TOP ΝΕΑ

Ελληνοτουρκικά: Τα επόμενα βήματα του Ερντογάν για να «αρπάξει» το μισό Αιγαίο «κάτω απ’ τη μύτη μας!»- Η «Γαλάζια Πατρίδα», το «άνοιγμα» της Συμφωνία της Μέκκας και η Συρία του «καλού παιδιού» Αλ Σααρά- Τι θα κάνει η Ελλάδα για τα 12 ναυτικά μίλια και την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο;

Μείνετε ενημερωμένοι
Ακολουθήστε το Europost.gr στο Google News
Google News

Όλα δείχνουν ότι η επόμενη κίνηση της Άγκυρας θα είναι η οριοθέτηση ΑΟΖ με τη Συρία, σε μια προσπάθεια να δημιουργήσει νέα τετελεσμένα στην Ανατολική Μεσόγειο και να ενισχύσει τις παράνομες αναθεωρητικές της διεκδικήσεις.

Ελληνοτουρκικά: Τα επόμενα βήματα του Ερντογάν για να «αρπάξει» το μισό Αιγαίο «κάτω απ’ τη μύτη μας!»- Η «Γαλάζια Πατρίδα», το «άνοιγμα» της Συμφωνία της Μέκκας και η Συρία του «καλού παιδιού» Αλ Σααρά- Τι θα κάνει η Ελλάδα για τα 12 ναυτικά μίλια και την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο;

Η Τουρκία ανοίγει τα χαρτιά της και προαναγγέλλει νέες συνομιλίες με τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν τον Νοέμβριο, με επίκεντρο τη λεγόμενη «Συμφωνία της Μέκκας για Κοινή Άμυνα».

Πρόκειται άραγε για μια ακόμη διπλωματική πρωτοβουλία ή μήπως διαμορφώνεται σταδιακά ένας νέος άξονας στρατιωτικής και στρατηγικής συνεργασίας, με ευρύτερες γεωπολιτικές προεκτάσεις για ολόκληρη την περιοχή;

Η Τουρκία οικοδομεί νέες συμμαχίες – Στο επίκεντρο η Συμφωνία της Μέκκας

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες:

“ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών Χακάν Φιντάν ανακοίνωσε την Τρίτη ότι αξιωματούχοι από την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν θα πραγματοποιήσουν νέο γύρο συνομιλιών τον Νοέμβριο για να συζητήσουν τις τελευταίες εξελίξεις και λεπτομέρειες της «Συμφωνίας της Μέκκας για την Κοινή Άμυνα», σε μια κίνηση που αντικατοπτρίζει τον αυξανόμενο στρατιωτικό συντονισμό μεταξύ των ισχυρών περιφερειακών δυνάμεων.”

Τριμερής συντονισμός με στρατιωτικό και γεωπολιτικό αποτύπωμα

Οι παραπάνω δηλώσεις έγιναν στο πλαίσιο κοινής συνέντευξης Τύπου στην Άγκυρα, την οποία παραχώρησε ο Χακάν Φιντάν μαζί με τον Σύρο ομόλογό του, Ασάαντ αλ-Σαϊμπάνι.

Ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας ξεκαθάρισε ότι η νέα συνάντηση αποτελεί συνέχεια των επαφών μεταξύ Άγκυρας, Ριάντ και Ισλαμαμπάντ, με βασικό στόχο την εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας, την ανταλλαγή στρατιωτικής τεχνογνωσίας και τη διαμόρφωση κοινών μηχανισμών αντιμετώπισης των περιφερειακών προκλήσεων.

Πίσω, ωστόσο, από τις διακηρύξεις περί ασφάλειας και σταθερότητας, αναδύεται μια ευρύτερη στρατηγική επιδίωξη: η ενίσχυση της τουρκικής επιρροής μέσα από ένα πλέγμα περιφερειακών συνεργασιών, το οποίο μπορεί να αποκτήσει ιδιαίτερη βαρύτητα στις μελλοντικές εξελίξεις.

