Χριστούγεννα στο Μάτι: Λένε τα κάλαντα… και περιμένουν τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις της κυβέρνησης

Δεκέμβριος του 2017 και το Μάτι Αττικής σφύζει από ζωή. Χαρούμενες φωνές τραγουδούν τα κάλαντα, ενώ οι μεγάλοι απολαμβάνουν τα μικρά παιδιά που διατηρούν τις παραδόσεις. Ένα χρόνο μετά το Μάτι έχει αλλάξει. Ήταν η φονική πυρκαγιά της 23ης Ιουλίου που άφησε πίσω της 100 νεκρούς, αμέτρητα σπίτια καμένα και χιλιάδες στρέμματα δάσους παραδομένα στις φλόγες, που μετέτρεψαν το Μάτι σε χωριό- φάντασμα.
Η ζωή στην παραθαλάσσια πόλη της Αττικής σταμάτησε τόσο βίαια εκείνο το μοιραίο απόγευμα του Ιουλίου. Σήμερα πέντε μήνες μετά τίποτε δεν θυμίζει τις αλλοτινές γιορτινές ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.

Κι όμως μέσα στη στάχτη και τα αποκαΐδια που είναι ακόμη εμφανή η ελπίδα για το αύριο ζει και μεγαλώνει. Ο 14χρονος Νικόλας μαζί με τους φίλους του πήγαν παραμονή Χριστουγέννων να πουν τα κάλαντα σε εκείνους που έχουν μείνει στο Μάτι. Πήγαν και στο καμένο σπίτι του Νικόλα που θέλει να πει τα κάλαντα μέσα στο σπίτι που μεγάλωνε πριν η φονική πυρκαγιά το καταστρέψει.
Ο ίδιος με τους γονείς του μένουν σε σπίτι φίλων στο Ζούμπερι, ελπίζοντας πως οι εξαγγελίες της κυβέρνησης θα υλοποιηθούν και θα επιστρέψει και πάλι στο σπίτι του στο Μάτι.

«Ήθελα να πω και φέτος τα κάλαντα εδώ στη γειτονιά μου , στο Μάτι όπως έκανα κάθε χρόνο επειδή πιστεύω ότι θα ξαναφτιαχτεί το σπίτι μου .Μια μέρα πριν τη φωτιά είχαμε κοιμηθεί εδώ μαζί με τους φίλους μου και έχουμε πολλές αναμνήσεις. Με πονάει πολύ που έχουν ερημώσει τα σπίτια και έχουν φύγει οι άνθρωποι. Στο Νέο Βουτζά, μας άνοιξαν τις πόρτες των σπιτιών τους και τους είπαμε τα κάλαντα ενώ εδώ στο Μάτι είναι όλα καμμένα. Είναι ελάχιστοι αυτοί που συνεχίζουν να μένουν εδώ» λέει στο protothema.gr ο μικρός Νικόλας.
Προχωρώντας κανείς στους δρόμους της περιοχής διαπιστώνει κλειστά σπίτια, πολλά καμένα αλλά και κάποια που οι ιδιοκτήτες τους προσπαθούν να επισκευάσουν. Στην οδό Κύπρου ο Παναγιώτης Ράμφος, ένας από τους ήρωες της φονικής πυρκαγιάς, συνεχίζει να μένει στο πίσω μέρος του κατεστραμμένου του σπιτιού χωρίς να το βάζει κάτω. Αν και ο ίδιος τον τελευταίο καιρό μένει στην κατασκήνωση του Δήμου βρίσκεται κάθε ημέρα στο σπίτι του αφού η ηλικιωμένη μητέρα του δεν ήθελε με τίποτε να αφήσει το σπίτι τους. «Μένει η μητέρα μου στο κατεστραμμένο μας σπίτι κι εγώ στην κατασκήνωση του Δήμου. Δεν ήθελε με τίποτα να αφήσει το σπίτι μας αυτές τις Άγιες ημέρες.