Χωριάτικο: Βαθαίνει το μέγεθος της ασύλληπτης απάτης- Οι 520 εταιρείες, οι εξαγορές με μετρητά και οι φούρνοι «βιτρίνα»- Από τις ξαπλώστρες της Μυκόνου μέχρι το το κυλικείο του Γ.Ν. Γεννηματάς, ο Άγγελος Γιαννακόπουλος είχε την…ικανότητα να εξαφανίζει τους ανταγωνιστές του στην αγορά

Ο «ασκός του Αιόλου» έχει ανοίξει για την επιχειρηματική δραστηριότητα του Άγγελου Γιαννακόπουλου, με το εύρος των ερευνών να ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της γνωστής αλυσίδας αρτοποιείων «Το Χωριάτικο».

Χωριάτικο: Βαθαίνει το μέγεθος της ασύλληπτης απάτης- Οι 520 εταιρείες, οι εξαγορές με μετρητά και οι φούρνοι «βιτρίνα»- Από τις ξαπλώστρες της Μυκόνου μέχρι το το κυλικείο του Γ.Ν. Γεννηματάς, ο Άγγελος Γιαννακόπουλος είχε την…ικανότητα να εξαφανίζει τους ανταγωνιστές του στην αγορά

Στο μικροσκόπιο φέρεται να βρίσκεται ένα εκτεταμένο πλέγμα εταιρειών, με εκατοντάδες ΑΦΜ, ενεργών αλλά και ανενεργών επιχειρηματικών σχημάτων, που συνθέτουν ένα πολυδαίδαλο εταιρικό τοπίο και δυσχεραίνουν την πλήρη χαρτογράφηση των συναλλαγών.

Η υπόθεση απάτης, η οποία ήρθε στο προσκήνιο το μεσημέρι της Κυριακής, όταν έγινε γνωστή η σύλληψη του επιχειρηματία, αναδεικνύει την ανάγκη διερεύνησης μιας επιχειρηματικής δραστηριότητας που, σύμφωνα με πληροφορίες, εκτεινόταν σε ένα ευρύ φάσμα κλάδων. Από αρτοποιεία και εστιατόρια έως ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, οργανωμένες παραλίες με ξαπλώστρες και κυλικεία, το αποτύπωμα που αποδίδεται στον Άγγελο Γιαννακόπουλο φέρεται να κάλυπτε σημαντικό μέρος της αγοράς εστίασης και φιλοξενίας.

Από τους φούρνους και τα εστιατόρια έως τη Μύκονο

Στον χώρο της εστίασης, ο Άγγελος Γιαννακόπουλος συγκαταλεγόταν, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, στους ισχυρούς επιχειρηματικούς παράγοντες. Πέρα από τις αλυσίδες που έχουν συνδεθεί με το όνομά του —«Το Χωριάτικο», «Αττικά Αρτοποιεία» και Bread Factory—, είχε αναπτύξει παρουσία και στον χώρο των εστιατορίων, με δραστηριότητες που εκτείνονταν από το κέντρο της Αθήνας έως το Ψυχικό.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει, παράλληλα, η δραστηριότητα που φέρεται να είχε αναπτύξει σε δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς, όπως η Ρόδος και, κυρίως, η Μύκονος. Εκεί, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, επιχειρηματικές κινήσεις πραγματοποιούνταν μέσω δικηγόρων και διαφορετικών εταιρικών σχημάτων, μεταξύ των οποίων εταιρείες ΙΚΕ και ΕΕ, αλλά και funds. Η πολυπλοκότητα αυτών των δομών αποτελεί ένα από τα σημεία που εξετάζονται, καθώς η διαδοχή εταιρειών και η κατανομή των συμμετοχών μπορούν να δυσκολέψουν την αποτύπωση της πραγματικής εικόνας μιας επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Η διαμάχη για τη Spilia της Μυκόνου

Χαρακτηριστική είναι η υπόθεση της εξαγοράς του εστιατορίου Spilia, στην Αγία Άννα της Μυκόνου, το 2024. Η συναλλαγή απέκτησε ευρύτερη δημοσιότητα, καθώς συνοδεύτηκε από έντονη αντιπαράθεση, την εμπλοκή γνωστών δικηγόρων και καταγγελίες για εκβιασμό, ενώ στο επίκεντρο βρέθηκε και η σημαντική οικονομική αξία της επιχείρησης που συνδέεται με τους αδελφούς Χανιώτη.

