«Χωριάτικο»: «Μου έδιναν 800 ευρώ τον μήνα»- Πώς μια 68χρονη με αναπηρία 87% έγινε αχυράνθρωπος στις εταιρείες του Άγγελου Γιαννακόπουλου, έχασε το επίδομα αναπηρίας και έφτασε να βρεθεί χρεωμένη με 239.212 ευρώ στο Δημόσιο!

Η συγκλονιστική μαρτυρία της γυναίκας από τη Ζάκυνθο που εμφανιζόταν ως εταίρος και διαχειρίστρια επιχειρήσεων του επιχειρηματικού δικτύου Γιαννακόπουλου. Οι υποσχέσεις για 800 ευρώ τον μήνα, οι πληρωμές που διακόπηκαν και οι ασφαλιστικές οφειλές που την έμπλεξαν σε μια ασύλληπτη οικονομική περιπέτεια.

«Χωριάτικο»: «Μου έδιναν 800 ευρώ τον μήνα»- Πώς μια 68χρονη με αναπηρία 87% έγινε αχυράνθρωπος στις εταιρείες του Άγγελου Γιαννακόπουλου, έχασε το επίδομα αναπηρίας και έφτασε να βρεθεί χρεωμένη με 239.212 ευρώ στο Δημόσιο!

Μια ιστορία που αποτυπώνει με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο τις ανθρώπινες διαστάσεις της υπόθεσης του «Χωριάτικου» έρχεται στο φως μέσα από τη μαρτυρία μιας 68χρονης γυναίκας από τη Ζάκυνθο. Με σοβαρά προβλήματα υγείας και πιστοποιημένο ποσοστό αναπηρίας 87%, η γυναίκα βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπη με τις βαριές συνέπειες της εμπλοκής της σε εταιρείες που περιλαμβάνονται στη δικογραφία για το επιχειρηματικό δίκτυο του Άγγελου Γιαννακόπουλου.

Αναζητώντας, όπως περιγράφει, μια οικονομική διέξοδο σε μια ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο της ζωής της, δέχθηκε να συμμετάσχει τυπικά σε επιχειρηματικά σχήματα, χωρίς να μπορεί να φανταστεί πού θα την οδηγούσε αυτή η επιλογή. Το όνομά της βρέθηκε να φιγουράρει στα επίσημα εταιρικά έγγραφα ως εταίρος και διαχειρίστρια επιχειρήσεων, την ώρα που η ίδια υποστηρίζει ότι δεν είχε ουσιαστική συμμετοχή στη διοίκηση και στη λειτουργία τους.

Η υπόθεσή της αναδεικνύει μία από τις πλέον κρίσιμες πτυχές της έρευνας: τον τρόπο με τον οποίο, σύμφωνα με τα στοιχεία της δικογραφίας και τις σχετικές μαρτυρίες, πρόσωπα που αντιμετώπιζαν οικονομικές δυσκολίες φέρονται να στρατολογούνταν για να αναλαμβάνουν στα χαρτιά εταιρείες και επιχειρήσεις, λειτουργώντας ως τυπικοί εκπρόσωποί τους, χωρίς να έχουν τον πραγματικό έλεγχο της δραστηριότητάς τους.

Το δέλεαρ ήταν 800 ευρώ τον μήνα. Ένα ποσό που, για ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονταν σε οικονομική ασφυξία, μπορούσε να φαντάζει ως μια αναγκαία ανάσα, μια μικρή αλλά σταθερή ενίσχυση για την καθημερινότητά τους. Η υπόσχεση, ωστόσο, όπως προκύπτει από την αφήγηση της 68χρονης, αποδείχθηκε βραχύβια, ενώ οι συνέπειες της εμπλοκής της στις εταιρείες εξακολουθούν να τη συνοδεύουν.

Όπως περιγράφει, τα χρήματα άλλοτε παραδίδονταν μετρητά και άλλοτε καταβάλλονταν μέσω τραπεζικών λογαριασμών. Στη δική της περίπτωση, λόγω της απόστασης, η μηνιαία αμοιβή καταβαλλόταν μέσω τράπεζας. Η συμφωνία προέβλεπε την καταβολή 800 ευρώ, ένα ποσό που αρχικά τηρούνταν, αλλά στη συνέχεια άρχισε να συρρικνώνεται, μέχρι που οι πληρωμές διακόπηκαν οριστικά.

Τα 800 ευρώ καταβάλλονταν κανονικά για τους πρώτους τρεις μήνες. Έπειτα η αμοιβή μειώθηκε και, λίγο αργότερα, σταμάτησε εντελώς. Η οικονομική συμφωνία είχε ουσιαστικά καταρρεύσει, όχι όμως και η τυπική παρουσία της γυναίκας στις εταιρείες. Το όνομά της εξακολουθούσε να εμφανίζεται στα εταιρικά μητρώα, ως εταίρου ή διαχειρίστριας, με όλες τις δυνητικά σοβαρές συνέπειες που μπορούσε να συνεπάγεται μια τέτοια ιδιότητα.

