Ερντογάν και Αλ Σάραα “παίζουν με τη φωτιά” στη Συρία: Το πονηρό σχέδιο, η αιματηρή επίθεση κατά των Κούρδων του SDF και ο κίνδυνος γενικευμένης ανάφλεξης

Σε μια εξέλιξη που ανεβάζει επικίνδυνα την ένταση, οι κυβερνητικές δυνάμεις της Συρίας προχώρησαν σε επίθεση κατά θέσεων των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF), οι οποίες υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, στην περιοχή του Χαλεπίου, καταλαμβάνοντας παράλληλα μεγάλο οπλισμό.

Οι Κούρδοι των SDF εξακολουθούν να μην εντάσσονται στον νέο συριακό στρατό, καθώς διαφωνούν με τους όρους ένταξης, γεγονός που επιβαρύνει το ήδη τεταμένο κλίμα και έχει προκαλέσει επανειλημμένες προειδοποιήσεις από την Τουρκία, η οποία απειλεί με στρατιωτική δράση αν δεν προχωρήσει η συμφωνία.

Κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων, που συνέπεσαν χρονικά με σημαντική επίσκεψη του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών στη Δαμασκό, σημειώθηκαν απώλειες αμάχων, ενώ παράλληλα οι συριακές αρχές πραγματοποίησαν επιχειρήσεις και σε άλλες περιοχές, κατασχέτοντας drones, εκρηκτικά και πυραύλους, συλλαμβάνοντας πέντε υπόπτους.

Η βία συνδέεται με την επικείμενη λήξη της συμφωνίας της 10ης Μαρτίου, η οποία προέβλεπε την ειρηνική ένταξη των SDF στις κρατικές δομές έως το τέλος του έτους. Η Δαμασκός και η Άγκυρα κατηγορούν τις SDF ότι δεν δείχνουν πρόθεση συμμόρφωσης, ενώ το κύριο ζήτημα παραμένει αν οι μαχητές θα ενταχθούν ως ενιαίες μονάδες ή θα διασκορπιστούν στον εθνικό στρατό.

Οι μάχες στις συνοικίες Σεΐχ Μακσούντ και Ασραφίγια του Χαλεπίου είχαν νεκρούς και τραυματίες, με τις δύο πλευρές να αλληλοκατηγορούνται για τους βομβαρδισμούς, ενώ στη συνέχεια εκδόθηκαν εντολές για διακοπή των εχθροπραξιών.

Η Τουρκία, που θεωρεί τις SDF παρακλάδι του PKK, παίζει καθοριστικό ρόλο, υποστηρίζοντας ότι η ένταξή τους είναι απαραίτητη για τη σταθερότητα και απειλώντας με επέμβαση εάν η διαδικασία ναυαγήσει. Παράλληλα, σημαντική είναι και η εμπλοκή ΗΠΑ και Ισραήλ, που ενδιαφέρονται για τον τρόπο και τον βαθμό ενσωμάτωσης των SDF, καθώς αυτό επηρεάζει την επιρροή τους στην περιοχή.

Μέσα σε αυτό το εύθραυστο σκηνικό, παραμένουν ανοιχτές και άλλες μεγάλες εκκρεμότητες στη Μέση Ανατολή, όπως το ζήτημα της Χεζμπολάχ και η συγκρότηση διεθνούς δύναμης στη Γάζα, δημιουργώντας τον φόβο ότι και το 2026 η ειρήνη θα παραμείνει μακριά από την περιοχή.