Στην υπόθεση ενεπλάκησαν οι δικηγόροι Αλέξης Κούγιας και Αγαπητός, εκπροσωπώντας τις δύο πλευρές, αντίστοιχα τους αγοραστές και τους ιδιοκτήτες. Η αντιδικία πήρε στη συνέχεια τον δρόμο της Δικαιοσύνης, με τις εξελίξεις να κινούνται υπέρ των νέων μετόχων, οι οποίοι εκπροσωπούνταν από τον δικηγόρο Μιχάλη Φαράντο. Στο πλαίσιο της δικαστικής διαδικασίας εκδόθηκε προσωρινή διαταγή για την αλλαγή της διοίκησης της επιχείρησης.

Η συγκεκριμένη υπόθεση αποτελεί μία από τις περιπτώσεις που αναδεικνύουν τις σύνθετες επιχειρηματικές και νομικές διαδρομές γύρω από εξαγορές στον χώρο της εστίασης και της φιλοξενίας, ιδίως όταν πρόκειται για επιχειρήσεις υψηλής εμπορικής αξίας σε τουριστικές περιοχές.

Το κυλικείο του Γ.Ν. Γεννηματάς και οι διαγωνισμοί που προκαλούσαν ενδιαφέρον

Η οικονομική δυνατότητα του Άγγελου Γιαννακόπουλου αποτελούσε, σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς, γνωστό στοιχείο στον επιχειρηματικό κόσμο. Η παρουσία του σε διαδικασίες εξαγοράς ή σε διαγωνισμούς φέρεται να επηρέαζε τη στάση άλλων ενδιαφερόμενων σχημάτων, τα οποία, σε ορισμένες περιπτώσεις, επέλεγαν να μην προχωρήσουν στη διεκδίκηση μιας επιχείρησης ή μιας σύμβασης.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι πληροφορίες που μεταφέρει το Newsit σχετικά με την απόκτηση ελέγχου του κυλικείου στο Γενικό Νοσοκομείο Γεννηματάς από τον επιχειρηματία. Πρόκειται για μια δραστηριότητα που, αν και μικρότερης κλίμακας σε σύγκριση με τις μεγάλες αλυσίδες αρτοποιείων ή τα εστιατόρια υψηλής επισκεψιμότητας, εντάσσεται στην ευρύτερη εικόνα της παρουσίας του σε διαφορετικές κατηγορίες της αγοράς.

Πηγές της αγοράς περιγράφουν χαρακτηριστικά το κλίμα που επικρατούσε σε τέτοιες διαδικασίες: «όταν υπήρχε φήμη πως έχει ενδιαφέρον ο Γιαννακόπουλος για διαγωνισμό εξαφανίζονταν οι επενδυτές».

Η συγκεκριμένη αναφορά αποτυπώνει, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, την εικόνα ενός επιχειρηματία με σημαντική οικονομική ισχύ, η εμπλοκή του οποίου μπορούσε να λειτουργήσει αποτρεπτικά για άλλους υποψήφιους επενδυτές. Οι διαγωνισμοί δεν αφορούσαν αποκλειστικά μεγάλες επιχειρηματικές συμφωνίες, αλλά και δραστηριότητες πιο περιορισμένης κλίμακας, από κυλικεία έως την εκμετάλλευση οργανωμένων παραλιών και την τοποθέτηση ξαπλωστρών.

Το εύρος αυτών των ενδιαφερόντων καταδεικνύει ότι η επιχειρηματική παρουσία που αποδίδεται στον Γιαννακόπουλο δεν περιοριζόταν σε έναν συγκεκριμένο κλάδο ή σε μια ενιαία κατηγορία επενδύσεων, αλλά απλωνόταν σε δραστηριότητες με διαφορετικά οικονομικά χαρακτηριστικά και απαιτήσεις.

