Δολοφονία Κυριακής Γρίβα: «Ξεφτίλα, ελεεινέ!»: Ξέσπασμα του πατέρα – «Πρώτα σκοτώνουμε και μετά παριστάνουμε τους τρελούς»

Με πρωτοφανή ένταση και βαθιά συναισθηματική φόρτιση συνεχίστηκε η δίκη για την αποτρόπαιη δολοφονία της 28χρονης Κυριακής Γρίβα.

Δολοφονία Κυριακής Γρίβα: «Ξεφτίλα, ελεεινέ!»: Ξέσπασμα του πατέρα – «Πρώτα σκοτώνουμε και μετά παριστάνουμε τους τρελούς»

Ο 40χρονος κατηγορούμενος, ο οποίος έχει ομολογήσει το έγκλημα, βρέθηκε ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου για να απολογηθεί – χωρίς, ωστόσο, να δείχνει μεταμέλεια αλλά ούτε και σαφή αντίληψη των πράξεών του, υποστηρίζοντας επανειλημμένως πως δεν θυμάται καθαρά τι συνέβη τη μοιραία μέρα.

Κατά τη διάρκεια της απολογίας του, επιχείρησε να αποδώσει τη φρικτή του πράξη στην ψυχική του κατάρρευση και όχι σε προσχεδιασμένη πρόθεση. Με σπασμένη φωνή και σε αρκετά σημεία με φανερή αμηχανία, ο κατηγορούμενος δήλωσε:

«Λυπάμαι πολύ… Μακάρι να ήμουν εγώ στη θέση της Κυριακής. Αν ήταν εδώ τώρα, θα την άφηνα ήσυχη», αφήνοντας, ωστόσο, σημαντικά ερωτήματα αναπάντητα, ειδικά όταν δήλωνε απλά: «Δεν θυμάμαι» στα πιο κρίσιμα σημεία.

Σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε, ο χωρισμός του από την Κυριακή τον Φεβρουάριο του 2024 τον «βύθισε» στην απόγνωση. «Ήταν ξαφνικό… Δεν το περίμενα. Ήταν απόφαση δική της. Δεν άντεχε άλλο», είπε, εκφράζοντας την ελπίδα που διατηρούσε για μια ενδεχόμενη επανασύνδεση, παρότι – όπως ο ίδιος παραδέχτηκε – εκείνη δεν άφηνε περιθώρια.

Ο κατηγορούμενος περιέγραψε την περίοδο μετά τον χωρισμό, λέγοντας πως είχε μεταβεί στην Άρτα, αλλά συνέχιζε να επικοινωνεί μαζί της τηλεφωνικά. Ισχυρίστηκε πως επηρεάστηκε βαθιά όταν είδε μια φωτογραφία της με άλλο άνδρα στο διαδίκτυο, γεγονός που – όπως είπε – τον ταρακούνησε συναισθηματικά. Επέστρεψε στην Αθήνα λίγες ημέρες αργότερα, αποδίδοντας την επιστροφή του στην ανησυχία του πατέρα του για την ψυχική του κατάσταση.

Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε στη συνάντησή του με την Κυριακή στο σπίτι της, λίγες ώρες πριν τη δολοφονία. «Περάσαμε χρόνο μαζί. Μιλήσαμε, κλάψαμε, είχαμε ερωτική επαφή. Ήμουν ήρεμος… χάρηκε που με είδε», είπε. Όμως όταν ρωτήθηκε γιατί δεν την αναζήτησε την επόμενη ημέρα, απάντησε πως είχε πέσει σε συναισθηματική κατάρρευση. «Ήπια κρασί, πήρα χάπια… Δεν ήμουν καλά», είπε, χωρίς όμως να δώσει σαφείς απαντήσεις για τα κίνητρα της εγκληματικής του ενέργειας.

Αναφορικά με το φονικό μαχαίρι, υποστήριξε ότι το είχε πάρει μαζί του με σκοπό να αυτοτραυματιστεί μπροστά στην Κυριακή – μια εξήγηση που δέχτηκε έντονη αμφισβήτηση από την πρόεδρο του δικαστηρίου, ιδίως σε συνάρτηση με την – κατά τα λεγόμενά του – «θετική» τροπή που είχε πάρει η μεταξύ τους επαφή την προηγούμενη μέρα.

