Ένα επιτελικό (και συγκεντρωτικό) κράτος αλλιώτικο από τ’ άλλα! Ένα κράτος που αφήνει απροστάτευτο τον πολίτη του! Ιδιοκτήτρια -που δεν είχε την παραμικρή οφειλή-, χάνει το σπίτι της σε πλειστηριασμό στη Ρόδο!

Μια Βρετανίδα που ζει στο νησί της Ρόδου από το 2007, αγόρασε μια ημιτελή κατοικία, την ολοκλήρωσε με δάνειο από ελληνική τράπεζα, το οποίο και αποπλήρωσε μέχρι τέλους, και προ ημερών της έγινε γνωστό, ότι το ακίνητο δεν της ανήκει, μετά από πλειστηριασμό… λόγω οφειλών που δεν είχε.

Αναλυτικά η ιστορία και η περιπέτεια της γυναίκας ιδιοκτήτριας του σπιτιού αποκαλύπτεται με λεπτομέρειες από την ιστοσελίδα dimokratiki.gr.

Η πρωταγωνίστρια της υπόθεσης, –μια Βρετανίδα, εγκατεστημένη στη Ρόδο από το 2007- ζούσε σε ακίνητο το οποίο απέκτησε νόμιμα, αποπεράτωσε, εξόφλησε φορολογικά και το οποίο είχε πλήρως καταχωρηθεί στα βιβλία του κτηματολογίου. Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι πως η ίδια έλαβε το 2007 δάνειο από ελληνική συστημική τράπεζα, με προσημείωση υποθήκης στις συγκεκριμένες ιδιοκτησίες που αγόρασε και διαμόρφωσε, και το εξυπηρετεί πλήρως έως σήμερα, χωρίς καθυστέρηση, χωρίς ρύθμιση, χωρίς καθυστέρηση ούτε μίας ημέρας.

Σύμφωνα με τη dimokratiki.gr

Μία υπόθεση που θα μπορούσε να προκαλέσει συνταγματικό σεισμό στο πεδίο των αναγκαστικών εκτελέσεων φέρνει στο φως και η ανακοπή που κατατέθηκε ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου από Βρετανίδα υπήκοο, κάτοικο του νησιού επί 18 συνεχόμενα έτη.

Η γυναίκα – που κατοικεί στην περιοχή Γλύστρα της Λάρδου – όπως απεκάλυψε η «δημοκρατική» την Κυριακή, κατήγγειλε με τον πλέον επίσημο τρόπο ότι πλειστηριάστηκε η κατοικία της, την οποία κατέχει, νέμεται, εκμεταλλεύεται και συντηρεί από το 2007, χωρίς ποτέ να της κοινοποιηθεί οποιοδήποτε έγγραφο και – κυρίως – χωρίς να έχει την παραμικρή οφειλή προς καμία τράπεζα ή εταιρεία διαχείρισης απαιτήσεων.
Σύμφωνα με την ανακοπή που κατατέθηκε από τη νομική της εκπρόσωπο κ. Δωροθέα Αθανασάκη, το θύμα είχε αποκτήσει την κατοικία της το 2007 μέσω συμβολαιογραφικής πράξης, είχε προβεί σε όλες τις νόμιμες ενέργειες οικοδόμησης και αποπεράτωσης, είχε λάβει δάνειο από ελληνική συστημική τράπεζα με προσημείωση υποθήκης στις αντίστοιχες ιδιοκτησίες και εξυπηρετούσε κανονικά το δάνειο της, χωρίς καμία καθυστέρηση μέχρι και σήμερα.

«Μου είπαν ότι πρέπει να φύγω – Πλειστηριάστηκε το σπίτι μου που δεν χρωστάει»

Όλα ήρθαν στο φως το πρωί της Παρασκευής 25 Απριλίου 2025. Παρουσία μηχανικού και δικηγόρου εκπροσώπου νέου «ιδιοκτήτη», ανακοινώθηκε στη γυναίκα ότι το ακίνητο στο οποίο ζει εδώ και 18 χρόνια δεν της ανήκει πλέον. Είχε πλειστηριαστεί για το ποσό των 323.000 ευρώ. Ο υποτιθέμενος υπερθεματιστής αξίωσε την άμεση αποβολή της, ώστε να εγκατασταθεί ο ίδιος.

Η γυναίκα λιποθύμησε λίγη ώρα μετά, αδυνατώντας να συνειδητοποιήσει το μέγεθος του πλήγματος. Όπως τονίζεται στο δικόγραφο, πρόκειται για μία κατοικία που αγόρασε, διαμόρφωσε, εξόφλησε και κατείχε αδιαλείπτως με όλες τις πράξεις νομής και κατοχής: οικοδομικές εργασίες, ρεύμα, νερό, φορολογία, ακόμα και ειδική τουριστική άδεια για μισθώσεις.

Το λάθος που δεν μπορεί να είναι τυχαίο

Η ανακοπή στρέφεται κατά της τράπεζας, της διαχειρίστριας εταιρείας, των οφειλετών και του υπερθεματιστή, ζητώντας την ακύρωση του πλειστηριασμού, την αναγνώριση της νομής της επί του ακινήτου και την αναστολή κάθε πράξης αποβολής.

