Εθνική υποχώρηση με πρόσχημα το περιβάλλον – Η Κυβέρνηση παίζει το παιχνίδι της Άγκυρας

Με πρωτοφανή ελαφρότητα και πολιτική αφέλεια, η κυβέρνηση Μητσοτάκη φαίνεται έτοιμη να υποθηκεύσει κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο, επικαλούμενη προσχηματικούς περιβαλλοντικούς στόχους.

Εθνική υποχώρηση με πρόσχημα το περιβάλλον – Η Κυβέρνηση παίζει το παιχνίδι της Άγκυρας

Την ημέρα που σηματοδοτεί την ιστορική Πτώση της Κωνσταντινούπολης, η Αθήνα επιλέγει να ανακοινώσει τη δημιουργία «θαλάσσιων πάρκων», που στην πράξη σηματοδοτούν γεωπολιτική υποχώρηση.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Τα Νέα, τα προτεινόμενα θαλάσσια πάρκα όχι μόνο δεν ενισχύουν την εθνική κυριαρχία, αλλά την ακυρώνουν σιωπηρά. Οι περιοχές όπου σχεδιάζονται τα πάρκα—κοντά σε κρίσιμα νησιά όπως η Κάρπαθος, η Λέρος και η Αμοργός—παρουσιάζονται διασπασμένες και περιορισμένες αυστηρά εντός των 6 ναυτικών μιλίων, αποφεύγοντας συστηματικά τα διεθνή ύδατα όπου η Ελλάδα διατηρεί σαφή κυριαρχικά δικαιώματα.

Αντί για μία ενιαία στρατηγική που θα ενίσχυε την παρουσία της Ελλάδας στις επίμαχες θαλάσσιες ζώνες, επιλέγεται ένας σχεδιασμός που ουσιαστικά αποδέχεται τον τουρκικό αναθεωρητισμό. Πρόκειται για δεύτερη υποχώρηση μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, μετά την εγκατάλειψη του ενιαίου σχεδιασμού στο θαλάσσιο πάρκο της Κάσου.

Το πλέον ανησυχητικό είναι η κυνική ομολογία κυβερνητικών κύκλων πως «δεν πάμε σε διεθνή ύδατα», επικαλούμενοι δήθεν περιβαλλοντικές δεσμεύσεις. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ευθεία αποδοχή της τουρκικής θέσης περί «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο, αφήνοντας αναξιοποίητα δικαιώματα που απορρέουν από το Δίκαιο της Θάλασσας.

Εθνική υποχώρηση με πρόσχημα το περιβάλλον – Η Κυβέρνηση παίζει το παιχνίδι της Άγκυρας

Είναι χαρακτηριστικό πως το αφήγημα αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τις αρχές που διακήρυττε ο ιδρυτής της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Καραμανλής. Ο ίδιος είχε προειδοποιήσει πως τυχόν παραχώρηση σε ζητήματα όπως η υφαλοκρηπίδα οδηγεί στη διάσπαση της εθνικής ενότητας. Πώς είναι δυνατόν μία κυβέρνηση που αντλεί τη νομιμοποίησή της από το ίδιο κόμμα να παραγνωρίζει τόσο ξεδιάντροπα αυτές τις προειδοποιήσεις;

Είναι φανερό ότι η σημερινή ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας δεν αντέχει το βάρος των εθνικών ευθυνών. Και αν πράγματι «δεν υπάρχει πετρέλαιο», όπως είχε ειπωθεί προ δεκαετιών, τότε γιατί τόση σπουδή να εγκαταλειφθούν ελληνικά δικαιώματα; Γιατί τόσος φόβος απέναντι σε μία Τουρκία που δεν σταματά να προκαλεί;

Η κυβέρνηση οφείλει εξηγήσεις. Όχι μόνο για τις τωρινές της επιλογές, αλλά για τη στρατηγική που κρύβεται πίσω από αυτές. Διότι δεν μιλάμε απλώς για οικολογικές ρυθμίσεις, αλλά για σιωπηρή συνδιαχείριση και αναγνώριση τουρκικών απαιτήσεων εις βάρος της εθνικής μας κυριαρχίας.