Ένας χρόνος χωρίς την Λένα Σαμαρά – Ο Αντώνης , η Γεωργία , ο Κωνσταντίνος , η Τετη και οι άλλοι

Του Πάνου Παναγιωτοπουλου*

Κι’ όμως πέρασε ένας χρόνος …Από εκείνο το βράδυ ,που ήμουν για λίγες μέρες στην Λευκάδα και μια θαμπή , με σπασμένο μέταλλο φωνή , μου ψιθύρισε σχεδόν στο τηλέφωνο: ” Έφυγε η Λένα!”
Απρόσμενο, αναπάντεχο , ακατάληπτο…
” Πώς”, ” γιατί”, ” τι έφταιξε” ;
Επακόλουθα ερωτήματα , καθώς το μυαλό δεν μπορεί να δεχθεί τον παραλογισμό μιας τέτοιας πρόωρης και ανεξήγητης απώλειας!
Εγώ την ήξερα από μικρούλα…
Γιατί προέρχομαι από τις τάξεις της ΟΝΝΕΔ , που είχαν τον Σαμαρά είδωλο και πρότυπο.
Δεν συμφωνούσα πάντα μαζί του, όπως και πολλοί άλλοι φίλοι μου .
Αλλά ακούγαμε με προσοχή τον Ευάγγελο Αβέρωφ στο σπίτι του στην Κηφισιά να τον χαρακτηρίζει ως τον πιο χαρισματικό νέο βουλευτή και να προβλέπει ότι κάποια μέρα θα γινόταν Πρωθυπουργός.

Ο Αντώνης , ακόμη και όταν εμείς διαφωνούσαμε μαζί του για κάποιες επιλογές του στην Νεολαία , είχε τον τρόπο να μας έχει κοντά του.Και να μας βάζει στο σπίτι του.
Εκεί γνωρίσαμε την Γεωργία , την ξεχωριστή αυτή γυναίκα, μητέρα και σύζυγο, με τα πολλά επιστημονικά προσόντα , αλλά και την ακραία σεμνότητα και διακριτικότητα.Και την Λένα , το πρώτο παιδί του Αντώνη και της Γεωργίας , που είχε το όνομα της σπουδαίας γιαγιάς της, της Λένας συζυγου του διαπρεπεστατου γιατρού Κώστα Σαμαρά , με απευθείας συγγένεια αίματος με την Πηνελόπη Δέλτα.

Η αλήθεια είναι ότι όταν γεννήθηκε και ο Κώστας κουνησαμε μαντήλια , γιατί – πως να το κανουμε- στον Μωριά θεωρούμε ότι τα αγόρια ζυμώνονται πιο εύκολα με την πολιτική.
Ωστόσο η Λένα αποδείχθηκε καλύτερη και σπουδαιοτερη από όλους μας.
Επέλεξε να απέχει συνειδητά από κάθε είδους δημοσιότητα.
Δεν θέλησε ποτέ να ακουμπήσει στην δρώσα πολιτική , παρόλο που είχε πολιτική άποψη για όλα και μιλούσε στους γονείς της και ιδιαίτερα στον πατέρα της για πολιτικές καταστάσεις και γεγονότα.
Η Λένα ενδιαφερόταν πολύ για τους γύρω της , είτε τους ήξερε είτε όχι.
Είχε ενεργή κοινωνική συνείδηση και απόλυτη ενσυναίσθηση για τα προβλήματα και τα αδιέξοδα των συνανθρώπων της.

Και αθόρυβη , αλλά πολύ ουσιαστική κοινωνική προσφορά !

Είχε αγάπη και στοργή για τον Κωνσταντίνο , τον αδελφό της και ιδιαίτερη αδυναμία στην γιαγιά της την Τέτη , την πολύ δυναμική και ξεχωριστή αρχόντισσα του Ναυπλίου, που έχει κάνει τόσα για την πρώην πρωτεύουσα της Ελλάδος.

Τώρα μετράμε 12 μήνες από την απώλειά της .
Αυτή η απώλεια τα άλλαξε όλα !
Πόσο ανόητοι είναι όλοι εκείνοι, που, για να δικαιολογήσουν τον μισθό τους , έσπευσαν με καταιγισμους σχολίων στο διαδίκτυο να προκαταλαβουν την κοινή γνώμη και να πείσουν πως το πένθος ισοδυναμεί με διοικητική πράξη ή με δικαστική απόφαση , που αφαιρεί τα πολιτικά δικαιώματα από έναν πρώην Πρωθυπουργό , ο οποίος αποδεδειγμένα προσέφερε στην Ελλάδα!
Και είναι δίπλα ανόητοι όταν επανέρχονται τώρα , υποστηρίζοντας ότι ” ο Σαμαράς έχει γινάτι με τον Μητσοτάκη”!
Όχι, ο Αντώνης Σαμαράς δεν έχει κανένα γινάτι με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, γιατί το πένθος, που βιώνει στο διηνεκές , τον έχει απαλλάξει από καθε ματαιοδοξία ή ρεβανσισμο.
Άλλωστε ο σημερινός Πρωθυπουργός δεν θα είχε εκλεγεί ποτέ στην θέση του Αρχηγού της Ν.Δ., αν δεν είχε την απόλυτη στήριξη του Μεσσήνιου πολιτικού ηγέτη.

Για ποιον ” ρεβανσισμο” μιλάνε και γράφουν , λοιπόν ;
Ο Σαμαράς έχει γράψει ήδη Ιστορία με ξεχωριστή προσφορά στην Πατρίδα και στον Λαό μας.
Έγινε Πρωθυπουργός σε χαλεπους καιρούς και απέδειξε την αξία του στα δύσκολα.
Θα μπορούσε να καθήσει, λοιπόν , πάνω στις δάφνες του και να απολαύσει την υστεροφημία του.
Αντίθετα , εμφανίζεται πρόθυμος να ξαναβγεί στην αρένα .
Όχι για τίτλους και αξιώματα.Εχει επίγνωση ότι καλείται, εκ των πραγμάτων, να καλύψει ένα πελώριο πολιτικό κενό στην καρδιά και στο μυαλό της πλειοψηφιας της κοινής γνώμης ,που ασφυκτιά από την διακυβέρνηση Μητσοτάκη , αλλά αισθάνεται ότι δεν έχει άλλη διέξοδο , που να συνδυάζει την ψήφο εκτόνωσης της οργής με μια σοβαρή πρόταση εναλλακτικής διακυβέρνησης.
Αυτό το βάρος καλειται να σηκώσει στους ώμους του ο Σαμαράς,διαλεγόμενος με τον Ιστορικό του παρόντος και του μέλλοντος που θα κρίνει με πολλή αυστηρότητα τον θετικό και τον αρνητικό ρόλο του καθενός στην παρούσα – εξαιρετικά κρισιμη- συγκυρία, όπου τα πάντα αλλάζουν και το τσουνάμι αυτών των γεωπολιτικών αλλαγών είτε βυθίζει είτε ανεβάζει στον αφρό των κυμάτων ένα Έθνος και μια Χώρα.

* Πρώην Υπουργός Εθνικής Άμυνας

Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο

Δημοσιογράφος μέλος της ΕΣΗΕΑ