Η συμπεριφορά της Άγκυρας σε κρίσιμα γεωπολιτικά ζητήματα, ιδίως στον πόλεμο της Ουκρανίας, εκθέτει μια επικίνδυνη στρατηγική «διπροσωπίας» που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια της Ευρώπης. Η Τουρκία εμφανίζεται να είναι «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ», διατηρώντας στενούς δεσμούς τόσο με το ΝΑΤΟ-Ε.Ε. όσο και με τη Ρωσία, υιοθετώντας μια εξωτερική πολιτική που εξυπηρετεί αποκλειστικά τα δικά της συμφέροντα.

Ειδικότερα, η ένταξη της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας στον ευρωπαϊκό αμυντικό άξονα θεωρείται από πολλούς ως αυτοκτονική κίνηση, δεδομένης της διαχρονικής στρατηγικής της Άγκυρας να μην αναγνωρίζει «συμμάχους» με τη δυτική έννοια του όρου.

Ο Διάδρομος Υπερπτήσεων για τη Ρωσία

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της διγλωσσίας είναι η στάση της Τουρκίας σχετικά με τον εναέριο χώρο της.

Ενώ όλα τα άλλα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ έχουν κλείσει τον εναέριο χώρο τους για ρωσική κρατική και στρατιωτική κυκλοφορία, η Άγκυρα παραμένει το μοναδικό μέλος της Συμμαχίας που επιτρέπει τακτικές άδειες πτήσης σε ρωσικά στρατιωτικά αεροσκάφη.

Πρόσφατο Παράδειγμα: Ένα ρωσικό στρατιωτικό αεροσκάφος Ilyushin Il-62M διέσχισε πρόσφατα τον Τουρκικό Εναέριο Χώρο (FIR) κατευθυνόμενο προς την ανατολική Λιβύη (Βεγγάζη). Η πτήση αυτή, η οποία χρησιμοποίησε τον τουρκικό διάδρομο για να παρακάμψει πλήρως τον ευρωπαϊκό εναέριο χώρο, επιτρέπει στη Μόσχα να διατηρεί αδιάλειπτες αεροπορικές συνδέσεις με σημαντικές στρατιωτικές ζώνες επιρροής, όπως η Συρία και η Λιβύη.

Η ενέργεια αυτή εκλαμβάνεται ως πλήρης αδιαφορία προς τις αποφάσεις της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, χωρίς ωστόσο να επιφέρει καμία επίσημη συνέπεια ή «τράβηγμα του αυτιού» προς την τουρκική πολιτική ηγεσία.

Διπλό Παιχνίδι στην Ουκρανική Κρίση

Η διπρόσωπη στάση της Τουρκίας είναι εμφανής και στην ουκρανική σύγκρουση:

Στήριξη Κιέβου: Παραδίδει στρατιωτικά drones Bayraktar και κατασκευάζει πολεμικά πλοία για το ουκρανικό Πολεμικό Ναυτικό.

Στήριξη Μόσχας: Ταυτόχρονα, προμηθεύει (μέσω μεσαζόντων) εξαρτήματα διπλής χρήσης στη Ρωσία, αποκομίζοντας κέρδος και από τις δύο πλευρές του πολέμου.

Διάδρομος Σιτηρών: Χρησιμοποιεί τον «διάδρομο σιτηρών» ως μοχλό κερδοσκοπίας, ενώ παράλληλα υπάρχουν υποψίες ότι μέσω αυτού λαμβάνουν όπλα οι ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Η τουρκική στρατηγική επιδιώκει να μεγιστοποιήσει τα κέρδη και την επιρροή της, παραβιάζοντας συστηματικά διεθνείς κανόνες και συμμαχικές δεσμεύσεις, γεγονός που την καθιστά άκρως επικίνδυνη για τον πυρήνα της δυτικής συμμαχίας.