Χίος: Μετρά πληγές μετά τον πύρινο εφιάλτη – Πάνω από 220.000 στρέμματα έγιναν στάχτη τα τελευταία 15 χρόνια

Μια τραγική “παράδοση” στις φλόγες συνεχίζεται αδιάκοπα στη Χίο, όπου μέσα σε 15 χρόνια έχουν καεί περισσότερα από 220.000 στρέμματα δασικών και αγροτικών εκτάσεων. 

Χίος: Μετρά πληγές μετά τον πύρινο εφιάλτη – Πάνω από 220.000 στρέμματα έγιναν στάχτη τα τελευταία 15 χρόνια

Την ώρα που οι φλόγες κατασπαράσσουν κάθε σπιθαμή ζωής, το νησί μετρά ξανά τις πληγές του. Η φωτιά που ξέσπασε την περασμένη Κυριακή κατακαίει τα πάντα στο πέρασμά της, ενώ οι κάτοικοι – απελπισμένοι και εξοργισμένοι – βλέπουν τους κόπους μιας ζωής να χάνονται, χωρίς κανείς να μπορεί να εγγυηθεί ούτε πρόληψη, ούτε αποκατάσταση.

Ο μετεωρολόγος Κώστας Λαγουβάρδος, διευθυντής ερευνών στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, παρουσίασε τρισδιάστατο βίντεο με τις καμένες εκτάσεις της Χίου την τελευταία 15ετία, στηριγμένο σε δορυφορικά δεδομένα του ευρωπαϊκού συστήματος EFFIS. Το βίντεο σοκάρει, αποτυπώνοντας τον αφανισμό: το 28% του νησιού έχει καεί – ποιος μπορεί να μείνει ατάραχος μπροστά σε αυτό το νούμερο;

Η πιο πρόσφατη πυρκαγιά που ξεκίνησε την Κυριακή, έχει ήδη αφανίσει σχεδόν 48.000 στρέμματα, εκ των οποίων τα 38.500 είναι δασικές εκτάσεις. Πρόκειται για περιβαλλοντικό έγκλημα που συντελείται μπροστά στα μάτια μας – και, δυστυχώς, επαναλαμβάνεται σχεδόν κάθε χρόνο.

Χίος: Μετρά πληγές μετά τον πύρινο εφιάλτη – Πάνω από 220.000 στρέμματα έγιναν στάχτη τα τελευταία 15 χρόνια

Σήμερα το πρωί, καταγράφηκε νέα αναζωπύρωση στο βουνό Προβατά, κοντά στο χωριό Λιθί, με τις δυνάμεις της Πυροσβεστικής – 444 πυροσβέστες, 85 οχήματα, 21 πεζοπόρα τμήματα και 3 ελικόπτερα – να επιχειρούν σε έναν αγώνα με το χρόνο και την εξάντληση. Παράλληλα, στη θέση Σπάσμα στον Βροντάδο, ξέσπασε και νέα εστία το βράδυ της Τετάρτης.

Η Χίος καίγεται. Το δάσος, οι καλλιέργειες, τα σπίτια, οι αναμνήσεις, οι ελπίδες, όλα χάνονται μες στον καπνό. Αλλά η σιωπή – από πλευράς Πολιτείας και κοινωνίας – είναι αυτή που καίει πιο βαθιά. Πού είναι το σχέδιο πρόληψης; Πού η ουσιαστική στήριξη των κατοίκων; Πού η ευθύνη για την επόμενη μέρα;

Δεν είναι πια απλά μια «φυσική καταστροφή». Είναι συντεταγμένη εγκατάλειψη. Η Χίος στέλνει σήμα κινδύνου. Θα το αγνοήσουμε και φέτος;