Έρχεται μόνιμη φτώχεια για τους Έλληνες και το τέλος της μεσαίας τάξης: Πώς το δημόσιο χρέος κλέβει το ψωμί από τα νοικοκυριά; – Η «παγίδα» των αριθμών και η ωμή αλήθεια πίσω από τους “πανηγυρισμούς” της Κυβέρνηση Μητσοτάκη

Το οριστικό τέλος της μεσαίας τάξης πλησιάζει, καθώς το δημόσιο χρέος «αδειάζει» τα πορτοφόλια των νοικοκυριών.
Το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής προειδοποιεί με μια δραματική έκθεση για μια διαρκή κοινωνική υποβάθμιση, η οποία απειλεί να σαρώσει την ελληνική κοινωνία. Παρά τις κυβερνητικές θριαμβολογίες για δείκτες και ποσοστά, η πραγματικότητα δείχνει ότι η ανάπτυξη παραμένει επιφανειακή και δεν φτάνει ποτέ στον πολίτη.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ επιβεβαιώνουν την ασφυκτική πίεση: το διαθέσιμο εισόδημα δεν αυξάνεται, ενώ η ακρίβεια των τελευταίων ετών έχει διαλύσει την αγοραστική δύναμη. Παρά τις μικρές ονομαστικές αυξήσεις, ο πραγματικός μισθός –μετά τον πληθωρισμό– βρίσκεται χαμηλότερα ακόμη και από τα επίπεδα προηγούμενων κρίσιμων περιόδων.

Όταν το δημόσιο χρέος ξεπερνά το όριο του 90%-105% του ΑΕΠ, η οικονομία παραλύει. Από το 2009 και μετά, η εκτόξευση του χρέους οδήγησε σε απώλεια άνω του 13% της συνολικής παραγωγικότητας, υπονομεύοντας κάθε προοπτική βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου. Έτσι, οι μισθοί παραμένουν στάσιμοι, καθιστώντας κούφιες τις υποσχέσεις για σημαντικές αυξήσεις.

Οι ιδιωτικές επενδύσεις έχουν καταρρεύσει, πέφτοντας από 13,8% στο 8,9%, καθώς η υπερφορολόγηση και το υψηλό κόστος χρήματος καθηλώνουν την επιχειρηματική δραστηριότητα.

Η απάτη των αριθμών και η σκληρή πραγματικότητα
Παρά την προσδοκία σταθεροποίησης, ο πληθωρισμός στην Ελλάδα επιμένει, ενώ ο δομικός πληθωρισμός αυξάνεται.
Την ώρα που η Ευρώπη δείχνει σημάδια εξομάλυνσης, στην Ελλάδα ο πληθωρισμός των τροφίμων κινείται υψηλότερα από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης. Αυτή η ακρίβεια πλήττει κυρίως τους οικονομικά αδύναμους, μεγαλώνοντας τις κοινωνικές ανισότητες.

Το αβάσταχτο βάρος για τα νοικοκυριά
Οι αυξήσεις σε βασικά αγαθά δημιουργούν μια ασύγκριτη πίεση. Το εισόδημα εξανεμίζεται, ενώ οι τιμές στα ράφια μένουν απλησίαστες. Η καθημερινότητα μετατρέπεται σε έναν αγώνα επιβίωσης, με τον κίνδυνο μόνιμης φτωχοποίησης να πλησιάζει.

Το χρέος που «πνίγει» τους μισθούς
Το τεράστιο δημόσιο χρέος απορροφά κάθε οικονομικό περιθώριο. Τα πλεονάσματα κατευθύνονται μόνο στην εξυπηρέτησή του, κοινωνικές δαπάνες παραμένουν χαμηλές, ενώ η φορολογία βαραίνει όλο και περισσότερο τους πολίτες.
Παρά τις αυξήσεις «στα χαρτιά», η αγοραστική δύναμη έχει διαλυθεί και ο πραγματικός μισθός βρίσκεται χαμηλότερα ακόμη και από τα δύσκολα χρόνια της κρίσης.

Η παγίδα της εργασιακής φτώχειας
Στην Ελλάδα της «ευελιξίας», η εργασία δεν εγγυάται πια αξιοπρεπή διαβίωση. Η χώρα πρωταγωνιστεί στους «εργαζόμενους φτωχούς», ενώ οι χαμηλές και χαμηλής ποιότητας επενδύσεις κρατούν την παραγωγικότητα καθηλωμένη.

Το φάσμα της κοινωνικής στασιμότητας
Χωρίς βαθιές αλλαγές, η Ελλάδα βαδίζει σε ένα μοντέλο διαρκούς υποβάθμισης. Η «σιωπηλή φτωχοποίηση» είναι ήδη παρούσα: φαίνεται στα καλάθια του σούπερ μάρκετ και στα πρόσωπα των πολιτών, όχι στα διαγράμματα των υπουργείων.
Αν δεν σπάσει ο φαύλος κύκλος χρέους, χαμηλών μισθών και ανεπαρκούς ανάπτυξης, η χώρα κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια κοινωνία δύο ταχυτήτων, όπου η ευημερία θα αφορά μόνο τους λίγους.

Με το ενεργειακό κόστος υψηλό, έλλειψη ειδικευμένου εργατικού δυναμικού και διεθνή αβεβαιότητα, η ελληνική οικονομία κινδυνεύει να παραμείνει ένα κέλυφος χωρίς ουσία, ανίκανη να προσφέρει στους πολίτες της αξιοπρεπές μέλλον.