Όπως περιγράφεται αναλυτικά, το ακίνητο της Βρετανίδας βρίσκεται σε οικόπεδο με δύο σαφώς διακριτές οριζόντιες ιδιοκτησίες. Η ίδια είχε αγοράσει και καταχωρήσει στο Κτηματολόγιο τις μονάδες Υ2, Ι2, G2 και Α2. Στη διπλανή ιδιοκτησία (Υ1, Ι1, G1, Α1) κατοχυρώθηκαν το 2007-2008 δύο άλλοι Βρετανοί υπήκοοι, οι οποίοι όμως δεν συντηρούσαν την κατοικία τους, δεν εξυπηρετούσαν το δάνειό τους και τελικά αποτέλεσαν αντικείμενο αναγκαστικής εκτέλεσης από την ίδια τράπεζα.

Μόνο που – σύμφωνα με την καταγγελία – οι εταιρείες περιέγραψαν λάθος ακίνητο στον πλειστηριασμό, περιλαμβάνοντας μέρη της κατοικίας της ενάγουσας. Έτσι, πλειστηριάστηκε η λάθος ιδιοκτησία. Η ίδια η ανακόπτουσα δηλώνει πως ούτε την ενημέρωσαν, ούτε την ειδοποίησαν, ενώ η ίδια η τράπεζα γνώριζε, μέσω τεσσάρων αυτοψιών, ποιος έμενε πού και ποιος πλήρωνε τι.

Απόλυτη νομική και πραγματική νομή – Καταγγελία για δόλο και απάτη

Η γυναίκα κατοικεί, συντηρεί και εκμεταλλεύεται την εν λόγω κατοικία επί 18 χρόνια. Από το 2014 έχει προβεί σε νομιμοποίηση αλλαγών (μετατροπή χώρων, κατασκευή πισίνας, κήπου, πέργκολας κ.λπ.) πληρώνοντας στο Δημόσιο και λαμβάνοντας όλες τις απαιτούμενες άδειες. Από το Υπουργείο Τουρισμού έχει εκδοθεί ΜΗΤΕ για λειτουργία τουριστικής επιπλωμένης έπαυλης.

Πέρα από τη νομική κατοχύρωση με πράξεις και τεκμήρια χρησικτησίας, υπογραμμίζεται ότι ουδέποτε κάποιος διεκδίκησε την ιδιοκτησία αυτή – μέχρι τη στιγμή που εμφανίστηκε ο υπερθεματιστής. Το ακίνητο, πέρα από κατοικία, αποτελεί κύρια πηγή εισοδήματος μέσω μισθώσεων, ήδη προκρατημένων για τη φετινή τουριστική περίοδο.

Η ανακοπή στηρίζεται σε τρεις βασικούς άξονες:

1. Καταπάτηση του εμπράγματου δικαιώματος της νόμιμης κατοχής και νομής με επίκληση χρησικτησίας και προσκόμιση αποδεικτικών εγγράφων.

2. Ακυρότητα των διαδικαστικών πράξεων της αναγκαστικής εκτέλεσης, αφού οι επιδόσεις έγιναν σε τρίτο – μη εξουσιοδοτημένο αντίκλητο – γεγονός που υπονομεύει εξ αρχής τη διαδικασία.

3. Καταχρηστική άσκηση δικαιώματος και δόλος, καθώς η τράπεζα και οι διαχειρίστριες εταιρείες όφειλαν – και μπορούσαν – να διακρίνουν μεταξύ των δύο ακινήτων και να ενεργήσουν κατά των πραγματικών οφειλετών.

Προς νέα δίκη και πολιτική διάσταση

Η υπόθεση έχει ήδη κοινοποιηθεί στον αρμόδιο Εισαγγελέα Πρωτοδικών Ρόδου, ενώ η νομική εκπρόσωπος του θύματος δηλώνει ότι επίκειται κατάθεση μηνυτήριας αναφοράς για κακουργηματική απάτη, κατάχρηση δικαιώματος και ψευδείς δηλώσεις σε δημόσια έγγραφα. Παράλληλα, η υπόθεση αναμένεται να λάβει διεθνή διάσταση, καθώς το θύμα είναι πολίτης κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ενδέχεται να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Η ανακοπή ζητά την άμεση αναγνώριση του εμπράγματου δικαιώματος κατοχής και την ακύρωση της κατακυρωτικής έκθεσης πλειστηριασμού. Ζητεί επίσης την προσωρινή διατήρηση της νομής της κατοικίας και την αποτροπή κάθε απόπειρας αποβολής της.

Η ουσία: μπορεί να σου πάρουν το σπίτι, ακόμη κι αν πληρώνεις;

Το ζήτημα ξεπερνά τα όρια μίας ιδιωτικής διαφοράς. Αγγίζει το πυρήνα του κράτους δικαίου και της ασφάλειας συναλλαγών. Όταν μία γυναίκα που ζει επί 18 χρόνια στη χώρα, πληρώνει δάνειο, λογαριασμούς και φόρους, μπορεί να χάσει το σπίτι της χωρίς να χρωστά τίποτα, τότε δεν πρόκειται για απλό λάθος. Πρόκειται για αποδόμηση του νομικού πολιτισμού και του δικαιώματος στην ιδιοκτησία.

Η ανακοπή – εφόσον ευδοκιμήσει – θα αποτελέσει νομικό προηγούμενο και καμπανάκι για τις πρακτικές των πλειστηριασμών στην Ελλάδα. Εάν όμως απορριφθεί, τότε πολλοί ιδιοκτήτες – ακόμα κι αν δεν χρωστούν – θα αναρωτηθούν: Πόσο ασφαλής είναι τελικά η περιουσία μου;