Ειρήνη Μουρτζούκου: «Την φωνάζαμε φόνισσα και της κακοφαινόταν, είναι σατανάς» λέει ο πατέρας του Παναγιωτάκη-«Όσο ζω θα φωνάζω ότι μου το έφαγε το παιδί»

Ανείπωτος θυμός, πόνος που ξεχειλίζει και ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις για έναν θάνατο που δεν εξηγείται. Στο επίκεντρο ενός από τα πιο φρικιαστικά εγκλήματα των τελευταίων χρόνων, η Ειρήνη Μουρτζούκου.

Ειρήνη Μουρτζούκου: «Την φωνάζαμε φόνισσα και της κακοφαινόταν, είναι σατανάς» λέει ο πατέρας του Παναγιωτάκη-«Όσο ζω θα φωνάζω ότι μου το έφαγε το παιδί»

Απέναντί της, ο πατέρας του παιδιού, συντετριμμένος αλλά και οργισμένος, την καταγγέλλει ως «τέρας» και «σατανά» που δεν δίστασε να του στερήσει το φως της ζωής:

«Την φωνάζαμε ‘φόνισσα’ και της κακοφαινόταν. Τώρα ομολόγησε για τέσσερα παιδιά, αλλά και το δικό μου το έχει πειράξει. Το λέω και θα το λέω μέχρι να πεθάνω. Μου το έφαγε το παιδί μου.»

Για τον ίδιο, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία: ο θάνατος του μικρού Παναγιωτάκη ήταν εγκληματική ενέργεια. Και δεν διστάζει να μιλήσει με σκληρές λέξεις για τη γυναίκα που θεωρεί υπεύθυνη:

«Τι να πω, κτήνος, τέρας. Ταλαιπώρησε τόσα παιδάκια. Ντροπή! Αυτά τα κτήνη πρέπει να μένουν ισόβια στη φυλακή. Χωρίς επαφή με άνθρωπο.»

Οργή για την καθυστέρηση και η δραματική έκκληση για δικαιοσύνη

Η τραγωδία δεν είναι μόνο προσωπική· έχει και μια βαθιά κοινωνική διάσταση, καθώς ο πατέρας καταγγέλλει ότι επί έντεκα μήνες η υπόθεση σέρνεται χωρίς κάθαρση:

«Πού ζούμε; Και πολύ τράβηξε. Θέλω δικαιοσύνη. Να δικαιωθεί το παιδί μου, να αναπαυτεί η ψυχή του. Τουλάχιστον τον άλλο μήνα που κλείνει χρόνος να έχει βρει δικαίωση.»

Ο ίδιος δείχνει βέβαιος ότι, παρά την άρνηση της Μουρτζούκου να παραδεχτεί τον φόνο, η αλήθεια δεν θα κρυφτεί:

«Δεν μπορεί να πεθαίνει ένα υγιέστατο παιδί έτσι ξαφνικά. Όσο στοίχημα θέλετε, θα φανεί. Θα βγουν τα αποτελέσματα. Θα το παραδεχτεί και αυτό.»

Ειρήνη Μουρτζούκου: «Την φωνάζαμε φόνισσα και της κακοφαινόταν, είναι σατανάς» λέει ο πατέρας του Παναγιωτάκη-«Όσο ζω θα φωνάζω ότι μου το έφαγε το παιδί»

Αντιφάσεις και σκοτεινά κενά στην υπόθεση

Την ίδια στιγμή, οι καταθέσεις και οι δημόσιες δηλώσεις της Μουρτζούκου και της μητέρας του Παναγιωτάκη αποκαλύπτουν ένα τοπίο γεμάτο αντιφάσεις.

Στις 5 Αυγούστου 2024, οι δύο γυναίκες ήταν μαζί στο σπίτι λίγο πριν το βρέφος μεταφερθεί νεκρό στο νοσοκομείο. Ωστόσο οι εκδοχές τους διαφέρουν δραματικά:

• Διαφωνούν για το αν υπήρξε καβγάς εκείνο το μοιραίο πρωινό.