Χωριάτικο: Βαθαίνει το μέγεθος της ασύλληπτης απάτης- Οι 520 εταιρείες, οι εξαγορές με μετρητά και οι φούρνοι «βιτρίνα»- Από τις ξαπλώστρες της Μυκόνου μέχρι το το κυλικείο του Γ.Ν. Γεννηματάς, ο Άγγελος Γιαννακόπουλος είχε την…ικανότητα να εξαφανίζει τους ανταγωνιστές του στην αγορά

Οι αλλαγές στις ταμπέλες και τα ΑΦΜ που εξετάζονται

Παρά το γεγονός ότι αρκετές από τις επιχειρηματικές κινήσεις φέρεται να ήταν γνωστές στις αρμόδιες αρχές, η συγκέντρωση όλων των απαραίτητων αποδεικτικών στοιχείων δεν ήταν, σύμφωνα με τις πληροφορίες, εύκολη υπόθεση. Η διαδοχή εταιρειών, οι μεταβολές στην εταιρική σύνθεση και οι αλλαγές στην ταυτότητα επιμέρους επιχειρήσεων δημιουργούσαν ένα σύνθετο πλέγμα συναλλαγών, το οποίο απαιτούσε συστηματική διασταύρωση στοιχείων.

Ο Άγγελος Γιαννακόπουλος είχε καταφέρει, έως πριν από δύο με τρία χρόνια, να αναπτύξει μέσω της αλυσίδας «Το Χωριάτικο» ένα δίκτυο με περισσότερα από 25 καταστήματα. Περίπου τα μισά λειτουργούσαν με το σύστημα franchise, ενώ το επιχειρηματικό σχήμα διέθετε επιπλέον κεντρική μονάδα παραγωγής σφολιατοειδών, καθώς και εγκαταστάσεις αποθήκευσης και διανομής.

Η εικόνα της αλυσίδας έχει έκτοτε μεταβληθεί αισθητά. Σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρονται στην επίσημη ιστοσελίδα της, ο αριθμός των καταστημάτων έχει περιοριστεί πλέον σε εννέα. Η συρρίκνωση του δικτύου αποτελεί ένα από τα στοιχεία που συνθέτουν τη μεταβαλλόμενη εικόνα της συγκεκριμένης επιχειρηματικής δραστηριότητας.

Την ίδια στιγμή, πληροφορίες της αγοράς αναφέρουν ότι σε ορισμένα σημεία όπου έκλεισαν καταστήματα με την επωνυμία «Το Χωριάτικο» εμφανίστηκαν στη συνέχεια αρτοποιεία με διαφορετική εμπορική ταυτότητα. Οι ίδιες πληροφορίες κάνουν λόγο για πιθανή συνέχιση της δραστηριότητας υπό νέα επωνυμία, με επιχειρηματικά συμφέροντα που φέρονται να συνδέονται με το προηγούμενο σχήμα.

Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα αναφέρεται το Psomi Bakery, στη λεωφόρο Αθηνών, το οποίο, σύμφωνα με τις σχετικές αναφορές, λειτουργούσε προηγουμένως ως «Το Χωριάτικο» και έχει υιοθετήσει τη νέα ταμπέλα για διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους.

Το ερώτημα που τίθεται σε τέτοιες περιπτώσεις αφορά το κατά πόσο η αλλαγή της εμπορικής επωνυμίας συνοδεύεται από ουσιαστική μεταβολή του επιχειρηματικού φορέα ή εάν η δραστηριότητα συνεχίζεται με διαφορετικό εταιρικό περίβλημα. Η απάντηση προϋποθέτει τη διασταύρωση εταιρικών στοιχείων, φορολογικών δεδομένων και πραγματικών σχέσεων μεταξύ των εμπλεκομένων.

Τα «Αττικά Αρτοποιεία» και το Bread Factory στο μικροσκόπιο

Ανάλογες αναφορές υπάρχουν και για άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες που συνδέονται με τον Άγγελο Γιαννακόπουλο. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται η αλυσίδα «Αττικά Αρτοποιεία», η οποία αναπτύσσεται μέσω της εταιρείας Αττικοί Φούρνοι ΕΠΕ, που έλαβε τη σημερινή εταιρική της μορφή το 2012. Η διοίκησή της αποδίδεται στους Γιώργο Γιαννακόπουλο και Migley Stella.

