Έγγραφο – ‘βόμβα’! «Ο Σημίτης θα παρέπεμπε στην Χάγη Ίμια και αποστρατιωτικοποίηση νησιών»! (Φωτο και βίντεο)

Ο Κώστας Σημίτης, ο οποίος διετέλεσε πρωθυπουργός από το 1996 μέχρι το 2004 και διαδέχθηκε τον Ανδρέα Παπανδρέου στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, παρουσίασε στον ελληνικό λαό το αφήγημα του “εκσυγχρονισμού”.

Μαδρίτη και Ελσίνκι, οι δύο επόμενες μεγάλες «επιτυχίες» του, όπου αναγνώρισε «τα ζωτικά συμφέροντα της Τουρκίας στο Αιγαίο», μετατρέποντάς της από ελληνική θάλασσα σε θάλασσα που απλώς βρίσκεται μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας.

Δείτε το βίντεο με το «Ευχαριστώ» του Κ. Σημίτη μέσα στη Βουλή:

Η αποκάλυψη

Ένα «άγνωστο» στο ευρύ κοινό τηλεγράφημα του πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα Νίκολας Μπερνς, ο οποίος είναι συχνός συνομιλητής του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ αν επικρατήσουν οι Δημοκρατικοί.

Η «ΕΣΤΙΑ» μετά και τις τελευταίες αρνητικές για την χώρα μας διπλωματικές εξελίξεις –ΗΠΑ και Γερμανία μας πιέζουν για εφ’ όλης της ύλης διάλογο με την Τουρκία υπό τις απειλές της γειτονικής χώρας για αποχώρηση από το ΝΑΤΟ– επικεντρώνει σήμερα την προσοχή της σε ένα «άγνωστο» στο ευρύ κοινό τηλεγράφημα του πρώην πρέσβη των ΗΠΑ στην Αθήνα Νίκολας Μπερνς, ο οποίος είναι συχνός συνομιλητής του Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και θέτει σοβαρή υποψηφιότητα για υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ αν επικρατήσουν οι Δημοκρατικοί.

Φέρει ημερομηνία 20 Ιανουαρίου 1998, δημοσιεύεται στο εξαιρετικό βιβλίο των Μιχάλη Ιγνατίου-Νίκου Μελέτη για την Συμφωνία της Μαδρίτης και κωδικοποιούνται μέσω αυτού (σελίδες 320-329) οι μυστικές άγνωστες στον ελληνικό λαό τότε θέσεις της κυβέρνησης Σημίτη για τα προς παραπομπή θέματα στην Χάγη.

Επικεντρώνουμε την προσοχή μας σε αυτό για δύο λόγους:

Πρώτον, διότι η χορογραφία των Ιμίων ομοιάζει πολύ με την χορογραφία των ημερών στο Καστελλόριζο. Αφού οι Τούρκοι κατέστησαν, δια του ερευνητικού τους, την περιοχή της ελληνικής υφαλοκρηπίδας αμφισβητούμενη, τώρα καλούνται οι δύο πλευρές να απόσχουν από μονομερείς ενέργειες και να καθίσουν στο τραπέζι του διαλόγου! Για κάτι που σε αμφότερες τις περιπτώσεις (Ίμια, υφαλοκρηπίδα) ανήκει στην Ελλάδα.

Δεύτερον, διότι όπως τότε έτσι και τώρα από τις μυστικές συναντήσεις του Βερολίνου έχει αρχίσει υπόγειο παζάρι για τα θέματα που θα περιληφθούν στον διάλογο και σε αποτυχία αυτού στην συμπεφωνημένη διαιτησία της Χάγης. Ήδη ο Ερντογάν χρησιμοποίησε τον όρο «Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας».

Τι αποκαλύπτεται λοιπόν από το εξαιρετικά ενδιαφέρον έγγραφο Μπερνς;

Πρώτον ότι η Ελλάδα συζητούσε να κριθεί η κυριαρχία των Ιμίων στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αλλά υπό την προϋπόθεση, ότι θα προσέφευγε ἡ Τουρκία σε αυτό για να αμφισβητήσει την κυριαρχία τους! Σύμφωνα με τον Μπερνς, «η ελληνική κυβέρνηση θέλει να αναγνωριστεί ότι είναι η Τουρκία που αμφισβητεί το εδαφικό στάτους κβο. Και έπειτα η Ελλάδα θα αποδέχονταν την παραπομπή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης».

Δεύτερον, η κυβέρνηση Σημίτη «απέρριπτε την ιδέα ότι τα Ίμια μπορούν να διασυνδεθούν με προϋπάρχουσες διαφορές για τα χωρικά ύδατα και την υφαλοκρηπίδα». Σύμφωνα με τον Μπερνς, ο Σημίτης επεδείκνυε «επιμονή» για τον διαχωρισμό των θεμάτων «αν και δεν είναι σαφές για πόσο» (σημείωνε δηκτικά).

Τρίτον, η κυβέρνηση Σημίτη εμφανίζονταν έτοιμη να διαπραγματευθεί όλα τα θέματα (υφαλοκρηπίδα, εναέριο χώρο, αποστρατιωτικοποίηση νησιών, χωρικά ύδατα) αλλά «βήμα-βήμα», ένα-ένα και όχι πακέτο όπως ήθελαν και θέλουν οι Τούρκοι! Πίστευε ότι η επίλυση του θέματος της υφαλοκρηπίδας θα συμπαρέσυρε προς επίλυση και τα λοιπά, άγνωστο προς ποια κατεύθυνση!

Τέταρτον και σημαντικότερο, η κυβέρνηση Σημίτη δεχόταν να συζητήσει ή να παραπέμψει στην Χάγη την αποστρατιωτικοποίηση των Δωδεκανήσων! Το πρόβλημά της ήταν μεθοδολογικό! Σύμφωνα με τον Μπερνς, «η Ελλάδα υποστηρίζει ότι οι δυνάμεις της στα νησιά δε συνιστούν αξιόπιστη απειλή για την Τουρκία» αν και κατά την άποψη του Αμερικανού «η ελληνική κυβέρνηση τα εξόπλισε κατά παράβαση της Συνθήκης των Παρισίων του 1947».

Όπως αποκαλύπτει ο Αμερικανός διπλωμάτης στο έγγραφό του προς το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, «από την άποψη της ελληνικής πλευράς η αποστρατιωτικοποίηση των νησιών μπορεί να ακολουθήσει ή να αποτελέσει αναπόσπαστο μέρος αλλά όχι να προηγηθεί μιας συμφωνίας για τις βασικές πολιτικές και νομικές διαφορές στο Αιγαίο».