Σχολική ετοιμότητα είναι η ικανότητα ενός παιδιού να μεταβεί από το Νηπιαγωγείο στην A’ Δημοτικού. Ο ρυθμός κατάκτησης των απαιτούμενων δεξιοτήτων είναι διαφορετικός για κάθε παιδί. Άλλο παιδί είναι ικανότερο σε γνωστικά αντικείμενα, άλλο σε κοινωνικές δεξιότητες κλπ. Πολλοί είναι οι παράγοντες που μπορούν να επηρεάζουν όπως χρόνια νοσήματα, παρατεταμένη νοσηλεία κ.ά.

Η αξιολόγηση των δεξιοτήτων ενός παιδιού θα πρέπει να γίνεται από πιστοποιημένες ομάδες ανθρώπων (Αναπτυξιολόγος ή Παιδοψυχίατρος, λογοθεραπευτής, εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής, ψυχολόγος).

Οι κυριότεροι τομείς δεξιοτήτων που αξιολογούνται για τη σχολική επάρκεια ενός παιδιού είναι:

Οι κοινωνικές- επικοινωνιακές δεξιότητες του παιδιού. Το παιδί θα πρέπει να είναι σε θέση
Να κατανοεί τις κοινωνικές συμβάσεις και να αλληλεπιδρά με τους άλλους.
Να έχει σταθερή βλεμματική επαφή, όταν του απευθύνεις το λόγο.
Να μπορεί να συμμετέχει λειτουργικά σε διάλογο
Να μπορεί να παίξει συμβολικό παιχνίδι και παιχνίδι ρόλων.
Να είναι σε θέση να ολοκληρώνει μια δραστηριότητα.
Να αλληλεπιδρά και να συνεργάζεται με τους συνομηλίκους του, να περιμένει τη σειρά του και να ακολουθεί κανόνες.
Να είναι σε θέση να ακολουθήσει δομημένες καθημερινές δραστηριότητες.
Να είναι σε θέση να αυτοεξυπηρετείται πλήρως (ντύσιμο, τουαλέτα).
Το γνωστικό επίπεδο του παιδιού, δηλαδή το παιδί θα πρέπει
Να αναγνωρίζει και να κατονομάζει όλα τα χρώματα και σχήματα, σωματογνωσία
Να γνωρίζει τις ημέρες της εβδομάδας και τις εποχές
Να σειροθετεί με τη σωστή χρονική σειρά μια αλληλουχία γεγονότων, να συγκρίνει, να ταξινομήσει και να κατηγοριοποιεί αντικείμενα με βάση τις ιδιότητες τους
Να απαντά σε ερωτήσεις του τύπου «γιατί» με αιτιολόγηση.
Να μπορεί να μετρά και να αντιστοιχεί ποσότητα εντός της δεκάδας
Να έχει αποκτήσει φωνολογική ενημερότητα
Να μπορεί να γράψει το όνομά του σωστά.
Τέλος, οι δεξιότητες κινητικού συντονισμού και γραφοκινητικότητας (κινητικές δεξιότητες), δηλαδή
Να μπορεί να κινείται με σιγουριά και με αυξανόμενο έλεγχο και συντονισμό.
Να κουμπώνει και να ξεκουμπώνει τα κουμπιά του.
Να κόβει καλά με το ψαλίδι.
Να μπορεί να διπλώνει χαρτί στη μέση και διαγώνια.
Να μπορεί να κάνει κουτσό.
Να έχει ορθή τριποδική λαβή, όταν κρατάει το μολύβι ή το μαρκαδόρο του.
Να χρωματίζει εντός πλαισίου.
Να ζωγραφίζει έναν άνθρωπο.
Να σκαρφαλώνει και να ισορροπεί με μεγαλύτερη επιδεξιότητα.
Να έχει αποκτήσει ξεκάθαρη πλευρίωση-να χρησιμοποιεί δηλαδή είτε το δεξί είτε το αριστερό χέρι για λεπτές εργασίες και να χρησιμοποιεί κατάλληλα τα σχολικά εργαλεία.

Βέβαια, τα παραπάνω δεν είναι απαραίτητα μια αυστηρή φόρμα που αντιπροσωπεύει το κάθε παιδί. Δηλαδή δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να προχωρήσει στην πρώτη Δημοτικού αλλά θα πρέπει να γίνει μια αξιολόγηση πρώτα από Αναπτυξιολόγο.

Καλύτερα να επαναφοιτήσει ένα παιδί στη σχολική τάξη του Νηπίου, παρά να προχωρήσει στο Δημοτικο και να βιώσει εκεί την απόρριψη με τη μορφή της αποτυχίας.

Η πρώτη Δημοτικού είναι ένας βασικός σταθμός στη ζωή κάθε παιδιού. Είναι σημαντικό να γνωρίσουμε νωρίς τυχόν αδυναμίες του παιδιού, ώστε να φροντίσουμε για την ομαλή εξέλιξη της σχολικής του θητείας καθώς και τη ψυχική του ισορροπία.

ΠΗΓΗ: infokids.gr


Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα