Ελλάς το “μεγαλείο” σου: Με… υποβοήθηση από επιβάτες η κίνηση συρμού του ΗΣΑΠ

Από το Μοναστηράκι μέχρι την Κηφισιά, προχθές, 19/12, οι επιβάτες του ηλεκτρικού έζησαν για άλλη μια φορά την απόλυτη τραγική διάσταση της καθημερινότητας στις συγκοινωνίες της Αθήνας. Κάποιος από τους επιβάτες έπρεπε να πατήσει στον ρόλο… «χειριστή πόρτας», καθώς οι πόρτες των συρμών δεν λειτουργούσαν σωστά και δεν έκλειναν αυτόματα, με αποτέλεσμα οι υπόλοιποι να μην μπορούν καν να ξεκινήσουν το ταξίδι τους. Το αποκορύφωμα; Μια επίσημη ανακοίνωση στο σταθμό της Ομόνοιας που καλούσε το επιβατικό κοινό να μην εμποδίζει την πόρτα, γιατί διαφορετικά ο συρμός θα άλλαζε! Η ειρωνεία σε όλο της το μεγαλείο: οι επιβάτες καλούνται να διορθώνουν τα προβλήματα των συρμών οι ίδιοι, ενώ η διοίκηση παρακολουθεί απαθής.

Αυτό το περιστατικό δεν είναι μεμονωμένο. Αντιθέτως, αποτελεί το καθρέφτη μιας κατάντιας που χαρακτηρίζει εδώ και χρόνια τον ελληνικό σιδηρόδρομο. Συρμοί που καθυστερούν, πόρτες που δεν κλείνουν, ανεπαρκής συντήρηση και έλλειψη στοιχειώδους υποδομής κάνουν τη μετακίνηση όχι απλώς δυσάρεστη, αλλά επικίνδυνη. Ο πολίτης γίνεται πλέον κομπάρσος σε ένα έργο που θα έπρεπε να λειτουργεί ομαλά και να προσφέρει ασφάλεια και αξιοπρέπεια.

Και φυσικά, σε αυτή την τραγωδία δεν φταίει μόνο η αδυναμία των τεχνικών συστημάτων. Η κυβέρνηση συνεχίζει να κλείνει τα μάτια, να μοιράζει υποσχέσεις και να αφήνει την κατάσταση να σαπίζει. Χρήματα δαπανώνται κατά προτεραιότητα σε φιέστες, σε έργα βιτρίνας και σε προγράμματα που δεν έχουν καμία σχέση με την ουσιαστική αναβάθμιση των συγκοινωνιών. Ο πολίτης, καθημερινά, πληρώνει την αδιαφορία των υπευθύνων και την ανικανότητα της κρατικής διοίκησης.

Η Ελλάδα του 2.0 φαίνεται πως στον τομέα των συγκοινωνιών παραμένει κολλημένη στον προηγούμενο αιώνα. Κάθε συρμός που μένει ακινητοποιημένος, κάθε πόρτα που δεν κλείνει, κάθε ανακοίνωση που μεταθέτει την ευθύνη στους επιβάτες είναι μια υπενθύμιση της χρόνιας παραμέλησης. Η πολιτική ηγεσία, αντί να αναλάβει τις ευθύνες της και να επενδύσει στη συντήρηση και ανανέωση του σιδηροδρομικού δικτύου, προτιμά να κρύβεται πίσω από επικοινωνιακά τρικ και ανεπαρκείς οδηγίες προς τους πολίτες.