Έρχεται “τσουνάμι” στη Γαλλία: Ομόλογα, χρέος και πολιτική κρίση “πνίγουν” το Παρίσι και τα επιτόκια αγγίζουν το 5% – Φόβοι για ντόμινο σε όλη την Ευρώπη και εφιαλτικές μνήμες από την κρίση του 2010

Έντονη ανησυχία προκαλεί στις ευρωπαϊκές αγορές η δημοσιονομική κατάσταση της Γαλλίας, καθώς το κόστος δανεισμού της χώρας ανεβαίνει και οι επενδυτές ζητούν υψηλότερες αποδόσεις για να χρηματοδοτήσουν το γαλλικό κράτος. Η πίεση στα ομόλογα, το μεγάλο δημόσιο χρέος και το πολιτικό αδιέξοδο στο Παρίσι δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα, με τις συγκρίσεις με την κρίση χρέους της ευρωζώνης να επιστρέφουν στο προσκήνιο.

Οι αποδόσεις των δεκαετών γαλλικών ομολόγων πλησίασαν το 5%, φτάνοντας σε επίπεδα που είχαν να καταγραφούν από το 2002. Την ίδια στιγμή, η διαφορά τους από τις αποδόσεις των αντίστοιχων γερμανικών τίτλων διευρύνεται, αποτυπώνοντας την αυξανόμενη επιφυλακτικότητα των επενδυτών απέναντι στη δημοσιονομική πορεία της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας της ευρωζώνης.

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΣΕ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΥΨΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΠΙΕΖΕΙ

Το γαλλικό δημόσιο χρέος έχει φτάσει περίπου τα 3,6 τρισ. ευρώ, ενώ το δημοσιονομικό έλλειμμα παραμένει σημαντικά υψηλότερο από το όριο του 3% του ΑΕΠ που προβλέπουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες. Οι εκτιμήσεις για το 2026 τοποθετούν το έλλειμμα κοντά στο 5,4% του ΑΕΠ, εντείνοντας τις πιέσεις προς την κυβέρνηση για μέτρα περιορισμού των δαπανών και ενίσχυσης των δημόσιων εσόδων.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο, καθώς το κράτος πρέπει να αναχρηματοδοτεί παλαιότερο δανεισμό με υψηλότερα επιτόκια. Αυτό σημαίνει ότι ένα μεγαλύτερο μέρος των δημόσιων πόρων κατευθύνεται στην εξυπηρέτηση του χρέους, περιορίζοντας τα περιθώρια για άλλες πολιτικές και επενδύσεις.

Παράλληλα, το γαλλικό Δημόσιο σχεδιάζει να εκδώσει ομόλογα ύψους περίπου 340 δισ. ευρώ το 2027. Η ανάγκη για τόσο μεγάλη χρηματοδότηση καθιστά κρίσιμη την εμπιστοσύνη των αγορών και την ικανότητα της χώρας να παρουσιάσει ένα αξιόπιστο σχέδιο δημοσιονομικής προσαρμογής.

ΟΙ ΑΓΟΡΕΣ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ

Η άνοδος των αποδόσεων δεν αποτελεί απλώς έναν αριθμό στα χρηματιστηριακά ταμπλό. Αποτυπώνει το αυξημένο κόστος με το οποίο δανείζεται το γαλλικό κράτος και μπορεί να μεταφερθεί σταδιακά στην οικονομία, επηρεάζοντας επιχειρήσεις, επενδύσεις και χρηματοδότηση.

Οι ανησυχίες ενισχύονται από την πολιτική αβεβαιότητα ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2027 και από τις δυσκολίες εξεύρεσης κοινοβουλευτικών συναινέσεων για τον προϋπολογισμό. Οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχουν καλέσει τη Γαλλία να προχωρήσει εγκαίρως στην έγκριση του προϋπολογισμού της για το 2027, προκειμένου να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των αγορών.

Ο ΦΟΒΟΣ ΓΙΑ ΝΕΟ ΝΤΟΜΙΝΟ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ

Η σύγκριση με την κρίση χρέους της περιόδου 2010–2012 γίνεται όλο και συχνότερη, καθώς οι αποδόσεις των γαλλικών ομολόγων και το πρόσθετο κόστος δανεισμού σε σχέση με τη Γερμανία κινούνται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα. Ωστόσο, η σημερινή κατάσταση δεν ταυτίζεται αυτομάτως με εκείνη την κρίση, καθώς οι οικονομικές και πολιτικές συνθήκες διαφέρουν.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο η γαλλική κυβέρνηση θα μπορέσει να περιορίσει το έλλειμμα και να σταθεροποιήσει το χρέος χωρίς να προκαλέσει νέες κοινωνικές εντάσεις ή να βαθύνει το πολιτικό αδιέξοδο.

Αν η αβεβαιότητα παραταθεί, οι πιέσεις μπορεί να επεκταθούν και σε άλλες υπερχρεωμένες οικονομίες της Ευρώπης. Ήδη, οι ανησυχίες για τη Γαλλία έχουν επηρεάσει το κλίμα στην αγορά ομολόγων και άλλων κρατών, ενισχύοντας τον φόβο μιας ευρύτερης αναταραχής.

Η ΚΡΙΣΙΜΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΡΙΣΙ

Η Γαλλία βρίσκεται μπροστά σε μια δύσκολη εξίσωση: πρέπει να καθησυχάσει τις αγορές, να περιορίσει το δημοσιονομικό έλλειμμα και ταυτόχρονα να διαχειριστεί τις κοινωνικές και πολιτικές αντιδράσεις που προκαλούν οι περικοπές και οι αλλαγές στις δημόσιες δαπάνες.

Το επόμενο διάστημα θα είναι καθοριστικό για την πορεία του γαλλικού δανεισμού. Η έγκριση του προϋπολογισμού, η αξιοπιστία των δημοσιονομικών μέτρων και η σταθερότητα της κυβέρνησης θα κρίνουν σε μεγάλο βαθμό εάν οι πιέσεις θα αποκλιμακωθούν ή θα συνεχιστούν.

Προς το παρόν, δεν υπάρχει βεβαιότητα ότι η Γαλλία οδεύει προς μια κρίση αντίστοιχη με εκείνη της προηγούμενης δεκαετίας. Υπάρχει, όμως, σαφές προειδοποιητικό σήμα από τις αγορές: το Παρίσι καλείται να αποδείξει ότι μπορεί να ελέγξει το χρέος του, προτού το αυξημένο κόστος δανεισμού μετατραπεί σε ακόμη μεγαλύτερο βάρος για την οικονομία και τους φορολογουμένους.