Έλενα Ακρίτα: Συγκλονιστικές λεπτομέρειες για την άγνωστη μάχη με την κατάθλιψη και νέα καρφιά για τον Σεφερλή

Η δημοσιογράφος και συγγραφέας μιλώντας στην Ελεονώρα Μελέτη χθές για την εικόνα που φαίνεται να έχει προς τους άλλους εκμυστηρεύτηκε πως δημιουργεί συναισθήματα τόσο μίσους όσο και αγάπης, με την ίδια να εξηγεί πως «ίσως επειδή οι απόψεις μου δεν βουτυρώνουν το ψωμί κανενός, είτε σε πολιτικό είτε σε κοινωνικό επίπεδο ή οτιδήποτε αφορά σε ανθρώπινα δικαιώματα, τα ζώα, τους ανθρώπους, τους μετανάστες, όλο το πακέτο που λέγεται Ελλάδα του 20ου αιώνα».
Όπως έχει δηλώσει ανοιχτά και κατά το παρελθόν, η ίδια γνώρισε το σκοτεινό πρόσωπο της κατάθλιψης, κάτι που τελικά είχε τη ρίζα του στο ότι η ίδια τρομοκρατήθηκε πως θα μείνει ορφανή, όταν η μητέρα της καταδικάστηκε σε 10 χρόνια κάθειρξη και φυλακίστηκε κατά την περίοδο της χούντας, ούσα μέλος μιας αντιστασιακής οργάνωσης.
«Στα 50 μου πήγα σε ψυχίατρο για να δω τι δεν πάει καλά με μένα. Αργότερα έμαθα ότι είχα όλα τα αντικειμενικά συμπτώματα της κατάθλιψης. Ήμουν ένα μπάχαλο που νόμζα ότι ήμουν ένας κανονικός άνθρωπος! Δεν καταλάβαινα γιατί δεν ήθελα να σηκωθώ από το κρεβάτι, δεν καταλάβαινα γιατί έπρεπε να δουλέψω. Η κατάθλιψη είναι να νιώθεις την παντόφλα να σέρνεται πάνω στο πάτωμα, αλλά όλο αυτό είναι μες στην ψυχή σου […] Είχα πανοπλίες πάνω μου, όμως αυτές οι πανοπλίες ήταν από αλουμινόχαρτο, δεν ήταν από πραγματικό ατσάλι, διότι βλέπω ότι τώρα είμαι σαν τη γραβιέρα, είμαι ένα διάτρητο πλάσμα» δήλωσε χαρακτηριστικά.
Δεν θα μπορούσε ωστόσο να μην ερωτηθεί για τη σκληρή κριτική που είχε ασκήσει κατά το παρελθόν στον Μάρκο Σεφερλή με την ίδια να ξεκαθαρίζει πως όποιο σχόλιο ή κριτική είχε γίνει αφορούσε μόνο τη δουλειά του και όχι τον ίδιο.
«Έκανα κριτική στη δουλειά του, δεν ξέρω ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος, δεν ξέρω αν έχει γυναίκα ή παιδί, τώρα το έμαθα, αλλά εγώ κρίνω τη δουλειά του. Η δουλειά του και το έργο που παράγει είναι τρας. Δεν σημαίνει ότι ο ίδιος είναι τρας. Αυτό δεν το παίρνω πίσω επειδή μου ζητάει 100.000 και δεν αναρωτιέμαι γιατί το κάνει σε μένα και στα “Νέα” και δεν το κάνει σε όλους τους άλλους συναδέλφους που έχουν γράψει πολύ πιο αιχμηρά κείμενα, αλλά δεν θα ασχοληθώ και πολύ. Εγώ δεν παίρνω τα λόγια μου πίσω και αν είναι να πληρώσω για αυτό θα το ξέρουμε την Άνοιξη» δήλωσετ τονίζοντας πως αν κάτι θα έπρεπε να προστατευτεί είναι οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες οι οποίες έχουν υποφέρει πολλά. «Το politically correct μπορεί να είναι στα άκρα του καμιά φορά αλλά είναι πολύ καλύτερο και προστατεύει πολλούς ανθρώπους. Όταν μια γυναίκα φοράει μπικίνι και έχει περισσότερα κιλά δεν θα την κάνω νούμερο στο Δελφινάριο, θα την προστατεύσω. Γιατί έχει δικαίωμα και στην παραλία να είναι, και το μαγιό της να φοράει και ό,τι γουστάρει. Σε όποιον δεν αρέσει να φύγει εκείνος από την παραλία και να πάει στη μπανιέρα του να κάνει μπάνιο. Ευπαθείς κοινωνικές ομάδες έχουν υποφέρει τόσο πολύ από μια κάκιστη εννοούμενη σάτιρα, γιατί ας μην πούμε ότι αυτό είναι σάτιρα […] Δικαίωμά τους να γελάνε, δικαίωμά μου να γράφω για αυτό που γελάνε […] Δεν είναι χιούμορ ο κακοποιητικός λόγος» ανέφερε μεταξύ άλλων.