Οκταμερής διάσκεψη με BIG3 της Ευρώπης – Η Τουρκία επιχειρεί να εμφανιστεί ως περιφερειακός ρυθμιστής

Παράλληλα, ο Χακάν Φιντάν ανακοίνωσε την προετοιμασία μιας δεύτερης, ευρύτερης συνάντησης τον Νοέμβριο, με τη συμμετοχή οκτώ χωρών:

  • Τουρκία
  • Αίγυπτος
  • Σαουδική Αραβία
  • Πακιστάν
  • Γερμανία
  • Γαλλία
  • Ηνωμένο Βασίλειο
  • Ιταλία

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία αποσκοπεί στον συντονισμό των θέσεων και στην ανταλλαγή απόψεων για ζητήματα περιφερειακού και διεθνούς ενδιαφέροντος, επιχειρώντας να δημιουργήσει διαύλους συνεννόησης μεταξύ ισχυρών δυνάμεων της Μέσης Ανατολής και μεγάλων ευρωπαϊκών πρωτευουσών.

Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, είναι τι πραγματικά επιδιώκει η Άγκυρα μέσα από αυτή την πολυεπίπεδη διπλωματική κινητικότητα.

Οι γεωπολιτικές προεκτάσεις και η ηχηρή απουσία Ελλάδας, Κύπρου, ΗΠΑ και Ισραήλ

Οι συγκεκριμένες ανακοινώσεις αποκτούν ιδιαίτερη σημασία εξαιτίας της χρονικής συγκυρίας. Η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε περίοδο έντονης αστάθειας, οι περιφερειακοί ανταγωνισμοί οξύνονται και η ανάγκη δημιουργίας νέων μηχανισμών ασφαλείας βρίσκεται στο επίκεντρο των διεθνών διαβουλεύσεων.

Advertisement

Η Τουρκία επιχειρεί να κινηθεί ταυτόχρονα σε δύο επίπεδα: αφενός, να ενισχύσει τους στρατιωτικούς δεσμούς της με τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν και, αφετέρου, να αποκτήσει ρόλο συνομιλητή και διαμορφωτή εξελίξεων σε ένα ευρύτερο διεθνές περιβάλλον.

Οι παρατηρητές εκτιμούν ότι:

“η εμπλοκή της Τουρκίας σε παράλληλες συμβουλευτικές οδούς, που φέρνουν σε επαφή βασικές περιφερειακές δυνάμεις αφενός και ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες αφετέρου, αντικατοπτρίζει μια τάση προς την ανάπτυξη συλλογικών προσεγγίσεων για την ενίσχυση της περιφερειακής ασφάλειας και την αντιμετώπιση κοινών προκλήσεων”

Ωστόσο, υπάρχει ένα στοιχείο που δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο: Η απουσία των ΗΠΑ, της Ελλάδας, της Κύπρου και του Ισραήλ.

Πρόκειται για τέσσερις χώρες με άμεσο και ουσιαστικό ενδιαφέρον για τις εξελίξεις τόσο στη Μέση Ανατολή όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Η μη συμμετοχή τους δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για τις ισορροπίες που επιχειρεί να διαμορφώσει η Άγκυρα και για το πώς αντιλαμβάνεται τον δικό της ρόλο στο νέο γεωπολιτικό περιβάλλον.

Το αιγυπτιακό «ράπισμα» στο τουρκολιβυκό μνημόνιο και τα σχέδια της Άγκυρας

Η πρόσφατη αντίδραση της Αιγύπτου απέναντι στο τουρκολιβυκό μνημόνιο αποτελεί σοβαρό εμπόδιο στους σχεδιασμούς της Τουρκίας.

Το Κάιρο απορρίπτει επισήμως τη συγκεκριμένη συμφωνία, χαρακτηρίζοντάς την ανυπόστατη και παράνομη, στέλνοντας σαφές μήνυμα ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί τις τουρκικές μονομερείς επιδιώξεις στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.

Η εξέλιξη αυτή ανακόπτει, τουλάχιστον προσωρινά, την προσπάθεια της Άγκυρας να επιβάλει τετελεσμένα στην περιοχή.

