Δανάη Μπάρκα: «Τυχαία δεν γεννήθηκα λεσβία» – Απασφάλισε για σ@ξου@λικότητ@ της

Συνέντευξη στο περιοδικό Antivirus και τον Βασίλη Θανόπουλο έδωσε η Δανάη Μπάρκα.

Η ηθοποιός και παρουσιάστρια, Δανάη Μπάρκα μίλησε για το κομμάτι της σ@ξου@λικότητ@ς, το θέμα της οικογένειας, αλλά και για τα ρατσιστικά σχόλια που η ίδια έχει ακούσει.

Διαβάστε επίσης: Η Δανάη Μπάρκα όπως δεν την έχετε ξαναδεί: Χορεύει σε ξέφρενους ρυθμούς το «Zari» της Μαρίνας Σάττι! (Βίντεο)

Προβληματίστηκες ποτέ με τη σεξουαλικότητά σου; Σχετικά με το ποια άτομα σε ελκύουν;

Δεν προβληματίστηκα, γιατί δεν το θεωρούσα ποτέ πρόβλημα το να μ’ αρέσει και ένα κορίτσι. Από μικρή, ωστόσο, κατάλαβα ότι με ελκύουν τα αγόρια.

Δεν τον σκεφτόμουν όμως με φόβο, γιατί στο σπίτι μου είχαμε την ελευθερία να μιλάμε γι’ αυτά. Επίσης, ανέκαθεν στο περιβάλλον μου υπήρχαν γκέι άτομα. Άρα, για μένα ήταν κάτι πολύ φυσιολογικό.

Μεγάλωσα βλέποντας πολλά ζευγάρια. Straight και γκέι. Θυμάμαι, μάλιστα, την πρώτη φορά που είδα δύο άτομα του ίδιου φύλου να είναι μαζί, να ρωτάω τη μαμά μου για το αν είναι ζευγάρι και εκείνη να μου απαντά: «ναι, και είναι πολύ ευτυχισμένοι».

Νομίζω, ότι εκεί κλείδωσε για μένα. Γιατί όλα αυτά ξεκινούν από το σπίτι. Είναι σπουδαίο πράγμα οι γονείς να μεγαλώνουν τα παιδιά τους απενοχοποιημένα, να τα στηρίζουν και να μην περιθωριοποιούν κανένα χρώμα τους.

Γι’ αυτό και με στενοχωρεί πολύ όταν λαμβάνω μηνύματα από παιδιά που μου λένε ότι φοβούνται να μιλήσουν στους δικούς τους. Μου κόβονται τα πόδια και το παίρνω πολύ προσωπικά.

Ό,τι χειρότερο μπορεί να κάνει ένα άτομο είναι να κόψει την ελευθερία κάποιου άλλου. Και επειδή η ζωή είναι δική μας και δεν ξέρουμε πότε θα τελειώσει, οφείλουμε να τη ζούμε ελεύθερα.

Είναι ο Νο1 κανόνας. Γεννιέσαι για να ζήσεις, να αγαπήσεις και να κάνεις ό,τι θες. Όταν, λοιπόν, κάποιος από το περιβάλλον σου -ή από την τηλεόραση – σου λέει ότι αυτό δεν είναι φυσιολογικό, κάνει στην ουσία ένα έγκλημα.

Θέλω να μείνουμε λίγο στο κομμάτι της οικογένειας. Τι σημαίνει για σένα;

Για μένα η οικογένεια είναι οποιοδήποτε σύνολο δημιουργείται και λειτουργεί με γνώμονα τον σεβασμό, την αγάπη και την ειλικρίνεια.

Γι΄αυτό και αισθάνομαι πάρα πολύ τυχερή που υπάρχει ο Χρήστος (Χατζηπαναγιώτης) στη ζωή μου.

Με συγκινεί η ύπαρξή του, κλαίω όταν τον βλέπω και νιώθω πολλή χαρά που μεγάλωσα στην ουσία με δύο μπαμπάδες.

Γιατί είμαι ένα κορίτσι που μεγάλωσε με δύο μπαμπάδες. Ο ένας έχει διαφορετικό ρόλο από τον άλλον. Ο ένας είναι βιολογικός και ο άλλος επίκτητος.

Νομίζω πως το μεγαλύτερο δώρο που μου έχει κάνει στη ζωή μου η μαμά μου είναι ο Χρήστος και η δημιουργία μιας οικογένειας που δεν φάνταζε καθόλου συνηθισμένη.