Δάνια: Σοκαριστικό τηλεοπτικό “πείραμα” αλά… «Τruman Show» – 150 άνθρωποι έστησαν έναν ψεύτικο κόσμο γύρω από γνωστό κωμικό για τέσσερις ολόκληρους μήνες – Το κανάλι αναγκάστηκε να κατεβάσει την εκπομπή μετά τον σάλο και την κατακραυγή

Μια υπόθεση που θυμίζει περισσότερο κινηματογραφικό θρίλερ παρά τηλεοπτική ψυχαγωγία έχει προκαλέσει αναστάτωση στη Δανία. Ένας κωμικός βρέθηκε για τέσσερις ολόκληρους μήνες στο επίκεντρο μιας οργανωμένης εξαπάτησης, χωρίς να αντιλαμβάνεται ότι η πραγματικότητα που ζούσε ήταν σκηνοθετημένη και ότι δεκάδες άνθρωποι γύρω του συμμετείχαν σε ένα μεγάλο τηλεοπτικό σχέδιο.

Πρωταγωνιστής της υπόθεσης είναι ο Δανός κωμικός Ράσμους Γουόλμπριτζ, ο οποίος πίστευε πως είχε μπροστά του μια σημαντική επαγγελματική ευκαιρία: να δημιουργήσει και να σκηνοθετήσει τη δική του κινηματογραφική ταινία. Αυτό που αγνοούσε ήταν πως η υποτιθέμενη παραγωγή αποτελούσε στην πραγματικότητα μια τηλεοπτική φάρσα με κρυφές κάμερες.

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, περίπου 150 άτομα είχαν γνώση του πραγματικού σχεδίου. Φίλοι, γνωστοί, άνθρωποι από τον χώρο της ψυχαγωγίας, αλλά και πρόσωπα του στενού του περιβάλλοντος, συμμετείχαν στην επιχείρηση παραπλάνησης, υποδυόμενοι ρόλους και συντηρώντας επί μήνες την ψευδαίσθηση ότι η ταινία γυριζόταν κανονικά.

Ο Γουόλμπριτζ αφιέρωσε τέσσερις μήνες από τη ζωή του σε αυτό που θεωρούσε ένα μεγάλο επαγγελματικό εγχείρημα, χωρίς να γνωρίζει ότι η καθημερινότητά του καταγραφόταν και αποτελούσε μέρος τηλεοπτικού προγράμματος.

ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ «TRUMAN SHOW» ΜΕ ΕΝΑΝ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΟ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ

Η εκπομπή είχε τον τίτλο «Everyone Loves Rasmus» («Όλοι αγαπούν τον Ράσμους») και οι ομοιότητες με την κινηματογραφική ταινία «The Truman Show» ήταν αναπόφευκτες. Όπως στην ταινία με πρωταγωνιστή τον Τζιμ Κάρεϊ, έτσι και εδώ ένας άνθρωπος βίωνε καταστάσεις τις οποίες θεωρούσε αληθινές, ενώ οι γύρω του γνώριζαν ότι συμμετείχαν σε ένα οργανωμένο τηλεοπτικό σενάριο.

Η διαφορά ήταν πως στην περίπτωση του Δανού κωμικού η εξαπάτηση δεν κράτησε λίγες ώρες ή ημέρες, αλλά τέσσερις μήνες. Στο διάστημα αυτό, ο ίδιος πίστευε ότι προχωρούσε ένα σημαντικό προσωπικό όνειρο, ενώ στην πραγματικότητα βρισκόταν στο επίκεντρο ενός πειράματος που είχε σχεδιαστεί χωρίς τη γνώση του.

Η υπόθεση πήρε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις όταν αποκαλύφθηκε το πραγματικό περιεχόμενο της παραγωγής. Πολλοί τηλεθεατές θεώρησαν ότι η συγκεκριμένη ιδέα ξεπέρασε κάθε αποδεκτό όριο, καθώς δεν επρόκειτο για μια συνηθισμένη τηλεοπτική φάρσα, αλλά για μια παρατεταμένη εξαπάτηση που επηρέασε την προσωπική και επαγγελματική ζωή ενός ανθρώπου.

«ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΧΙΟΥΜΟΡ, ΕΙΝΑΙ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ» – ΚΑΤΑΚΡΑΥΓΗ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΥΩΣΗΣ

Οι αντιδράσεις στη Δανία ήταν καταιγιστικές. Χρήστες των κοινωνικών δικτύων κατηγόρησαν τους δημιουργούς ότι μετέτρεψαν την ψυχολογική πίεση ενός ανθρώπου σε τηλεοπτικό θέαμα, ενώ αρκετοί αμφισβήτησαν το κατά πόσο μπορεί να χαρακτηριστεί ψυχαγωγία μια τέτοια πρακτική.

«Μια φάρσα δεν διαρκεί τέσσερις μήνες. Αυτό είναι εκφοβισμός», ήταν ένα από τα σχόλια που αποτύπωσαν το κλίμα οργής. Άλλοι στάθηκαν στο γεγονός ότι ο κωμικός είχε οικογένεια και ένα νεογέννητο παιδί, υποστηρίζοντας ότι αναγκάστηκε να βάλει σε δεύτερη μοίρα σημαντικές πλευρές της ζωής του για μια ευκαιρία που τελικά αποδείχθηκε κατασκευασμένη.

Το ερώτημα που κυριάρχησε ήταν πώς μια τόσο μεγάλη τηλεοπτική παραγωγή μπορούσε να θεωρήσει αποδεκτό να κρατήσει έναν άνθρωπο στο σκοτάδι για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, με τη συμμετοχή ακόμη και ανθρώπων που εμπιστευόταν.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΝΑΛΙΟΥ ΚΑΙ Η ΑΠΟΣΥΡΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ

Από την πλευρά του, ο σκηνοθέτης της παραγωγής υποστήριξε ότι υπήρχε ψυχολόγος που παρακολουθούσε την εξέλιξη του εγχειρήματος, ενώ, σύμφωνα με τους υπευθύνους, είχε προβλεφθεί υποστήριξη και μετά την αποκάλυψη της αλήθειας. Η παραγωγή ανέφερε επίσης ότι ο Γουόλμπριτζ είχε τη δυνατότητα να αρνηθεί τη δημόσια προβολή του υλικού.

Οι εξηγήσεις, ωστόσο, δεν κατάφεραν να κατευνάσουν τις αντιδράσεις. Το δανικό τηλεοπτικό δίκτυο TV 2 οδηγήθηκε τελικά στην απόφαση να αποσύρει το πρόγραμμα από την πλατφόρμα του, ενώ στις 31 Οκτωβρίου ζήτησε δημόσια συγγνώμη, αναγνωρίζοντας ότι δεν είχαν ληφθεί επαρκή μέτρα για την προστασία του κωμικού.

Ο ίδιος ο Ράσμους Γουόλμπριτζ, σύμφωνα με σχετικά δημοσιεύματα, δεν αντιμετώπισε με χιούμορ την αποκάλυψη και έκτοτε έχει περιορίσει τις δημόσιες εμφανίσεις του.

Η υπόθεση έχει πλέον μετατραπεί σε μείζον ζήτημα για τα όρια της τηλεοπτικής ψυχαγωγίας. Και το βασικό ερώτημα παραμένει: πόσο μακριά μπορεί να φτάσει μια παραγωγή στο όνομα της τηλεθέασης, όταν το τίμημα είναι η ψυχολογική επιβάρυνση ενός ανθρώπου που δεν γνωρίζει καν ότι πρωταγωνιστεί σε ένα σενάριο;