Παράλληλα, ενδιαφέρον παρουσιάζει η περίπτωση της Bread Factory, μιας ακόμη αλυσίδας που αναφέρεται στο πλαίσιο της διερεύνησης των εταιρικών διασυνδέσεων και της νομιμότητας επιμέρους συναλλαγών. Το ενδιαφέρον γύρω από την επιχείρηση ενισχύθηκε από τις πληροφορίες που την ήθελαν να βρίσκεται σε διαδικασία μεταβίβασης στον ινδικό όμιλο Switzgroup.

Οι φήμες για την ενδεχόμενη συμφωνία συνδέθηκαν με την έναρξη, την περασμένη άνοιξη, της τροφοδοσίας καταστημάτων της Bread Factory με προϊόντα της αλυσίδας «Κουλουράδες», στην οποία ο ινδικός όμιλος κατέχει πλειοψηφικό ποσοστό μετοχών. Η εμπορική αυτή συνεργασία τροφοδότησε τα σχετικά σενάρια, χωρίς, ωστόσο, να αποτελεί από μόνη της επιβεβαίωση ότι ολοκληρώθηκε ή συμφωνήθηκε η μεταβίβαση.

Σύμφωνα με καταγγελίες, σε ορισμένα καταστήματα έχουν καταγραφεί ασυνέχειες στα οικονομικά στοιχεία που εμφανίζονται στις συναλλαγές. Ενδεικτικά αναφέρεται η περίπτωση αλλαγής του ΑΦΜ που αναγράφεται στις αποδείξεις, χωρίς να έχουν προηγηθεί εμφανείς μεταβολές στην εικόνα ή στη λειτουργία του καταστήματος.

Τέτοιου είδους μεταβολές αποτελούν αντικείμενο ελέγχου, καθώς η πραγματική εταιρική ταυτότητα μιας επιχείρησης δεν αποτυπώνεται πάντοτε από την εμπορική επωνυμία που βλέπει ο καταναλωτής στην πρόσοψη ενός καταστήματος. Η διερεύνηση απαιτεί να αποσαφηνιστεί ποια εταιρεία εκδίδει τα παραστατικά, ποιος ασκεί τη διοίκηση, ποιος αποκομίζει τα έσοδα και ποιες είναι οι σχέσεις μεταξύ των διαδοχικών επιχειρηματικών σχημάτων.

Οι εταιρείες άλλαζαν, τα χρέη έμεναν

Ένα από τα σημαντικότερα σκέλη της έρευνας αφορά, σύμφωνα με πληροφορίες, τον τρόπο με τον οποίο διαδέχονταν η μία την άλλη οι εταιρείες που φέρονται να συνδέονται με την επιχειρηματική δραστηριότητα του Γιαννακόπουλου. Στο επίκεντρο βρίσκονται ενδεχόμενες περιπτώσεις συσσώρευσης οφειλών και συνέχισης της ίδιας ή συναφούς δραστηριότητας μέσω νέων εταιρικών σχημάτων.

Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για εταιρείες που φέρονται να άφηναν πίσω τους χρέη από ΦΠΑ, ασφαλιστικές εισφορές και άλλες οικονομικές υποχρεώσεις, ενώ η εμπορική δραστηριότητα συνεχιζόταν μέσω διαφορετικών νομικών προσώπων. Με αυτόν τον τρόπο, οι παλαιότερες εταιρείες παρέμεναν με ανεξόφλητες οφειλές, την ώρα που η λειτουργία της επιχείρησης μπορούσε να μεταφέρεται σε νέο εταιρικό φορέα.

Στο ίδιο πλαίσιο εξετάζεται ο ρόλος των προσώπων που εμφανίζονταν ως διαχειριστές ή εκπρόσωποι των εταιρειών, καθώς και το κατά πόσο διέθεταν τον πραγματικό έλεγχο των επιχειρηματικών αποφάσεων. Η διάκριση μεταξύ της τυπικής εταιρικής εκπροσώπησης και της ουσιαστικής άσκησης διοίκησης αποτελεί κρίσιμο σημείο για την αποτύπωση των ευθυνών κάθε εμπλεκομένου.