Και ενώ η ίδια δεν λάμβανε πλέον την υποσχεθείσα αμοιβή, οι εταιρικές της ιδιότητες παρέμεναν καταχωρισμένες, δημιουργώντας ένα πλέγμα υποχρεώσεων και εκκρεμοτήτων που, όπως καταγγέλλει, δεν ήταν σε θέση να διαχειριστεί. Μάλιστα, η εμπλοκή της στις συγκεκριμένες επιχειρήσεις φέρεται να επηρέασε ακόμη και τη συνταξιοδοτική της διαδικασία, καθώς εξακολουθούσε να εμφανίζεται ως πρόσωπο με επαγγελματική δραστηριότητα σε μία από αυτές.

Τα εταιρικά ίχνη στη δικογραφία

Τα στοιχεία της δικογραφίας καταγράφουν μια αξιοσημείωτη διαδρομή του ονόματος της 68χρονης σε διαφορετικά εταιρικά σχήματα, τα οποία συνδέονται με το ευρύτερο επιχειρηματικό δίκτυο που ερευνάται.

Ειδικότερα, η γυναίκα εμφανίζεται ως διαχειρίστρια στην εταιρεία «Αρτοποιεία Ασπροπύργου Μ.Ι.Κ.Ε.», με έδρα τον Ασπρόπυργο, έχοντας διαδεχθεί τον Γεώργιο Γιαννακόπουλο, ο οποίος είχε δηλωθεί ως μοναδικός εταίρος και διαχειριστής έως τις 7 Οκτωβρίου 2022. Η συγκεκριμένη εταιρεία διαγράφηκε στις 25 Απριλίου 2024.

Το όνομά της εντοπίζεται, παράλληλα, στην εταιρική διαδρομή της «Αρτοποιεία Κορινθίας και Σία Ε.Ε.», στην οποία είχε προηγουμένως συμμετάσχει ο Γεώργιος Γιαννακόπουλος με ποσοστό 99%. Παράλληλα, εμφανίζεται και στην «GUSTUS ALL DAY και Σία Ο.Ε.», μια επιχείρηση που πέρασε από διαδοχικές μεταβολές στην επωνυμία, στη σύνθεση των εταίρων και στη διαχείρισή της.

Στη συγκεκριμένη εταιρεία η 68χρονη απέκτησε εταιρικά μερίδια και ανέλαβε τη διαχείριση στις 18 Μαΐου 2023. Λίγους μήνες αργότερα, στις 28 Νοεμβρίου του ίδιου έτους, προχώρησε στη μεταβίβαση των μεριδίων της. Στην προηγούμενη εταιρική διαδρομή της επιχείρησης συναντάται και η «Το Χωριάτικο Αρτοποιία Ζαχαροπλαστική Ε.Π.Ε.», στην οποία συμμετείχε ο Άγγελος Γιαννακόπουλος.

Ωστόσο, το στοιχείο που προκαλεί τη μεγαλύτερη εντύπωση αφορά την εταιρεία «ASK WORK SCHOOL Μ.Ι.Κ.Ε.». Εκεί η γυναίκα εμφανίζεται ως μοναδική εταίρος, διαχειρίστρια και εκκαθαρίστρια, ιδιότητες που τη συνδέουν τυπικά με ένα εταιρικό σχήμα στο οποίο καταγράφονται ιδιαίτερα υψηλές ασφαλιστικές οφειλές.

Σύμφωνα με το έγγραφο της έρευνας, σε βάρος της συγκεκριμένης εταιρείας έχουν υποβληθεί από τον ΕΦΚΑ τρεις μηνυτήριες αναφορές, στις 7 Αυγούστου 2024, στις 15 Ιανουαρίου 2025 και στις 12 Μαΐου 2025, για τη μη καταβολή ασφαλιστικών εισφορών εργαζομένων, συνολικού ύψους 239.212,50 ευρώ.

«Χωριάτικο»: «Μου έδιναν 800 ευρώ τον μήνα»- Πώς μια 68χρονη με αναπηρία 87% έγινε αχυράνθρωπος στις εταιρείες του Άγγελου Γιαννακόπουλου, έχασε το επίδομα αναπηρίας και έφτασε να βρεθεί χρεωμένη με 239.212 ευρώ στο Δημόσιο!

Πρόκειται για ένα ποσό που αποκτά ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα αν αναλογιστεί κανείς την προσωπική και οικονομική κατάσταση της γυναίκας, η οποία, σύμφωνα με όσα καταγγέλλει, είχε δεχθεί να εμφανίζεται ως εταιρικό στέλεχος έναντι μιας περιορισμένης μηνιαίας αμοιβής, χωρίς να έχει αντιληφθεί τις διαστάσεις των υποχρεώσεων που θα μπορούσαν να συνδεθούν με το όνομά της.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στο protothema.gr, η 68χρονη ξεδιπλώνει το χρονικό της εμπλοκής της: από την πρώτη επαφή με πρόσωπα του συγκεκριμένου επιχειρηματικού δικτύου και τη συνάντηση που προηγήθηκε, μέχρι τις υποσχέσεις για τη μηνιαία αμοιβή των 800 ευρώ, τις τραπεζικές καταβολές που σταδιακά περιορίστηκαν και τελικά σταμάτησαν, αλλά και τα προβλήματα που ακολούθησαν. Μια διαδρομή που, όπως υποστηρίζει, δεν μπορούσε σε καμία περίπτωση να προβλέψει όταν αποδεχόταν την πρόταση.

