«Έπρεπε να αποφασίσω εάν θα πεθάνει δίπλα μου ή θα σωθεί μακριά μου…»: Συγκλονίζει η άνεργη μητέρα από το Βόλο, που -«πνιγμένη» στα χρέη- αποφάσισε να αφήσει την 9χρονη κόρη της στην Πρόνοια!

Από τη μία τα «αβάσταχτα» χρέη, από την άλλη η βαριά ασθένεια της 9χρονης κορούλας της, οδήγησαν μια άνεργη γυναίκα στην αναπάντεχη απόφαση να στραφεί για βοήθεια σε ένα… ορφανοτροφείο!

Ο λόγος για μια 48χρονη μητέρα από τη Νέα Ιωνία Βόλου, μοδίστρα στο επάγγελμα, η οποία εμφανίστηκε μια ημέρα στην Πρόνοια και τους είπε «σας δίνω το παιδί μέχρι να σταθώ στα πόδια μου. Δεν μπορώ να το ζήσω». Η μικρή, η οποία παρακολουθούσε μαθήματα στο Ειδικό Σχολείο, υποβάλλεται σε μετάγγιση αίματος κάθε 20 ημέρες, γεγονός που δρομολόγησε άμεσα τις διαδικασίες και έτσι δόθηκε στο Ορφανοτροφείο με εισαγγελική παραγγελία.

«Πως να ζούσα το παιδί, χωρίς ρεύμα, χωρίς νερό, χωρίς φαγητό. Μετά τον θάνατο του πατέρα της πριν τρία χρόνια κοιμόταν μαζί μου. Έπρεπε να της δώσω να καταλάβει πως την αφήνω για το καλό της και πως σύντομα θα είμαστε ξανά μαζί. Έκτοτε, πέρασαν έξι μήνες και το παιδί παραμένει στο ίδρυμα», είπε η ίδια στον ιστότοπο gegonota.news.

Η 48χρονη έχασε τον σύζυγό της πριν τρία χρόνια από πνευμονία, ένα σοβαρότατο πρόβλημα υγείας το οποίο προέκυψε από τις συνθήκες εργασίας του. Η οικονομική κατάστασή τους ήταν ήδη εξαιρετικά δύσκολη, αλλά, μετά τον θάνατο του συζύγου επήλθε η κατάρρευση. Μάλιστα, έναν χρόνο πριν από τον θάνατό του, αρρώστησε και η κόρη τους.

«Ο πατέρας μου θα μπορούσε να βοηθήσει, αλλά δεν θέλει»
Η γυναίκα, όπως λέει, δεν έχει καμία οικονομική βοήθεια από τους συγγενείς της. «Ο πατέρας μου θα μπορούσε να βοηθήσει, αλλά δεν θέλει. Δεν ενέκρινε ποτέ τον σύζυγό μου και οι σχέσεις μας διαταράχθηκαν. Έχει μια νέα ζωή και δεν χωράμε σε αυτή, παρότι από την πρώην σύζυγο αποκόμισε μια μεγάλη κληρονομιά. Με τον ίδιο τρόπο συμπεριφέρεται και στην ετεροθαλή αδελφή του. Παντού λοιπόν έβλεπα αδιέξοδο. Μια ημέρα είπα πως δεν θα πεθάνει το παιδί μου και έτσι σηκώθηκα το πρωί, την φίλησα και πήγα γραμμή στην Πρόνοια. Δεν μπορώ να ζήσω το παιδί, θα πεθάνει. Δεν έχω φαγητό, ρεύμα, νερό. Πόνεσα βαθιά, αλλά λύση δεν υπήρχε. Εάν δεν το έδινα εγώ, κάποια στιγμή θα έπαιρναν το παιδί. Μάνα είμαι. Έπρεπε να αποφασίσω εάν θα πεθάνει δίπλα μου με την κατάσταση που ζούσαμε ή θα σωθεί μακριά μου», είπε.

Η 48χρονη βλέπει, πλέον, την κόρη της κάθε 20 ημέρες. Τη συνοδεύει στο νοσοκομείο για τις μεταγγίσεις, ενώ η ίδια ζει σε ένα συγγενικό σπίτι, σε κάποιο χωριό της Θεσσαλίας. Tο χρέος της στη ΔΕΗ είναι 10.000 ευρώ και στη ΔΕΥΑΜΒ άλλα 2.650 ευρώ. Από το 2014 κανένας διακανονισμός δεν τηρήθηκε και το χρέος εκτοξεύθηκε. «Μπορώ να δουλέψω ως μοδίστρα στο σπίτι και να φροντίζω το παιδί μου ταυτόχρονα. Μπορώ να κάνω όποια δουλειά χρειαστεί. Πρέπει να ζήσουμε και το μόνο που ζητάω είναι να δουλέψω», κατέληξε.