• Έχουν διαφορετικές αφηγήσεις για το τηλεφώνημα που φέρεται να έγινε λίγο πριν την κατάρρευση του μωρού.

• Συγκρούονται ακόμη και για το τι συνέβη την προηγούμενη νύχτα.

Η μητέρα του Παναγιωτάκη ισχυρίζεται ότι λίγο πριν φύγουν για το νοσοκομείο καβγάδισε με την Ειρήνη επειδή συνομιλούσε στο τηλέφωνο – κάτι που η 25χρονη κατηγορούμενη αρνείται επίμονα. Ωστόσο, το επίμαχο τηλεφώνημα επιβεβαιώνεται από την ξαδέρφη της Πόπης, προσθέτοντας νέα σκιά στην αξιοπιστία της Μουρτζούκου.

«Θυμάμαι – δεν θυμάμαι»: η κατηγορούμενη αλλάζει διαρκώς εκδοχές

Εξίσου αποκαλυπτική είναι η μεταστροφή της Ειρήνης Μουρτζούκου στις περιγραφές της:

• Αρχικά ισχυριζόταν ότι δεν έγινε κανένας καβγάς ούτε το βράδυ ούτε το πρωί.

• Αργότερα θυμήθηκε «κάποια κλήση» και μάλιστα ισχυρίστηκε ότι συμβούλευε την μητέρα του παιδιού τι να απαντήσει.

• Στις τηλεοπτικές εμφανίσεις της άλλαζε εκδοχές για τις ώρες των κρίσιμων γεγονότων, ακόμη και για τους εμετούς του βρέφους – άλλοτε απόλυτη, άλλοτε αφήνοντας «παράθυρο» για λάθος ή σύγχυση.

Παρά τις κατά καιρούς αντιφάσεις, η Μουρτζούκου επιμένει ότι το παιδί ήταν ζωντανό στα χέρια της καθώς το μετέφερε με το αυτοκίνητο στο νοσοκομείο. Οι γιατροί όμως ήταν κατηγορηματικοί: το μωρό ήταν ήδη νεκρό όταν το παρέλαβαν.

Το «τρίτο πρόσωπο» και το δηλητήριο της ζήλιας

Η Μουρτζούκου είχε δηλώσει σε συνέντευξή της πως οι μοναδικοί τους τσακωμοί αφορούσαν «ένα τρίτο πρόσωπο» που μπήκε ανάμεσά τους – μια σχέση που φέρεται να είχε εξοργίσει την 25χρονη λίγο πριν τον θάνατο του παιδιού.

Αυτός ο παράγοντας προσθέτει ένα δυσοίωνο στοιχείο στην υπόθεση, με τις αρχές να εξετάζουν αν η ζήλια ή η σύγκρουση μεταξύ των δύο γυναικών συνδέεται με τον τραγικό θάνατο.

Η έρευνα συνεχίζεται: «Η αλήθεια θα φανεί»

Οι αξιωματικοί του Ανθρωποκτονιών συνεχίζουν να ξετυλίγουν το κουβάρι, εστιάζοντας στα όσα συνέβησαν στο σπίτι εκείνη την τελευταία μέρα της ζωής του Παναγιωτάκη. Αντιφάσεις, κενά, διαφορετικές μαρτυρίες – όλα συνθέτουν ένα θρίλερ που συγκλονίζει.

Η κοινωνία παρακολουθεί σοκαρισμένη. Ο πατέρας ζητά μόνο ένα πράγμα:

«Δικαιοσύνη. Να δικαιωθούν τα παιδιά που χάθηκαν. Να τιμωρηθούν όλοι όσοι φταίνε. Και να μη γίνει ξανά αυτό το κακό.»

Σε μια υπόθεση που έχει ήδη γραφτεί με αίμα, η αλήθεια είναι το μόνο που μπορεί να φέρει παρηγοριά.