Δεν αποκλείεται, άλλωστε, η Τουρκία να επιχειρήσει το επόμενο διάστημα να περάσει από τις διπλωματικές διακηρύξεις στις πράξεις, αποστέλλοντας ερευνητικό σκάφος ή ακόμη και πλωτό γεωτρύπανο, συνοδευόμενο από πολεμικά πλοία, σε θαλάσσιες περιοχές που το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο εμφανίζει ως τμήματα της λιβυκής ΑΟΖ.

Μια τέτοια ενέργεια θα αποτελούσε ευθεία απόπειρα δημιουργίας νέων τετελεσμένων, με την Άγκυρα να επιχειρεί να επιβάλει διά της ισχύος τις μονομερείς της ερμηνείες για τα θαλάσσια δικαιώματα.

Παρά τις αλλεπάλληλες διεθνείς αντιδράσεις και τα διπλωματικά πλήγματα που έχει δεχθεί, η Τουρκία δεν εγκαταλείπει τις επιδιώξεις της. Αντιθέτως, όλα δείχνουν ότι προετοιμάζει την επόμενη κίνησή της.

Και αυτή, κατά την εκτίμησή μας, ενδέχεται να είναι η οριοθέτηση ΑΟΖ με τη Συρία.

Ελληνοτουρκικά: Τα επόμενα βήματα του Ερντογάν για να «αρπάξει» το μισό Αιγαίο «κάτω απ’ τη μύτη μας!»- Η «Γαλάζια Πατρίδα», το «άνοιγμα» της Συμφωνία της Μέκκας και η Συρία του «καλού παιδιού» Αλ Σααρά- Τι θα κάνει η Ελλάδα για τα 12 ναυτικά μίλια και την οριοθέτηση ΑΟΖ με την Κύπρο;

Η επόμενη κίνηση Ερντογάν: Συμφωνία ΑΟΖ με τη Συρία στο όνομα της «Γαλάζιας Πατρίδας»

Εδώ ακριβώς βρίσκεται η ουσία του τουρκικού σχεδιασμού.

Η Άγκυρα θα επιχειρήσει να εμφανίσει στη διεθνή κοινότητα ότι έχει διαμορφώσει ένα δίκτυο συμφωνιών θαλάσσιας οριοθέτησης με δύο μεσογειακά κράτη, τη Λιβύη και τη Συρία, στηριζόμενη στο αναθεωρητικό ιδεολόγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας».

Πρόκειται για μια αντίληψη που υποβαθμίζει ή αγνοεί τα δικαιώματα των νησιών σε ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, αντιμετωπίζοντάς τα ουσιαστικά ως γεωγραφικούς σχηματισμούς με περιορισμένα μόνο χωρικά ύδατα.

Η επιδίωξη της Τουρκίας δεν θα περιορίζεται στις δύο αυτές συμφωνίες.

Αντιθέτως, θα επιχειρήσει να τις αξιοποιήσει ως πολιτικό και διπλωματικό προηγούμενο, προκειμένου να ενισχύσει τη διαπραγματευτική της θέση σε μια μελλοντική συζήτηση οριοθέτησης ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας με την Ελλάδα στο Αιγαίο.

Θα επιδιώξει, μάλιστα, να εντάξει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων το σύνολο των παράνομων και μονομερών αξιώσεών της σε βάρος της χώρας μας, επικαλούμενη τη δική της μη προσχώρηση στη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας.

Με αυτόν τον τρόπο, η Άγκυρα θα προσπαθήσει να μετατρέψει τις μονομερείς διεκδικήσεις της σε αντικείμενο διεθνούς διαπραγμάτευσης, παρουσιάζοντάς τες ως δήθεν υπαρκτές διαφορές που χρήζουν συνολικής διευθέτησης.

Η γαλλική ρηματική διακοίνωση και το επικίνδυνο προηγούμενο για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτεί και η στάση της Γαλλίας, χώρας-μέλους της ΕΕ και στρατηγικού εταίρου της Ελλάδας.

Η ρηματική διακοίνωση που απηύθυνε προς την Τουρκία σχετικά με τις υποθαλάσσιες έρευνες γαλλικού πλοίου για την πόντιση του καλωδίου του έργου GSI δημιουργεί προβληματισμό ως προς τον τρόπο με τον οποίο ενδέχεται να αξιοποιηθεί διπλωματικά από την Άγκυρα στο μέλλον.