Δολοφονία Κυριακής Γρίβα: «Ξεφτίλα, ελεεινέ!»: Ξέσπασμα του πατέρα – «Πρώτα σκοτώνουμε και μετά παριστάνουμε τους τρελούς»

Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι ασκούσε έλεγχο ή βία στη σχέση τους, χαρακτηρίζοντας «ψευδείς» τις σχετικές καταγγελίες, αλλά και όσα καταλογίζει η οικογένεια της Κυριακής. «Δεν την απομόνωσα από κανέναν, δεν της έκανα κακό… Μόνο το 2023 δεν είχα δουλέψει επειδή δεν ήμουν καλά», ανέφερε, ενώ μίλησε και για την απόσυρση παλαιότερης καταγγελίας περί βιασμού, την οποία απέδωσε σε καυγά με αφορμή τη μεταβίβαση ενός διαμερίσματος.

«Δεν υπήρξε βιασμός. Μετά τον καυγά ήρθαμε σε επαφή… Είχε νεύρα. Μου είπε “δεν είσαι άντρας” και έφυγε. Δεν πήγε ποτέ σε ιατροδικαστή», είπε, προσπαθώντας να διαψεύσει την ύπαρξη κακοποίησης.

Παρά την ομολογία του, ο κατηγορούμενος επέμενε ότι δεν έχει σαφή ανάμνηση του εγκλήματος. «Δεν θυμάμαι τίποτα… Το σκέφτομαι καθημερινά, αλλά δεν μπορώ να καταλάβω», ανέφερε, ενώ η πρόεδρος του δικαστηρίου του απάντησε αιχμηρά:
«Τη χτυπήσατε με λύσσα. Την αποτελειώσατε».
Ο ίδιος, με χαμηλωμένο βλέμμα, αρκέστηκε να πει: «Δεν με πήρε τηλέφωνο… δεν μπορώ να θυμηθώ…»

Η πρόεδρος ήταν σαφής: «Δεν ήταν επανασύνδεση. Ήταν το τέλος», κάτι που ο κατηγορούμενος φάνηκε να αρνείται πεισματικά, προσπαθώντας να πείσει πως η Κυριακή τον είχε δεχθεί ξανά.

Όταν ερωτήθηκε ευθέως:

Πρόεδρος: Τελικά, γιατί τη σκοτώσατε; Επειδή δεν σας κάλεσε την επόμενη μέρα;
Κατηγορούμενος: Ήθελα να πονέσει η Κυριακή.
Πρόεδρος: Να πονέσει; Και λέτε ότι ήσασταν μαζί ξανά; Πώς εξηγείται τέτοια σκληρότητα;

Απαντώντας στις ερωτήσεις της εισαγγελέως, προσπάθησε να μεταφέρει την ευθύνη για ψυχολογικές πιέσεις σε τρίτους. Ισχυρίστηκε ότι η Κυριακή είχε τεταμένες σχέσεις με τον πατέρα της, ο οποίος – όπως είπε – της είχε φερθεί βίαια στο παρελθόν. «Μου είπε να μην τον καλέσω στα γενέθλιά της. Δεν τον ήθελε εκεί», δήλωσε.

Ωστόσο, η δικαστική λειτουργός στάθηκε στα κενά της απολογίας του:

Εισαγγελέας: Γιατί δεν αυτοκτονήσατε εκείνη την ημέρα;
Κατηγορούμενος: Δεν ξέρω γιατί…
Εισαγγελέας: Ένας άνθρωπος με αμνησία, πώς καταφέρνει να βρει το ΑΤ μέσα από τα στενά;
Κατηγορούμενος: Δεν θυμάμαι…

Η κορύφωση της δίκης ήρθε τη στιγμή που ο κατηγορούμενος εισήλθε στην αίθουσα. Ο πατέρας της Κυριακής, συντετριμμένος, ξέσπασε με θυμό:
«Κωλοπαιδαρά, ανίκανε, ξεφτίλα, ελεεινέ! Το βρήκαμε τώρα, σκοτώνουμε και μετά παριστάνουμε τους τρελούς!»
Τα λόγια του πάγωσαν την αίθουσα και συγκλόνισαν τους παριστάμενους, αναδεικνύοντας το ασήκωτο βάρος της απώλειας και την απόγνωση μιας οικογένειας που ζητά απαντήσεις και δικαίωση.