Ο ρόλος των αχυρανθρώπων

Τη δική τους εκδοχή για τον ρόλο που διαδραμάτισαν στην υπόθεση του κυκλώματος με τις εικονικές εταιρείες και τα εκατομμύρια ευρώ σε φορολογικές οφειλές παρουσιάζουν, μέσω του συνηγόρου τους, Στάθη Μητσοκάλη, πρόσωπα που εμφανίζονταν ως εταίροι και διαχειριστές καταστημάτων των αλυσίδων «Το Χωριάτικο», «Bread Factory» και άλλων επιχειρήσεων.

Ο κ. Μητσοκάλης υπογραμμίζει ότι οι εντολείς του δεν αρνήθηκαν ποτέ την ευθύνη που τους αναλογεί για την απόφασή τους να αποδεχθούν, έναντι ενός μικρού οικονομικού ανταλλάγματος, την τυπική συμμετοχή τους στη διοίκηση και στην εταιρική σύνθεση επιχειρήσεων. Επισημαίνει, ωστόσο, ότι, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς τους, δεν γνώριζαν το πραγματικό εύρος, την έκταση και τις δραστηριότητες του εγκληματικού δικτύου.

Όπως υποστηρίζει, οι άνθρωποι αυτοί βρέθηκαν να αποτελούν την τυπική εικόνα επιχειρήσεων, χωρίς να έχουν ουσιαστική εξουσία στη λειτουργία τους, χωρίς να συμμετέχουν στη λήψη κρίσιμων οικονομικών αποφάσεων και χωρίς να αποκομίζουν οποιοδήποτε μερίδιο από τα τεράστια χρηματικά ποσά που, κατά την υπερασπιστική θέση, διακινούνταν από άλλα πρόσωπα μέσω της χρήσης των ονομάτων τους.

Η αποδοχή μιας πρότασης που αρχικά μπορεί να φαινόταν ως μια εύκολη ευκαιρία για ένα μικρό συμπληρωματικό εισόδημα εξελίχθηκε, σύμφωνα με τον συνήγορό τους, σε μια εξαιρετικά βαριά περιπέτεια. Οι τυπικοί διαχειριστές βρέθηκαν αντιμέτωποι με κακουργηματικές κατηγορίες, υπέρογκα πρόστιμα και δυσβάσταχτες οφειλές προς το Δημόσιο, για επιχειρηματικές δραστηριότητες τις οποίες, όπως ισχυρίζονται, δεν έλεγχαν πραγματικά.

«Οι εντολείς μου (εταίροι και διαχειριστές καταστημάτων «Το Χωριάτικο», «Bread Factory» κ.ά.) δεν αρνήθηκαν την ευθύνη τους για τη λανθασμένη απόφασή τους να αποδεχτούν, έναντι μικρού οικονομικού οφέλους, να γίνουν η τυπική “βιτρίνα” ενός δαιδαλώδους εγκληματικού δικτύου, του οποίου τις πλήρεις διαστάσεις και δραστηριότητες δεν γνώριζαν», αναφέρει χαρακτηριστικά ο δικηγόρος τους.

Όπως εξηγεί, το τίμημα αυτής της απόφασης αποδείχθηκε ιδιαίτερα βαρύ, καθώς οι εντολείς του βρέθηκαν να λογοδοτούν για οικονομικές δραστηριότητες επί των οποίων, σύμφωνα με την υπερασπιστική τους θέση, δεν ασκούσαν καμία πραγματική εξουσία.

«Αποτέλεσμα της επιλογής τους αυτής ήταν να βρεθούν αφενός κατηγορούμενοι για βαρύτατα κακουργήματα και αφετέρου φορτωμένοι με εξοντωτικά πρόστιμα και δυσβάσταχτα χρέη στην εφορία για καταστήματα στα οποία δεν είχαν κανέναν απολύτως έλεγχο και καμία πραγματική διαχειριστική δύναμη, όπως άλλωστε δεν είχαν και καμία ανάμειξη στις οικονομικές αποφάσεις και -κυρίως- καμία συμμετοχή στα κέρδη εκατομμυρίων που άλλοι “ξέπλεναν” στις πλάτες τους», τονίζει.

«Κατά τη διαδικασία των απολογιών, οι εντολείς μου αφέθηκαν ελεύθεροι, καθώς η ανάκριση αναγνώρισε ότι η περιορισμένη συνδρομή τους ούτε καθιστά αυτούς μέλη εγκληματικής οργάνωσης ούτε καν πληροί τις προϋποθέσεις της άμεσης συνέργειας στις πράξεις του κατηγορητηρίου», καταλήγει ο κ. Μητσοκάλης.