Η Τουρκία θα μπορούσε να επικαλεστεί τη συγκεκριμένη εξέλιξη ως προηγούμενο, επιχειρώντας να θέσει πρόσθετους όρους και εμπόδια σε αντίστοιχες ελληνικές ενέργειες στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Ακριβώς γι’ αυτό απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή. Σε μια περιοχή όπου η Άγκυρα αναζητά διαρκώς αφορμές για να αμφισβητήσει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, κάθε διπλωματική κίνηση πρέπει να αξιολογείται όχι μόνο με βάση την άμεση σημασία της, αλλά κυρίως με γνώμονα τα προηγούμενα που ενδέχεται να δημιουργήσει.

Ο πραγματικός στόχος: Να μετατρέψει το Αιγαίο σε πεδίο διαπραγμάτευσης υπό τους δικούς της όρους

Εάν οι παραπάνω κινήσεις εξελιχθούν σύμφωνα με τον σχεδιασμό της Άγκυρας, η Τουρκία θα έχει επιχειρήσει να οικοδομήσει ένα διπλωματικό και γεωπολιτικό υπόβαθρο για την προώθηση των αναθεωρητικών της αξιώσεων στο Αιγαίο.

Ο τελικός στόχος, σύμφωνα με την εκτίμησή μας, είναι να αμφισβητήσει στην πράξη τα ελληνικά δικαιώματα ανατολικά του 25ου μεσημβρινού και να διεκδικήσει ένα τεράστιο τμήμα του Αιγαίου, επιχειρώντας να επιβάλει τη δική της αντίληψη περί θαλάσσιας δικαιοδοσίας.

Με άλλα λόγια, η «Γαλάζια Πατρίδα» δεν αποτελεί απλώς ένα σύνθημα εσωτερικής κατανάλωσης. Συνιστά τον ιδεολογικό πυρήνα μιας ευρύτερης αναθεωρητικής στρατηγικής, η οποία επιχειρεί να αποκτήσει διπλωματικό, νομικό και επιχειρησιακό αποτύπωμα.

Τι πρέπει να κάνει άμεσα η Ελλάδα – Τέλος στην πολιτική της αδράνειας

Μπροστά σε αυτές τις εξελίξεις, η Αθήνα δεν έχει την πολυτέλεια της αναμονής.

Η Ελλάδα οφείλει να κινηθεί με σχέδιο, αποφασιστικότητα και σαφή στρατηγική στόχευση, αξιοποιώντας όλα τα δικαιώματα που της παρέχει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.

Συγκεκριμένα, απαιτούνται:

  1. Άμεση οριοθέτηση ΑΟΖ Ελλάδας – Κύπρου, ώστε να ενισχυθεί έμπρακτα η θαλάσσια συνεργασία των δύο κρατών και να διασφαλιστούν τα νόμιμα δικαιώματά τους στην Ανατολική Μεσόγειο.
  2. Ολοκλήρωση της οριοθέτησης της ελληνικής ΑΟΖ με την Αίγυπτο ανατολικότερα του 28ου μεσημβρινού, με στόχο την κατοχύρωση των ελληνικών θέσεων και την αποτροπή νέων τουρκικών τετελεσμένων.
  3. Επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, σύμφωνα με το δικαίωμα που προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας.

Η Ελλάδα πρέπει να περάσει από τη διαχείριση των τουρκικών κινήσεων στην ενεργητική διαμόρφωση των εξελίξεων.

Δεν αρκεί να παρακολουθεί τις πρωτοβουλίες της Άγκυρας ούτε να απαντά εκ των υστέρων στις προκλήσεις της. Χρειάζεται να αναλάβει η ίδια πρωτοβουλίες, να ενισχύσει τις στρατηγικές της συμμαχίες και να κατοχυρώσει εμπράκτως τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Γιατί όσο η Τουρκία χαράσσει τη δική της στρατηγική στην Ανατολική Μεσόγειο, η Ελλάδα δεν μπορεί να παραμένει θεατής. Το Αιγαίο δεν προσφέρεται για εκπτώσεις, ούτε τα εθνικά μας δικαιώματα για διαρκείς αναβολές.

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα



Back to top button