Δύο χρόνια μετά τον «Daniel», υποσχέσεις αντί για έργα: Επικοινωνιακή φιέστα Μητσοτάκη στη Θεσσαλία

Σε μια κίνηση που περισσότερο θύμιζε επικοινωνιακή παρά ουσιαστική παρέμβαση, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επισκέφθηκε τη Μαγνησία σχεδόν δύο χρόνια μετά το σαρωτικό πέρασμα της κακοκαιρίας «Daniel», για να ανακοινώσει… την υπογραφή συμβάσεων για έργα που θα έπρεπε ήδη να έχουν ολοκληρωθεί.

Δύο χρόνια μετά τον «Daniel», υποσχέσεις αντί για έργα: Επικοινωνιακή φιέστα Μητσοτάκη στη Θεσσαλία

Η περιοδεία του στο Κέντρο Υγείας Βελεστίνου εντάσσεται στην πάγια κυβερνητική τακτική: κορδέλες, χαμόγελα και φωτογραφίες μπροστά σε έργα που καθυστέρησαν υπερβολικά, την ώρα που οι τοπικές κοινωνίες συνεχίζουν να παλεύουν με τις συνέπειες μιας ανείπωτης φυσικής και κοινωνικής καταστροφής. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δήλωσε πως η ανακαίνιση του Κέντρου Υγείας –που είχε να εκσυγχρονιστεί από τη δεκαετία του ’80– είναι δείγμα ταχείας υλοποίησης, προκαλώντας εύλογα ερωτήματα για το πώς ορίζεται η «ταχύτητα» σε ένα κράτος που χρειάζεται σχεδόν δύο χρόνια για να αποκαταστήσει βασικές υποδομές.

Αναφερόμενος στα οδικά έργα που σχετίζονται με τις ζημιές της θεομηνίας, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αρκέστηκε να πει ότι «οι συμβάσεις έχουν ήδη υπογραφεί». Καμία αναφορά, ωστόσο, για το πότε θα ολοκληρωθούν τα έργα και πότε θα ξαναδούν οι πολίτες ασφαλείς δρόμους και σύγχρονες υποδομές. Για τους κατοίκους της Μαγνησίας και της ευρύτερης Θεσσαλίας, οι υποσχέσεις για το… μέλλον δεν είναι αρκετές. Η καθημερινότητα απαιτεί λύσεις τώρα.

Δύο χρόνια μετά τον «Daniel», υποσχέσεις αντί για έργα: Επικοινωνιακή φιέστα Μητσοτάκη στη Θεσσαλία

Εξίσου απογοητευτική ήταν και η παραδοχή του πρωθυπουργού πως ο Οργανισμός Διαχείρισης Υδάτων Θεσσαλίας μόλις «ξεκίνησε τη δουλειά του με κάποιες καθυστερήσεις», τη στιγμή που η περιφέρεια εξακολουθεί να υποφέρει από ελλιπή αντιπλημμυρική προστασία και τεράστιες ζημιές σε αγροτικές και αστικές περιοχές.

Οι «κάποιες καθυστερήσεις» που επικαλείται η κυβέρνηση μεταφράζονται σε παρατεινόμενη αβεβαιότητα για χιλιάδες κατοίκους, αγρότες και επαγγελματίες που παραμένουν όμηροι της αναλγησίας και της γραφειοκρατίας. Μετά από σχεδόν δύο χρόνια, τα λόγια δεν αρκούν. Η Θεσσαλία χρειάζεται πράξεις – όχι υποσχέσεις, εγκαίνια και φωτογραφίες για έργα που έπρεπε να είχαν γίνει «χθες».