Δεν έχουν τέλος οι τουρκικές προκλήσεις: Οι Τούρκοι θυμήθηκαν την Άλωση της Τριπολιτσάς το…1821 και κατηγορούν την Ελλάδα για σφαγές και γενοκτονία!

Για ακόμη μία χρονιά, η Άλωση της Τριπολιτσάς βρίσκεται στο επίκεντρο της τουρκικής δημόσιας συζήτησης, με τουρκικά μέσα ενημέρωσης και επίσημους φορείς να επαναφέρουν τα γεγονότα του 1821, υιοθετώντας μια ιδιαίτερα επιθετική και μονοδιάστατη αφήγηση για την Ελληνική Επανάσταση.

Δεν έχουν τέλος οι τουρκικές προκλήσεις: Οι Τούρκοι θυμήθηκαν την Άλωση της Τριπολιτσάς το…1821 και κατηγορούν την Ελλάδα για σφαγές και γενοκτονία!

Τουρκικά μέσα, μεταξύ των οποίων το κρατικό δίκτυο TRT Haber, καθώς και το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, επαναφέρουν φέτος την επέτειο, χαρακτηρίζοντας τα γεγονότα «η ελληνική σφαγή που ο κόσμος ξέχασε» και «γενοκτονία στον Μοριά».

Στις 23 Σεπτεμβρίου 1821, ύστερα από πολύμηνη πολιορκία, οι ελληνικές επαναστατικές δυνάμεις κατάφεραν να καταλάβουν την Τριπολιτσά, το σημαντικότερο τότε διοικητικό και στρατιωτικό κέντρο της οθωμανικής εξουσίας στην Πελοπόννησο. Η πτώση της πόλης αποτέλεσε κομβικό σταθμό για την εξέλιξη του Αγώνα, καθώς έδωσε στους επαναστάτες τον έλεγχο ενός στρατηγικής σημασίας κέντρου και ισχυρό ψυχολογικό και πολιτικό πλεονέκτημα.

Ωστόσο, η κατάληψη της πόλης δεν έμεινε μόνο στο πεδίο της στρατιωτικής επικράτησης. Τις ημέρες που ακολούθησαν εκτυλίχθηκαν εκτεταμένα περιστατικά βίας, λεηλασιών και μαζικών δολοφονιών, τα οποία έχουν καταγραφεί στις ιστορικές πηγές ως ένα από τα πλέον αιματηρά επεισόδια της πρώτης περιόδου της Ελληνικής Επανάστασης.

Τουρκικά μέσα, μεταξύ των οποίων το κρατικό δίκτυο TRT Haber, καθώς και το Τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών, επαναφέρουν φέτος την επέτειο, χαρακτηρίζοντας τα γεγονότα «η ελληνική σφαγή που ο κόσμος ξέχασε» και «γενοκτονία στον Μοριά».

Δεν έχουν τέλος οι τουρκικές προκλήσεις: Οι Τούρκοι θυμήθηκαν την Άλωση της Τριπολιτσάς το…1821 και κατηγορούν την Ελλάδα για σφαγές και γενοκτονία!

Σύμφωνα με τις συγκεκριμένες τουρκικές αναρτήσεις, «κατακτητικές ελληνικές συμμορίες» σκότωσαν χωρίς διάκριση Τούρκους, μεταξύ των οποίων γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένους, ενώ γίνεται λόγος για δεκάδες χιλιάδες νεκρούς. Παράλληλα, υποστηρίζεται ότι η πόλη παραδόθηκε στις φλόγες και ότι η αιματοχυσία που ακολούθησε παρουσιάστηκε εκ των υστέρων ως αναπόσπαστο μέρος του αγώνα για την ελευθερία.

Σε μία από τις αναρτήσεις στο «Χ» εμφανίζεται η φράση ότι «η γενοκτονία στον Μοριά σταμάτησε μόνο όταν δεν έμειναν άλλοι Τούρκοι για να σκοτωθούν».

Η Τριπολιτσά, ήδη πριν από την τελική της πτώση, είχε μετατραπεί σε ένα πολυπληθές καταφύγιο για μουσουλμανικούς πληθυσμούς που είχαν εγκαταλείψει τις περιοχές της πελοποννησιακής υπαίθρου μετά το ξέσπασμα της Επανάστασης την άνοιξη του 1821. Η πόλη βρέθηκε έτσι στο επίκεντρο της σύγκρουσης, με χιλιάδες ανθρώπους να συνωστίζονται πίσω από τα τείχη της.

