Ελένη Ράντου: “Περισσότερο γελάω με αυτά παρά στενοχωριέμαι” – Τι απάντά στην αποκαρδιωτική κριτική της Πόπης Διαμαντάκου

Η Ελένη Ράντου αντέδρασε στην κριτική που διατύπωσε η Πόπη Διαμαντάκου σχετικά με τη νέα βιογραφική σειρά της ΕΡΤ «Η Μαρία που έγινε Κάλλας», στην οποία η ίδια υποδύεται τη μητέρα της διάσημης σοπράνο. Η τηλεκριτικός εξέφρασε την απογοήτευσή της για το γεγονός ότι η σειρά δεν αξιοποίησε την ευκαιρία να γίνει μια καλλιτεχνική επιτυχία, χαρακτηρίζοντας τη «χαμένη ευκαιρία» για το ελληνικό και το διεθνές κοινό. Στην ανάρτησή της, μάλιστα, σχολίασε και την ερμηνεία της Ράντου, λέγοντας ότι η ηθοποιός απλά υποδύεται τον εαυτό της, παρουσιάζοντας μια καρικατούρα αυστηρής μητέρας σε σκηνές που φέρνουν στο μυαλό κωμωδία.

Ελένη Ράντου: Απάντά στην κριτική της Πόπης Διαμαντάκου

Η Ελένη Ράντου απάντησε το πρωί της 16ης Ιανουαρίου στις δηλώσεις της Πόπης Διαμαντάκου, στο «Breakfast@Star», υπογραμμίζοντας ότι αποδέχεται κάθε είδους κριτική. Ανέφερε πως είναι πολύ ικανοποιημένη με το τελικό αποτέλεσμα της σειράς και πως δεν την απασχολούν τα νούμερα τηλεθέασης, καθώς η προτεραιότητά της είναι να δημιουργηθεί ποιοτική δουλειά. «Ο καθένας έχει δικαίωμα να λέει τη γνώμη του, ακόμη κι αν διαφωνούμε», είπε χαρακτηριστικά, τονίζοντας την σημασία της ελευθερίας της έκφρασης.

Στη συνέχεια τόνισε, πως περισσότερο γελάει με τα σχόλια που ακούει, παρά στενοχωριέται. «Εγώ με τα χρόνια και τις εμπειρίες μου, περισσότερο γελάω με όλα αυτά, παρά στεναχωριέμαι. Εμείς οι ηθοποιοί δεν κρίνουμε, κάνουμε πράξεις. Αυτή είναι η δική μας γενναιότητα. Δεν παρακολουθώ τα νούμερα. Όταν κάνεις μια σειρά στην ΕΡΤ, δεν σε ενδιαφέρει ο ανταγωνισμός, την κάνεις γιατί σε ενδιαφέρει η ίδια η δουλειά», σημείωσε.

Αναφερόμενη στον ρόλο της ως μητέρα της Κάλλας, δήλωσε ότι τον επέλεξε λόγω της τόλμης του χαρακτήρα της. Τέλος, εξήγησε ότι τα χαμηλά budget στην Ελλάδα δεν επιτρέπουν παραγωγές επιπέδου Netflix και ανέφερε πως έχει κουραστεί από τις επαναλήψεις του «Κωνσταντίνου και Ελένης». Όπως είπε η ηθοποιός: «Δέχτηκα να υποδυθώ τη μητέρα της Κάλλας, γιατί ήταν μια τολμηρή προσωπικότητα για εκείνη την εποχή. Η Ελλάδα έχει χαμηλά budget, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί το όνειρο του αρχοντοχωριάτη και να μπει στο Netflix. Δεν ασχολούμαι με τις επαναλήψεις του “Κωνσταντίνου και Ελένης”, γιατί με κούρασαν».

Ελένη Ράντου: Απάντά στην κριτική της Πόπης Διαμαντάκου – Η ανάρτηση της Πόπης Διαμαντάκου

«Η Μαρία που έγινε…χαμένη ευκαιρία
Πάντως για Κάλλας έστω και στα πρώτα της βήματα σε μια Ελλάδα φτωχή, υπό τον ζυγό των κατακτητών, η “Μαρία” της ΕΡΤ δεν δείχνει νάχει τα προσόντα. Γιατί το όνομα Κάλλας προφανώς και δεν αρκεί για να δώσει λάμψη σε μια φτωχή παραγωγή που θυμίζει ΕΡΤ προ 30ετίας και βάλε.

Κρίμα γιατί ήταν ευκαιρία να δώσει δυναμικό καλλιτεχνικό παρόν η ΕΡΤ με μια παραγωγή υψηλών προδιαγραφών, να την προσέξουν και στο εξωτερικό και να βάλουμε τα γυαλιά στο Χόλιγουντ και την Τζολί, που δεν κατάφερε κι αυτή αλλο απ’ το να παλεύει ανεπιτυχώς επι δυο ώρες μπας και πάρει το Οσκαρ. Η σκηνοθεσία επιεικώς διεκπεραιωτική (κρίμα γιατί η Μαλέα στα “Καλύτερά μας χρόνια” μας άρεσε). Οι εξωτερικές σκηνές τόσο προχειρες που προκαλούν θυμηδία. Το διαρκώς στενό κάδρο στα εξωτερικά γυρίσματα, μην τυχόν και φανεί κανένα συγχρονο κτήριο μας προκαλεσε ασφυξία. Το πιο αστείο- λυπαμαι που το λέω- η επιλογή των εξωτερικών χώρων.

