Eurostat: Οι μισοί Έλληνες δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά διακοπές μίας εβδομάδας- Η αρνητική πρωτιά της Ελλάδας

Ρουμανία (61,4%) και Ελλάδα (46,6%) έχουν το υψηλότερο ποσοστό πολιτών που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά στο κόστος διακοπών διάρκειας μίας εβδομάδας.
Πολυτέλεια είναι οι διακοπές σχεδόν για έναν στους δύο Έλληνες, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat για το 2025, που δημοσιεύτηκαν σήμερα.

Eurostat: Οι μισοί Έλληνες δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά διακοπές μίας εβδομάδας- Η αρνητική πρωτιά της Ελλάδας

Σύμφωνα με τη Eurostat, Ρουμανία (61,4%) και Ελλάδα (46,6%) έχουν το υψηλότερο ποσοστό πολιτών που δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά στο κόστος διακοπών διάρκειας μίας εβδομάδας. Στην κατάταξη ακολουθούν Βουλγαρία και Ουγγαρία με 39,1%.

Στον αντίποδα, τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στο Λουξεμβούργο (10,6%), στη Σουηδία (12,4%) και στην Ολλανδία 12,8%), όπου οι πολίτες δήλωσαν ότι δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά διακοπές μίας εβδομάδας, μακριά από το σπίτι τους.

Στην ίδια μοίρα το 27,5% των Ευρωπαίων

Το 2025, το 27,5% των κατοίκων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ηλικίας 16 ετών και άνω δήλωσε ότι δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά μία εβδομάδα διακοπών.

Το ποσοστό αυτό αυξήθηκε κατά 0,5 ποσοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με το 2024, παραμένει όμως σημαντικά χαμηλότερο – κατά 7,7 ποσοστιαίες μονάδες – σε σχέση με πριν από μία δεκαετία, το 2015.

Τα στοιχεία που δημοσίευσε πριν από λίγες ημέρες η ΕΛΣΤΑΤ, επιβεβαιώνουν ότι οι διακοπές παραμένουν «πολυτέλεια» για πολλούς.

Πίσω από την άνοδο των ταξιδιών και των συνολικών δαπανών, η εικόνα είναι λιγότερο αισιόδοξη: το κόστος εξακολουθεί να κρατά μεγάλο μέρος των πολιτών μακριά από τις διακοπές, ενώ οι σύντομες αποδράσεις και η φιλοξενία σε δωρεάν ή ιδιόκτητα καταλύματα διατηρούν ισχυρό ρόλο.

Το μεγαλύτερο «αγκάθι» είναι η οικονομική δυνατότητα των νοικοκυριών. Μεταξύ όσων δεν πραγματοποίησαν προσωπικό ταξίδι, το 56,4% επικαλέστηκε οικονομικούς λόγους. Πρόκειται με διαφορά για την κυριότερη αιτία αποχής από τις διακοπές, ενώ ακολουθούν προβλήματα υγείας ή περιορισμένης κινητικότητας και η έλλειψη ελεύθερου χρόνου λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων.

Παράλληλα, καταγράφεται ισχυρή στροφή προς τις μικρές αποδράσεις. Τα ταξίδια διάρκειας από μία έως τρεις διανυκτερεύσεις αυξήθηκαν κατά 26,7%, όταν εκείνα των 15 και περισσότερων διανυκτερεύσεων έμειναν σχεδόν στάσιμα, με αύξηση μόλις 1,6%. Η τάση αυτή δείχνει ότι η αύξηση της ταξιδιωτικής δραστηριότητας δεν μεταφράζεται απαραίτητα σε περισσότερες ημέρες διακοπών.