Ελλάδα – Τουρκία: Έρχονται, από τους συμμάχους μας, τα «σχέδια συνεκμετάλλευσης» στο Αιγαίο – Θα μπορέσει να αντισταθεί ο Μητσοτάκης?…

Της σύνταξης του europost.gr

Εξακριβωμένες πληροφορίες του europost.gr επιμένουν ότι είναι θέμα ολίγων μηνών η άσκηση πιέσεων από τους συμμάχους μας προς την Ελλάδα -με προεξάρχουσες τις ΗΠΑ και τη Γερμανία- προκειμένου να υποχρεωθεί η χώρα μας να ξεκινήσει συνομιλίες με την Τουρκία «εφ’ όλης της ύλης»!

Οι πιέσεις αυτές, είναι βέβαιο, ότι θα φέρουν σε πολύ δύσκολη θέση την Ελλάδα, από τη στιγμή που κοινή θέση όλων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης είναι ότι η μοναδική διαφορά που υπάρχει με την Τουρκία είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδος, με προτεινόμενη την κοινή υπογραφή συνυποσχετικού για την προσφυγή των δυο χωρών στην δικαιοδοσία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.

Εννοείται, ότι οι σύμμαχοί μας θα πιέσουν την Ελλάδα να εγκαταλείψει τη θέση αυτή και να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, για να διαπραγματευτεί ουσιαστικά την συνεκμετάλλευση των υποθαλασσίων ενεργειακών κοιτασμάτων, με ακραίο και κρίσιμο δίλημμα: «συμφωνία για συνεκμετάλλευση και πακτωλός χρημάτων από “χρυσά” συμβόλαιο με τους διεθνείς πετρελαϊκούς κολοσσούς ή σύγκρουση με την Τουρκία με σκοτεινό μέλλον και δυσοίωνα αποτελέσματα για την Ελλάδα!»

Το ερώτημα είναι τι θα κάνει σε αυτή την περίπτωση ο Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του?…
Μέχρι τώρα, ο ίδιος είναι σταθερά προσανατολισμένος προς την πλήρη εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θαλάσσης στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις, χωρίς να απομακρύνεται ούτε κατά ένα χιλιοστό από τις πάγιες θέσεις όλων των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων.

Άλλωστε, οι θέσεις που εκφράζει ο Ερντογάν, επικαλούμενος με θράσος το Διεθνές Δίκαιο, την ώρα που το γράφει στα παλαιότερα υποδήματά του, είναι ακραίες και εξόχως παράνομες, ώστε είναι πρακτικά αδύνατον να «γεφυρωθούν «μέσω της οποιασδήποτε «λογικής διαπραγμάτευσης». Η Τουρκία επιμένει ότι τα νησιά, μεγάλα και μικρά, δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και ως εκ τούτου δεν έχουν και Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Και για να κατοχυρώσει αυτή την, εξόφθαλμα, παράνομη θέση της, προχώρησε στη σύναψη της γνωστής συμφωνίας με την κυβέρνηση των ανδρεικέλων της Τρίπολης υπό τον Σάρατζ, «διαγράφοντας» στην πράξη την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ της μεγαλονήσου Κρήτης!

Εννοείται ότι τα ίδια και χειρότερα είναι έτοιμη να κάνει και με το νησιωτικό σύμπλεγμα της Μεγίστης (Καστελόριζο), του οποίου την στρατηγική σημασία αντιλαμβάνονται οι πάντες!
Υπό αυτές τις συνθήκες προκύπτει το εύλογο ερώτημα: Τι ακριβώς θα πάει να διαπραγματευτεί η Ελλάδα με την Τουρκία, αν όπως φαίνεται πιεστεί στο άμεσο μέλλον ασφυκτικά από τους συμμάχους της?…

Εκτός εάν, τα κρίσιμα διλήμματα έλθουν από το εξωτερικό με ένα «αστραφτερό» και εξαιρετικά «ελκυστικό» περιτύλιγμα και με την επίκληση της «κοινής λογικής!»

Ήδη ακούγονται οι πρώτες φωνές και γράφονται τα πρώτα «άρθρα κοινής λογικής»: Διακεκριμένοι καθηγητές, που είναι έτοιμοι να πρωταγωνιστήσουν στη συγκρότηση αυτού του «μετώπου κοινής λογικής», βγαίνουν μπροστά και αρθρογραφούν για την ανάγκη «συνεκμετάλευσης» και την αποφυγή «κούρσας εξοπλισμών», που θα οδηγήσει σε συγκρουσιακές καταστάσεις και πιθανώς σε νέα «εθνική καταστροφή»!

Αυτό το «μέτωπο κοινής λογικής» είναι ακόμη στα σπάργανα, αλλά γρήγορα θα ενισχυθεί, θα μεγαλώσει και θα αποκτήσει και εξαιρετικά επιθετικές συνήθειες και στρατηγικές. Όσοι επιχειρήσουν να αντισταθούν και να προβάλουν αντίθετη άποψη θα βαπτίζονται αμέσως «εθνικιστές», «φασίστες», «πατριδοκάπηλοι» και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς!

Ποιά θα είναι η επόμενη μέρα, το άμεσο μέλλον θα το δείξει… Ένα είναι βέβαιον: Το ιστορικό βάρος, όλα δείχνουν, ότι θα πέσει στους ώμους του Κυριάκου Μητσοτάκη. Οι ευχές και οι προσδοκίες είναι να μπορέσει να ανταποκριθεί, ανατρέχοντας στα ανάλογα παραδείγματα του Τάσου Παπαδόπουλου στην Κύπρο με το σχέδιο Ανάν και του Κώστα Καραμανλή στο Βουκουρέστι κατά την τότε Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ για την είσοδο των Σκοπίων.

Το πρόβλημα με την Τουρκία είναι ότι δεν ζητάει έναν έντιμο συμβιβασμό με την Ελλάδα! Επιδιώκει να καταστήσει τη χώρα μας περιφερειακό δορυφόρο της και να ελέγξει το ενεργειακό παιχνίδι, που διαμορφώνεται -με όρους γεωπολιτικούς και γεωστρατηγικούς- αυτή την περίοδο σε μεγάλες περιοχές της ΝΑ Μεσογείου και του Αιγαίου οι οποίες δεν ανήκουν στην Τουρκική επικράτεια.