Χανιά: Μαρτυρία φρίκης από ηλικιωμένο που βίωσε τον εφιάλτη στο γηροκομείο-κολαστήριο – «Με χτυπούσαν αλύπητα!» (βίντεο)

Σοκάρει και ανατριχιάζει η μαρτυρία ηλικιωμένου από το γηροκομείο-κολαστήριο στα Χανιά.

Ένας 76χρονος, πρώην φιλοξενούμενος του γηροκομείου στα Χανιά, περιγράφει τις εφιαλτικές – βίαιες συμπεριφορές και καταστάσεις που δεν τις χωρά ανθρώπινος νους.

Όπως μεταδίδει το neakriti.gr, ο Χρήστος Δερμιτζάκης και η σύζυγός του Ελένη μίλησαν για υποσιτισμό, βασανιστήρια, άθλιες συνθήκες υγιεινής, για φέρετρα στο υπόγειο, γέροντες και γερόντισσες που καλούσαν απεγνωσμένα σε βοήθεια. Οι περιγραφές τους είναι γροθιά στο στομάχι. «Νεκροταφείο» αποκαλούσαν οι ίδιοι το γηροκομείο στο οποίο είχαν την ατυχία να μπουν, ως φιλοξενούμενος ο πρώτος και ως επισκέπτρια η δεύτερη.

Γεννημένος και μεγαλωμένος στον Βατόλακκο, ένα χωριό του Δήμου Πλατανιά, λίγα χιλιόμετρα μακριά από τα Χανιά, ο κ. Χρήστος Δερμιτζάκης κάνει σήμερα τον σταυρό του που κατάφερε να επιβιώσει από το κολαστήριο, όπως ο ίδιος λέει. Χωρίς να μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά του, δοξάζει τον Θεό που κάποιοι παραπέμφθηκαν στη Δικαιοσύνη.

«Ξύλο, έτρωγα πολύ ξύλο. Στον πισινό. Πονούσα και φώναζα. Μου έκαναν ενέσεις χωρίς λόγο. Με χτυπούσαν αλύπητα», είπε ο κ. Χρήστος Δερμιτζάκης.

Είχε την ατυχία να μπει προσωρινά ευτυχώς στη δομή, λόγω της απαραίτητης υποβολής της συζύγου του σε εγχείρηση σε νοσοκομείο του Ηρακλείου. Τα παιδιά του, εργαζόμενα, με βαρύ πρόγραμμα, ήταν δύσκολο να τον κρατήσουν κοντά τους για φροντίδα κι έτσι αποφάσισαν από κοινού να φιλοξενηθεί στην εν λόγω μονάδα. Κατέβαλαν όλη τη σύνταξη του 76χρονου, συνολικά 800 ευρώ, ενώ πλήρωναν από την τσέπη τους και τα φάρμακά του, το κόστος των οποίων ανερχόταν στα περίπου 200 ευρώ.

Το σκηνικό του τρόμου δεν άργησε να αποκαλυφθεί
Ο κ. Χρήστος κάθε τόσο τηλεφωνούσε στη σύζυγό του: «Ελένη, έλα να με πάρεις, γιατί θα πεθάνω εδώ μέσα. Ελένη, πάρε τους τηλέφωνο. Λερώθηκα και δεν έρχονται να με αλλάξουν. Υποσέντονα δεν είχαν. Κοιμόμουν πάνω σε χοντρό νάιλον, σαν αυτό που σκεπάζουμε τα ξύλα της σόμπας».

Στις εκκλήσεις του συζύγου της, η κ. Ελένη Δερμιτζάκη όσο διάστημα προετοιμαζόταν για την επέμβαση δεν μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα. Τηλεφωνούσε όμως στη διεύθυνση της μονάδας και επέμενε να φροντίσουν τον άνθρωπό της.

«Σε κάμποση ώρα με έπαιρνε πάλι. Ελένη, με δέσανε. Ρωτούσα: ”Γιατί δέσατε τον άντρα μου;”. Μου απαντούσαν πως τον έδεναν για να μη γλιστρήσει από την καρέκλα».

Μια μέρα που η σύζυγός του τον επισκέφθηκε, αφού πια είχε χειρουργηθεί και πριν τον πάρει ξανά κοντά της, διαπίστωσε ιδίοις όμμασι την απάνθρωπη μεταχείριση όχι μόνο προς τον άντρα της, αλλά προς όλους τους ηλικιωμένους.

Όπως είπε η κυρία Ελένη: «Του έφεραν να φάει άθλιες φακές μέσα σε ένα μικρό μπολάκι, σαν αυτό που ταΐζω τα γατιά, και μισό αυγό! Όταν ρώτησα πού είναι το άλλο μισό αυγό, μου είπαν πως θα το δώσουν σε άλλον τρόφιμο. Ευτυχώς, βρέθηκε εκεί μέσα κάποιος που πουλούσε κουλούρια και τυρόπιτες και όταν του έδωσα να φάει έτρωγε σαν λιμαγμένος»!

Ο κύριος Χρήστος ήταν 90 κιλά όταν μπήκε στη μονάδα φροντίδας ηλικιωμένων. Όταν επέστρεψε στο σπίτι του, με μόλυνση από τις ακαθαρσίες, είχε μείνει μόλις 50 κιλά.

Οι φωνές των ηλικιωμένων αντηχούν ακόμη στα αυτιά του ζευγαριού
«Βοήθεια, παιδί μου, γιε μου, φώναζαν οι γυναίκες», είπε η κ. Ελένη. Οι δε θάνατοι ήταν τόσο συχνοί όσο και ακατανόητοι. «Εκεί μέσα είναι κολαστήριο, δεν είναι ίδρυμα. Όταν κατεβαίναμε στο υπόγειο για μπάνιο, έβλεπες τα φέρετρα, στη σειρά. Λέω, ”ρε παιδιά, τι συμβαίνει; Πέθανε ο ένας, πέθανε ο άλλος, τι γίνεται;”» ρωτούσε ο κ. Χρήστος Δερμιτζάκης και φοβόταν πως ερχόταν και η δική του σειρά.

Άνθρωποι ρυτιδιασμένοι και αδύναμοι, πλην όμως αξιοπρεπείς, πήγαν ελπίζοντας πως θα τύχουν της φροντίδας που τους πρέπει. Πολλοί έσβησαν αβοήθητοι και οι πιο τυχεροί απομακρύνθηκαν εγκαίρως.

Οι συγκλονιστικές μαρτυρίες για τον ιδιωτικό οίκο ευγηρίας δεν έχουν τέλος
«Είδα μια γιαγιά με άνοια να της ανοίγουν το στόμα και να της βάζουνε με το ζόρι το κουτάλι με το φαγητό. Εκείνη να μην τρώει και να της το σπρώχνουν με μια πετσέτα. Είδα έναν άλλο να τον σπρώχνουν σαν ζώο στη σκάλα», είπε ανάμεσα σε πολλά απίστευτα και απάνθρωπα η ηλικιωμένη από τον Βατόλακκο.

Περιγραφές σαν αυτές περιλαμβάνονται στην ογκώδη δικογραφία για το ιδιωτικό γηροκομείο με τους τουλάχιστον 30 ύποπτους θανάτους, τους 300 καταγεγραμμένους την τελευταία εξαετία. Για μια μονάδα-πληγή για την κοινωνία και την ανθρώπινη υπόσταση, που συνέχιζε να λειτουργεί με την ευλογία της πολιτείας.