Εκείνα τα μίζερα θαμνάκια, που παρίσταναν το φυσικό ντεκόρ το ίδιο πάντα για ένα σωρό εξωτερικες σκηνές, έμοιαζαν με παρτέρι εξω απο την ΕΡΤ (αυτό ήταν μήπως;) Χαθηκε ο Εθνικός Κήπος? Ιδιος ήταν και στον μεσοπόλεμο. Και μπορεί η Αθήνα να ειναι μια πόλη που δεν έχει κρατήσει τις μνήμες της αλλά υπάρχουν γειτονιες, οι οποίες κάλλιστα θα μπορούσαν να γίνουν σκηνικό μεσοπολέμου Κι αν δεν ηξεραν που να τις βρουν ας ρωτούσαν μελετητές. Για παράδειγμα η MONUMENTA και η Ειρήνη Γρατσία έχουν πλήρεστατες καταγραφές κτηρίων και περιοχών.

Ατύχησε όμως η “Μαρια” και στις ερμηνείες. Η Ελένη Ράντου παίζει την …Ράντου, καρικατούρα αυστηρής μάνας σε μάλλον κωμικές σκηνές Να υποθέσω ότι μελέτησε, όπως θαπρεπε, την επιστολή της μητέρας της Κάλλας προς την Κάλλας, που βρίσκεται εδώ, στο Μουσείο Κάλλας, στην Μητροπόλεως, και κατάλαβε αυτό που βλέπουμε; Τι να πω! Κάπως σώθηκε ο Μαξιμος Μουμούρης με τα γερμανικά του και την άψογη προφορά, κάπως και ο Ιωαννης Παπαζήσης ως βαρύτονος Μαγκλιβέρας και κατοπινός εραστής της Μαρίας, αν και τον χτύπησε αλύπητα η ασυναρτησία του μοντάζ. Εδώ εγινε το μεγάλο πανηγύρι.

Ειδικώς στο 6ο επεισόδιο, όπου γίνεται αναφορά στο πατριωτικό γεγονός της διάσωσης των αρχαίων αγαλμάτων απο Έλληνες αρχαιολόγους και υποτίθεται ειχε ενεργό συμ.ετοχή και ο Μαγκλιβέρας, γίνεται το αλαλούμ με το περίφημο κυκλαδικό ειδώλιο, τον αρπιστή, που θέλουν να τον κλέψουν οι Γερμανοί, αναλαμβάνει η Κάλλας, να εμποδίσει, το βουτάει απο το βσθρο, εμφανίζεται πιτσιρικάς που κρύβεται στο βάθρο και το ειδώλιο επανεμφανίζεται για να το βουτήξει χέρι που ξεφυτρώνει απο την κρυψώνα του βάθρου και εδώ ειδώλιο, εκεί ειδώλιο, που πήγε το ειδώλιο…νάτο το ειδώλιο στη σκηνή της λυρικής χωμένο στα σκηνικά πίσω απο την Κάλλας που τραγουδάει μαζί με τον Μαγκλιβέρα, που παραλίγο να πνιγεί μόλις το ειδε…Προφανώς κάποια πλάνα φαγώθηκαν στο μοντάζ και η αφήγηση σαν να έπαθε …λόξυγγα.

Η πολύ νεαρή Κλεοπάτρα Ελευθεριάδου, πολύ ταλαντούχα λένε και με δική της ωραία φωνή, δεν δείχνει νάχε ιδιαίτερη καθοδήγηση για το πως θα ερμηνεύσει τη Μαρία. Γλυκούλα, γελαστή και ολόιδια σε όλες τις σκηνές, ειτε σαν ερωτευμένη, ειτε σαν πολύφερνη σοπράνο στη σκηνή, ειτε συνεσταλμένη και άβγαλτη Μαρία, είτε αδικημένη απο τους φθονερούς συναδέλφους της ολόιδια, σαν να κυλούν όλα νεράκι απο πάνω της.

Ναι, είναι δύσκολο αν δεν έχει αποδειχθεί ακατόρθωτο να γίνει ταινία ή τηλεοπτική σειρά η ζωή ενός Μύθου (απ τον Ελβις και την Μονρόε μέχρι την Κάλλας). Μπορεί όμως να γίνει ένα καινούργιο καλοφτιαγμένο, λαικό παραμύθι, όπου η αλήθεια κρατάει τον μικρότερο ρόλο στην μυθοπλασία, για να χαζεύουν οι μαγεμένοι αλλά και όσοι δεν τους πρόλαβαν (όπως ο Καζαντζίδης του Τσεμπερόπουλου). Κρίμα για την ΕΡΤ τόσο καλοί ηθοποιοί, τόση προσπάθεια, τέτοια αποτυχία».