Χαμόγελα στο Μαξίμου μετά την διαγραφή Θεοχαρόπουλου. Μετράνε τα Ναι για τις Πρέσπες.

Τις πολιτικές αναταράξεις που καταγράφονται στον ευρύτερο χώρο της Κεντροαριστεράς και εσχάτως στο Κίνημα Αλλαγής μετά και την διαγραφή του Θανάση Θεοχρόπουλου κοιτάζουν στο Μέγαρο Μαξίμου και χαμογελούν ενόψει της ψήφισης της Συμφωνίας των Πρεσπών, κλείνοντας τα μάτια στο μαζικό συλλαλητήριο για τη Μακεδονία, αλλά και στον τρόπο που το διέλυσε με τα χημικά η αστυνομία. 
Από την πρώτη στιγμή στην κυβέρνηση, μετά την ψήφο εμπιστοσύνης συνέχισαν την πίεση στα μικρότερα κόμματα του μεσαίου χώρου προκειμένου να πάρουν θέση υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών.
Μόλις χθες, ήρθε το διαζύγιο της Φώφης Γεννηματά με τον πρόεδρο της ΔΗΜΑΡ,  Θανάση Θεοχαρόπουλου που διεγράφη, ενώ σήμερα το πρωί ο Γιώργος Αμυράς ανεξαρτητοποιήθηκε από το Ποτάμι, αφήνοντας τον Σταύρο Θεοδωράκη χωρίς ΚΟ.
Με τα νέα δεδομένα το Μαξίμου ευελπιστεί βάσιμα πια -τουλάχιστον- σε 152 θετικές ψήφους, συνυπολογίζοντας στους 145 και αυτές των κκ: Παπαχριστόπουλου, Κουντουρά, Θεοδωράκη, Λυκούδη, Μαυρωτά, Δανέλλη και Θεοχαρόπουλου.

«Αλλοι αρέσκονται σε…συναλλαγές»
Στο φόντο της πολύ μεγάλης πολιτικής πόλωσης, και έπειτα από τις χθεσινές «βόμβες» -και όχι όταν συνέβη όπως ισχυρίζεται- του προέδρου της ΔΗΜΑΡ ότι του προτάθηκε να είναι επικεφαλής στο Επικρατείας με προϋπόθεση να καταψηφίσει τις Πρέσπες, αρμόδιες πηγές έλεγαν στο  iefimerida.gr ότι «αποδεικνύεται σύμφωνα με όσα είδαν στο φως της δημοσιότητας ότι εκείνοι που αρέσκονται σε συναλλαγές είναι τελικά εκείνοι που κατηγορούσαν τον ΣΥΡΙΖΑ».
Επαναφέρουν τις διαχωριστικές γραμμές
Κοιτώντας, τέλος, στις συμμαχίες της επόμενης μέρας, οι κυβερνητικοί επαναφέρουν τις διαχωριστικές γραμμές μέσω της Συμφωνίας των Πρεσπών. Όπως είπε άλλωστε ο ίδιος ο πρωθυπουργός σε συνέντευξή του στην Αυγή: «όλες οι δυνάμεις καλούνται να πάρουν θέση πάνω σε κρίσιμα, ιστορικά διλήμματα. Η συμφωνία των Πρεσπών είναι ένα τέτοιο δίλημμα. Επαναφέρει τις διαχωριστικές γραμμές στην ουσιαστική πολιτική διάκριση ανάμεσα στην πρόοδο και στη συντήρηση». Για να προσθέσει ότι «δεν είναι τυχαίο ότι η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία έχει πάρει σαφή και ξεκάθαρη θέση».