Διπλωματικός “πόλεμος Τραμπ – Ζελένσκι: «Θεωρεί τις ΗΠΑ δεδομένες» – “Βράζει” ο Λευκός Οίκος με το καθεστώς του Κιέβου – Οι πιέσεις για τα Ρωσικά διυλιστήρια, το θρίλερ με την ενέργεια και ο φόβος για διακοπή της Αμερικανικής στήριξης

Νέο μέτωπο έντασης ανοίγει ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, την ώρα που οι προσπάθειες για αποκλιμάκωση του πολέμου στην Ουκρανία σκοντάφτουν σε σοβαρά εμπόδια. Στην Ουάσινγκτον, η δυσαρέσκεια απέναντι στο Κίεβο φαίνεται να εντείνεται, με τον Αμερικανό πρόεδρο να θεωρεί ότι η ουκρανική ηγεσία δεν λαμβάνει επαρκώς υπόψη τις αμερικανικές προειδοποιήσεις.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του Axios, που επικαλείται Αμερικανούς και Ουκρανούς αξιωματούχους, ο Τραμπ εμφανίζεται ιδιαίτερα ενοχλημένος από τη συνέχιση των ουκρανικών επιθέσεων σε ρωσικές ενεργειακές εγκαταστάσεις. Στο επίκεντρο βρίσκεται η εκτίμηση της αμερικανικής πλευράς ότι τέτοιες ενέργειες δυσκολεύουν τις διπλωματικές προσπάθειες και ενδέχεται να επηρεάζουν τις τιμές των καυσίμων στις ΗΠΑ.

Η ενεργειακή εκεχειρία που πυροδότησε νέο διπλωματικό θρίλερ

Η ένταση κορυφώθηκε μετά την ανακοίνωση του Τραμπ ότι Ρωσία και Ουκρανία είχαν συμφωνήσει σε «ενεργειακή εκεχειρία». Ωστόσο, η εικόνα αποδείχθηκε πολύ πιο περίπλοκη από την αρχική εντύπωση: σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, η πρόταση που συζητείται αφορά κυρίως την αμοιβαία παύση επιθέσεων σε διυλιστήρια πετρελαίου, ενώ η Μόσχα δεν είχε επιβεβαιώσει επίσημα ότι αποδέχεται τη συμφωνία.

Το Κίεβο, από την πλευρά του, επιδιώκει ευρύτερη προστασία των ενεργειακών υποδομών του, συμπεριλαμβανομένων των σταθμών ηλεκτροπαραγωγής και του δικτύου ηλεκτρικής ενέργειας. Η ουκρανική πλευρά υποστηρίζει ότι μια συμφωνία που περιορίζεται στα διυλιστήρια δεν απαντά στις βασικές ανάγκες της χώρας, η οποία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει ρωσικές επιθέσεις σε κρίσιμες εγκαταστάσεις.

Γιατί ο Τραμπ πιέζει τον Ζελένσκι

Η αμερικανική δυσαρέσκεια συνδέεται και με την προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να περιορίσει τις επιπτώσεις του πολέμου στις ενεργειακές αγορές. Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία μετά τις κινήσεις της Ουάσινγκτον γύρω από τις ρωσικές εξαγωγές ντίζελ, με στόχο –σύμφωνα με σχετικά δημοσιεύματα– να ασκηθεί πίεση στις τιμές των καυσίμων.

Στο παρασκήνιο, οι επαφές μεταξύ Αμερικανών και Ουκρανών αξιωματούχων φέρεται να συνοδεύτηκαν από αυστηρές προειδοποιήσεις προς το Κίεβο. Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι συζητήθηκε ακόμη και το ενδεχόμενο περιορισμού της αμερικανικής υποστήριξης σε πληροφορίες ή εξοπλισμό. Ωστόσο, οι αναφορές για συγκεκριμένες απειλές διακοπής της βοήθειας δεν έχουν επιβεβαιωθεί από όλες τις εμπλεκόμενες πλευρές, ενώ η αμερικανική πλευρά αρνήθηκε ότι διατυπώθηκε απειλή διακοπής της ανταλλαγής πληροφοριών.

Μια συμφωνία που μπορεί να αποδειχθεί άνιση

Το σχέδιο για αμοιβαία αποχή από επιθέσεις σε διυλιστήρια προκαλεί ερωτήματα για το κατά πόσο θα ωφελούσε εξίσου τις δύο πλευρές. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδόθηκαν, η Ουκρανία διαθέτει περιορισμένες δυνατότητες διύλισης, ενώ η Ρωσία έχει πολύ μεγαλύτερο δίκτυο εγκαταστάσεων, με σημαντικό ρόλο στην οικονομία και στις ενεργειακές εξαγωγές της.

Για το Κίεβο, επομένως, η προστασία των μονάδων διύλισης δεν αρκεί, εάν συνεχίζονται οι επιθέσεις στις υποδομές που εξασφαλίζουν ηλεκτροδότηση και θέρμανση. Αυτή η διαφορά στις προτεραιότητες αποτελεί ένα από τα βασικά εμπόδια για μια ουσιαστική συμφωνία.

Σκληρό παζάρι με αβέβαιη κατάληξη

Η αντιπαράθεση Τραμπ – Ζελένσκι αποκαλύπτει πόσο εύθραυστη παραμένει η σχέση των δύο πλευρών. Ο Αμερικανός πρόεδρος επιδιώκει να προωθήσει μια διπλωματική διέξοδο και να περιορίσει το οικονομικό κόστος της σύγκρουσης, ενώ η ουκρανική ηγεσία επιμένει ότι οποιαδήποτε εκεχειρία πρέπει να είναι αμοιβαία και να προστατεύει ουσιαστικά τις ενεργειακές υποδομές της χώρας.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η αμερικανική πίεση θα οδηγήσει σε πραγματική αποκλιμάκωση ή αν θα βαθύνει το ρήγμα ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και το Κίεβο. Μέχρι να υπάρξει σαφής επιβεβαίωση και συγκεκριμένοι όροι από τις εμπλεκόμενες πλευρές, η λεγόμενη ενεργειακή εκεχειρία παραμένει ένα εύθραυστο διπλωματικό εγχείρημα, με την εξέλιξη του πολέμου να συνεχίζει να σκιάζει κάθε προσδοκία για άμεση συμφωνία.