Έλληνες εφοπλιστές: Πως και γιατί βρέθηκαν στο «μάτι του κυκλώνα» της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή και του πολέμου στην Ουκρανία

Οι Έλληνες εφοπλιστές βρίσκονται πλέον στην κόψη του ξυραφιού, παγιδευμένοι ανάμεσα στις φονικές συγκρούσεις Ιράν–Ισραήλ–ΗΠΑ και Ρωσίας–Ουκρανίας.

Έλληνες εφοπλιστές: Πως και γιατί βρέθηκαν στο «μάτι του κυκλώνα» της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή και του πολέμου στην Ουκρανία

Ο ελληνικός εμπορικός στόλος πληρώνει βαρύ τίμημα: πέντε πλοία χτυπημένα σε μία εβδομάδα, δεκάδες νεκροί ναυτικοί, αλλά και δίκες, έρευνες και εξοντωτικές κυρώσεις σε αμερικανικά και βρετανικά δικαστήρια. Η θάλασσα έχει γίνει ναρκοπέδιο για τα ελληνόκτητα πλοία – κυριολεκτικά και μεταφορικά. Οι εφοπλιστικοί κολοσσοί αποκομίζουν κέρδη εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ από τα εμπάργκο και τους γεωπολιτικούς αποκλεισμούς, όμως ταυτόχρονα γίνονται κινούμενοι στόχοι σε έναν ακήρυχτο παγκόσμιο πόλεμο.

Το πιο πρόσφατο σοκ ήρθε στην Ερυθρά Θάλασσα, με την επίθεση των σιιτών Χούθι στο φορτηγό «Eternity C» που κόστισε πολλές ζωές. Μέσα σε λίγες ημέρες, τρία ελληνικά πλοία επλήγησαν στην ίδια περιοχή επειδή –κατά πληροφορίες– μετέφεραν πετρέλαιο και προϊόντα προς το Ισραήλ.

Ταυτόχρονα, δύο ακόμη ελληνόκτητα πλοία χτυπήθηκαν από μαγνητικές νάρκες: το ένα ανοιχτά της Λιβύης, στα όρια του Κόλπου της Σύρτης, το άλλο μέσα στο ίδιο το ρωσικό λιμάνι της Ουστ Λούνγκα στη Βαλτική. Πηγές υποστηρίζουν ότι πίσω από αυτές τις επιθέσεις βρίσκονται δυνάμεις της ουκρανικής υπηρεσίας πληροφοριών (GUR), που θέλουν να τιμωρήσουν τα πλοία επειδή μετέφεραν ρωσικό πετρέλαιο.

Σαν να μην έφταναν τα χτυπήματα στη θάλασσα, έρχονται και οι διώξεις στα δικαστήρια. Τουλάχιστον πέντε μεγάλες ελληνικές ναυτιλιακές εταιρείες έχουν βρεθεί στο στόχαστρο αμερικανικών αρχών για μεταφορά ιρανικού πετρελαίου, σε πείσμα του εμπάργκο.

Έλληνες εφοπλιστές: Πως και γιατί βρέθηκαν στο «μάτι του κυκλώνα» της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή και του πολέμου στην Ουκρανία

Οι Αμερικανοί μιλούν για «εταιρείες βιτρίνα» που χρησιμοποίησαν δεξαμενόπλοια και LPG carriers ώστε να ξεπλένουν ιρανικό αργό ως «ιρακινό», αποκομίζοντας δισεκατομμύρια δολάρια. Το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ (μέσω του OFAC) κατονομάζει συγκεκριμένα σκάφη: το VIZURI (σημαία Καμερούν), το FOTIS (Κομόρες), το THEMIS και το BIANCA JOYSEL (Παναμάς) – κατηγορώντας τα ότι μετέφεραν δεκάδες εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου που χρηματοδότησε, υποτίθεται, το «Σώμα Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης» (IRGC-QF).

Οι Έλληνες εφοπλιστές από την πλευρά τους επιμένουν: «κάνουμε απλώς τη δουλειά μας». Άλλωστε, αυτό που για την Ουάσινγκτον είναι παράνομο, είναι απολύτως νόμιμο για την Κίνα, τη Ρωσία, την Ινδία και το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το ελληνικό εφοπλιστικό δαιμόνιο θησαυρίζει στις ρωγμές της παγκόσμιας τάξης. Από την εποχή πριν την Επανάσταση του ’21, οι Έλληνες πλοιοκτήτες έσπαγαν τα βρετανικά εμπάργκο προς τη Γαλλία και την Ιταλία, πλουτίζοντας και δημιουργώντας στόλους που έγιναν θεμέλιο του Αγώνα.

Αργότερα, έσπαγαν το εμπάργκο της Ροδεσίας και γιγάντωναν τους ομίλους τους. Σήμερα, η ιστορία επαναλαμβάνεται – μόνο που το τίμημα είναι πιο βαρύ από ποτέ.

Ο σύγχρονος «ναυτικός πόλεμος» δεν θυμίζει πλέον απλώς οικονομικό παιχνίδι. Είναι ένας κόσμος στον οποίο ένα φορτίο πετρελαίου μπορεί να στοιχίσει δέκα ζωές σε ένα βυθισμένο πλοίο, ένα συμβόλαιο να φέρει δίκες δισεκατομμυρίων και μια σημαία ευκαιρίας να γίνει αιτία διεθνούς διπλωματικής κρίσης.

Με τα ασφαλιστικά κόστη να εκτινάσσονται και τα ασφάλιστρα να χτυπούν κόκκινο, οι Έλληνες εφοπλιστές μοιάζουν παγιδευμένοι: θησαυρίζουν από τις συγκρούσεις, αλλά ταυτόχρονα μπαίνουν στο στόχαστρο όλων – Χούθι, Ουκρανών, Ρώσων, Αμερικανών, Ισραηλινών. Και όσο οι πόλεμοι και τα εμπάργκο κλιμακώνονται, τόσο το ρίσκο μεγαλώνει – μαζί και τα κέρδη. Αλλά και οι νεκροί.