Δήλωση Γεωργιάδη που προκαλεί σοκ: «Η συμμαχία με το Ισραήλ εξασφαλίζει την ελευθερία του Ελληνικού Κράτους, έναντι κάθε τουρκικής απειλής ή οπουδήποτε άλλου» – Για τον Υπουργό Υγείας οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν παίζουν κανέναν ρόλο;

Μια δήλωση του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη στη Βουλή προκαλεί έντονη πολιτική συζήτηση, καθώς συνέδεσε τη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ με την ασφάλεια και την ελευθερία του ελληνικού κράτους.

Κατά τη συζήτηση για τη συμφωνία που αφορά τη δημιουργία της «Ασπίδας του Αχιλλέα», ο κ. Γεωργιάδης υποστήριξε ότι η συμμαχία με το Ισραήλ αποτελεί σημαντικό παράγοντα απέναντι σε πιθανές απειλές.

Η διατύπωση αυτή, ωστόσο, άνοιξε έναν πολύ ευρύτερο πολιτικό διάλογο: ποιος είναι τελικά ο πυρήνας της ελληνικής αποτρεπτικής ισχύος και ποιος εγγυάται την ασφάλεια της χώρας;

Η ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΑΝΑΨΕ ΦΩΤΙΕΣ

Ο υπουργός παρουσίασε τη συνεργασία με το Ισραήλ ως στοιχείο που, κατά την άποψή του, ενισχύει την προστασία της ελληνικής κυριαρχίας απέναντι σε τουρκικές ή άλλες απειλές.

Η συγκεκριμένη προσέγγιση προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς οι επικριτές της κυβέρνησης θεωρούν ότι μια τέτοια διατύπωση υποβαθμίζει τον καθοριστικό ρόλο των ίδιων των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Και εδώ βρίσκεται το πολιτικό ζήτημα που ανακύπτει: η Ελλάδα πρέπει να αισθάνεται ασφαλής επειδή διαθέτει ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και αποτρεπτική ικανότητα ή επειδή έχει έναν ισχυρό σύμμαχο;

ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΠΛΑ ΚΑΙ Η «ΑΟΡΑΤΗ» ΕΞΑΡΤΗΣΗ

Η κριτική προς την κυβέρνηση εστιάζει ακριβώς σε αυτό το σημείο.

Η χώρα έχει επενδύσει σημαντικά ποσά σε νέα οπλικά συστήματα, μαχητικά αεροσκάφη, φρεγάτες και αντιαεροπορικές δυνατότητες. Ωστόσο, όταν ένας κυβερνητικός αξιωματούχος παρουσιάζει μια εξωτερική συμμαχία ως παράγοντα που εξασφαλίζει την ελευθερία της χώρας, δημιουργείται εύλογα το ερώτημα εάν η Αθήνα υπερτονίζει τις συμμαχίες και υποτιμά την ανάγκη για πραγματική εθνική αυτονομία στην άμυνα.

Η συμμαχία μπορεί να λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής ισχύος. Δεν μπορεί όμως να αντικαταστήσει την ίδια την αποτρεπτική ικανότητα μιας χώρας.

Η «ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ» ΣΤΟ ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Η συζήτηση αφορά ένα ιδιαίτερα σημαντικό εξοπλιστικό πρόγραμμα, το οποίο παρουσιάζεται ως μέρος της προσπάθειας ενίσχυσης της ελληνικής αεράμυνας.

Το πρόγραμμα έχει προκαλέσει πολιτική αντιπαράθεση σχετικά με το κόστος, τις διαδικασίες και τη στρατηγική επιλογή της στενότερης συνεργασίας με το Ισραήλ. Το Pronews αναφέρεται σε κόστος περίπου 3 δισ. ευρώ.

Για την κυβέρνηση, η συγκεκριμένη συνεργασία αποτελεί επένδυση στην αποτροπή.

Για τους επικριτές της, όμως, παραμένει το ερώτημα εάν η Ελλάδα παίρνει τις σωστές αποφάσεις, με το σωστό κόστος και με πραγματικό όφελος για την εθνική άμυνα.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΡΩΤΗΜΑ

Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια περιοχή όπου οι γεωπολιτικές ισορροπίες μεταβάλλονται διαρκώς. Η σχέση με το Ισραήλ έχει αποκτήσει στρατηγική διάσταση, ενώ η Τουρκία εξακολουθεί να αποτελεί βασικό παράγοντα στον σχεδιασμό της ελληνικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής.

Όμως η κυβέρνηση βρίσκεται μπροστά σε μια δύσκολη εξίσωση.

Δεν αρκεί να ανακοινώνονται εξοπλισμοί και νέες συμμαχίες. Οι πολίτες θέλουν να γνωρίζουν ποιο είναι το συνολικό σχέδιο, πόσο κοστίζει και κυρίως εάν ενισχύει πραγματικά την ελληνική αποτροπή.

«Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΜΑΣ» ΚΑΙ Η ΚΡΙΤΙΚΗ

Η φράση του Άδωνι Γεωργιάδη για την ελευθερία του ελληνικού κράτους και τη σχέση της με το Ισραήλ μετατράπηκε έτσι σε πολιτικό σημείο αντιπαράθεσης.

Οι επικριτές της κυβέρνησης υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να εμφανίζεται ως χώρα που χρειάζεται την προστασία τρίτων για να διασφαλίσει την κυριαρχία της.

Η πραγματική ισχύς, λένε, πρέπει να ξεκινά από την ίδια την Ελλάδα: από τις Ένοπλες Δυνάμεις, την οικονομία, την αμυντική βιομηχανία, τη διπλωματία και μια συνεκτική εθνική στρατηγική.

Και κάπου εδώ βρίσκεται το πιο δύσκολο ερώτημα για την κυβέρνηση Μητσοτάκη: οι συμμαχίες πρέπει να ενισχύουν την ελληνική ισχύ — όχι να δημιουργούν την εντύπωση ότι την υποκαθιστούν. Η δήλωση Γεωργιάδη άνοιξε ξανά αυτή τη συζήτηση και πλέον η κυβέρνηση καλείται να δώσει καθαρές απαντήσεις για το ποιο ακριβώς είναι το αμυντικό δόγμα της χώρας και πόσο πραγματικά αυτό υπηρετεί την εθνική αυτονομία.