Η Εριέττα Κούρκουλου Λάτση για κραυγαλέο ρατσισμό κατά της νταντάς της: «Μάθετε να είστε άνθρωποι»

Όταν ο ιδιοκτήτης μιας γκαλερί φέρθηκε απότομα στην νταντά της, τη Νόρμα, αλλά άλλαξε αμέσως στάση μόλις είδε την ίδια.

Το γεγονός ότι οι δολοφόνοι του Αντώνη Καρυώτη παραδέχτηκαν ότι τον έριξαν στη θάλασσα λόγω των εξωτερικών χαρακτηριστικών του είναι η κορυφή του παγόβουνου μιας κοινωνικής παθογένειας που θίγει και η Εριέττα Κούρκουλου Λάτση στη νέα ανάρτησή της: ότι τείνουμε να αντιμετωπίζουμε πολύ διαφορετικά αυτόν που έχουμε απέναντί μας ανάλογα με το κοινωνικό στάτους του (ή τουλάχιστον το στάτους που αποπνέει). Η ίδια περιγράφει, για του λόγου το αληθές, ένα περιστατικό με την νταντά του γιου της να πέφτει θύμα κραυγαλέας διάκρισης σε γκαλερί της Μυκόνου.

Όπως έγραψε συγκεκριμένα:
«Για κακή σας τύχη ΠΑΝΤΑ αποκαλύπτεστε εσείς που προσαρμόζετε την συμπεριφορά σας ανάλογα με το ποιον έχετε απέναντί σας – ή τα μηδενικά που έχει στην τράπεζα.

»Χθες ήμουν σε μια γνωστή γκαλερί της Μυκόνου στην οποία είναι η μητέρα μου τακτικός πελάτης.

»Μπήκαμε μέσα, εγώ με τον Νίκο τον Βύρων και την Νόρμα, η οποία ενθουσιάστηκε βλέποντας ένα τεράστιο γλυπτό του Ντόναλντ και τον ακούμπησε απαλά για να γελάσει ο μικρός μας.

«Εκείνη την ώρα έσπευσε προς το μέρος της ένας από τους δύο ιδιοκτήτες που συνήθως είναι ευγενέστατος, χτύπησε τα δάχτυλά του δύο φορές σαν να απευθυνόταν σε σκύλο και της φώναξε με αγενέστατο ύφος “don’t touch!”».
»Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα παρατήρησε με τρόμο εμένα που στεκόμουν ακριβώς από πίσω της με τον Νίκο. Αμέσως απολογήθηκε λέγοντάς μου ότι δεν με κατάλαβε.

»Του απάντησα ότι προσέβαλλε την γυναίκα που είναι η δεύτερη μητέρα μου και τώρα γιαγιά του παιδιού μου και ότι δεν είχαμε κάτι άλλο να πούμε!

»Στην συνέχεια προχώρησε να στείλει απολογητικό μήνυμα στην μητέρα μου λέγοντάς της ότι το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι η “ευτυχία μου” (λες και γνωριζόμαστε από χθες).

»Δεν είναι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που αλλάζει έτσι πρόσωπο, αλλά θέλω να υποσχεθώ δημοσίως ότι αυτός και κάθε επόμενος τέτοιος θα με βρίσκει απέναντί του και να του επισημάνω ότι δεν είναι άξιος ούτε μιας τρίχας αυτής της γυναίκας, χωρίς την οποία θα ήμουν παντελώς χαμένη!

»Μάθετε να είσαστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ γιατί ο ρατσισμός και το ύφος σας δεν χωράει πλέον στον κόσμο μας! Σας σιχάθηκα».