Η πολιορκία κράτησε επί μήνες και οι συνθήκες στο εσωτερικό της πόλης γίνονταν καθημερινά πιο δραματικές. Η έλλειψη τροφίμων, η πείνα, οι ασθένειες και οι συνεχείς συγκρούσεις είχαν ήδη προκαλέσει σημαντικές απώλειες, πριν ακόμη σημάνει η ώρα της τελικής εφόδου.

Όταν οι Έλληνες επαναστάτες εισήλθαν στην Τριπολιτσά στις 23 Σεπτεμβρίου, η κατάσταση ξέφυγε γρήγορα από κάθε έλεγχο. Ακολούθησε εκτεταμένη σφαγή, η οποία συνεχίστηκε για ημέρες και πήρε διαστάσεις γενικευμένης βίας. Στα θύματα συγκαταλέγονταν μουσουλμάνοι Τούρκοι και Αλβανοί, αλλά και μέλη της εβραϊκής κοινότητας της πόλης.

Ανάμεσα στους νεκρούς βρίσκονταν και άμαχοι, γυναίκες και παιδιά, γεγονός που αποτυπώνεται στις ιστορικές μαρτυρίες της εποχής και στις μεταγενέστερες αφηγήσεις για την πτώση της πόλης.

Οι περιγραφές των γεγονότων κάνουν λόγο για σκηνές ακραίας αγριότητας. Δολοφονίες, βασανισμοί, λεηλασίες και πυρπολήσεις σημάδεψαν την κατάληψη της Τριπολιτσάς, ενώ άνθρωποι θεωρούνταν στόχοι ακόμη και λόγω της υποψίας ότι έκρυβαν χρήματα, κοσμήματα ή άλλα πολύτιμα αντικείμενα.

Η Τριπολιτσά είχε καταστεί καταφύγιο για χιλιάδες μουσουλμάνους που εγκατέλειψαν την ύπαιθρο

 Η κατάρρευση της οθωμανικής άμυνας και η είσοδος των επαναστατών στην πόλη δημιούργησαν ένα σκηνικό γενικευμένης εκδίκησης, λεηλασίας και αιματοχυσίας, αφήνοντας πίσω τους εκατοντάδες και χιλιάδες νεκρούς, με τον ακριβή αριθμό των θυμάτων να αποτελεί αντικείμενο ιστορικής συζήτησης.

Ιδιαίτερα χαρακτηριστική παραμένει η μεταγενέστερη αφήγηση του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στα απομνημονεύματά του. Ο ίδιος, περιγράφοντας το μέγεθος της σφαγής και τη φρίκη που αντίκρισε στους δρόμους της πόλης, ανέφερε ότι «το άλογό μου από τα τείχη έως τα σαράγια δεν επάτησε γη», εξαιτίας των πτωμάτων που βρίσκονταν παντού.

Η Άλωση της Τριπολιτσάς παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πλέον σύνθετα και αιματηρά κεφάλαια της Ελληνικής Επανάστασης. Από τη μία πλευρά, αποτέλεσε αποφασιστική στρατιωτική επιτυχία των επαναστατημένων Ελλήνων και κομβικό πλήγμα στην οθωμανική κυριαρχία στην Πελοπόννησο.

Από την άλλη, η βία που ακολούθησε την κατάληψη της πόλης αποτελεί ιστορικά καταγεγραμμένο γεγονός, το οποίο δεν μπορεί να αποκοπεί από την ευρύτερη πραγματικότητα ενός πολέμου που, ήδη από τα πρώτα του βήματα, χαρακτηρίστηκε από σκληρότητα, αντίποινα και μαζικές απώλειες αμάχων.

Η σύγχρονη τουρκική αφήγηση, ωστόσο, επιχειρεί να επαναφέρει την επέτειο αποκλειστικά μέσα από το πρίσμα της ελληνικής ευθύνης και της «γενοκτονίας στον Μοριά», παραμερίζοντας το ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα της Επανάστασης.