Eurostat: Πρώτη στην Ε.Ε. η Ελλάδα στο ποσοστό πολίτων που δεν μπορεί να καλύψει έκτακτα έξοδα

Η οικονομική πίεση που αντιμετωπίζουν τα ελληνικά νοικοκυριά αποτυπώνεται με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο στα στοιχεία της Eurostat.

Περισσότεροι από ένας στους τέσσερις Έλληνες, σε ποσοστό 27,3%, δηλώνουν ότι δεν μπορούν να συμμετέχουν τακτικά σε απλές δραστηριότητες αναψυχής όπως να πιούν έναν καφέ, επειδή δεν τους το επιτρέπει το εισόδημά τους.

Το ποσοστό είναι υπερδιπλάσιο από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος διαμορφώνεται στο 12,1%, αναδεικνύοντας τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει την Ελλάδα από πολλές ευρωπαϊκές χώρες σε ό,τι αφορά την καθημερινή οικονομική δυνατότητα των πολιτών.

Τα στοιχεία, τα οποία παρουσιάζει η ιστοσελίδα dimokratia.gr, αποτυπώνουν μια πραγματικότητα που δεν αφορά πολυτελείς διακοπές ή ακριβές αγορές, αλλά μικρές στιγμές ξεκούρασης και κοινωνικής επαφής.

Καφές, σινεμά και φαγητό έξω γίνονται πολυτέλεια
Ένας καφές με φίλους, μια κινηματογραφική προβολή, μια θεατρική παράσταση ή ένα απλό γεύμα εκτός σπιτιού αποτελούν για πολλούς Έλληνες έξοδα που πλέον πρέπει να περιοριστούν ή να κοπούν εντελώς.

Η αύξηση του κόστους ζωής, οι λογαριασμοί, τα ενοίκια και οι καθημερινές ανάγκες απορροφούν μεγάλο μέρος του διαθέσιμου εισοδήματος, αφήνοντας ελάχιστα περιθώρια για δραστηριότητες που συμβάλλουν στην ποιότητα ζωής.

Την ίδια ώρα, ο ευρωπαϊκός μέσος όρος βρίσκεται σε σημαντικά χαμηλότερα επίπεδα, ενώ η Κροατία καταγράφει ποσοστό μόλις 3,9%, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται. Η διαφορά από την Ελλάδα φτάνει τις 23,4 ποσοστιαίες μονάδες.

Η άλλη όψη της οικονομικής πραγματικότητας

Η εικόνα μιας χώρας που υποδέχεται εκατομμύρια τουρίστες και βλέπει καταστήματα εστίασης γεμάτα δεν αποτυπώνει απαραίτητα τις δυνατότητες των ίδιων των κατοίκων της.

Για ένα σημαντικό τμήμα της κοινωνίας, η έξοδος για έναν καφέ ή ένα γεύμα δεν θεωρείται πλέον αυτονόητη επιλογή, αλλά δαπάνη που πρέπει να σταθμιστεί απέναντι σε βασικές ανάγκες.

Οι αριθμοί αναδεικνύουν έτσι μια κρίσιμη διάσταση της οικονομικής κατάστασης: δεν έχει σημασία μόνο η πορεία των οικονομικών δεικτών, αλλά και το κατά πόσο οι πολίτες μπορούν να καλύπτουν τις ανάγκες τους και να διατηρούν μια στοιχειώδη ποιότητα ζωής.

Όταν ακόμη και οι πιο απλές στιγμές αναψυχής γίνονται οικονομικά απρόσιτες για έναν στους τέσσερις πολίτες, το ζήτημα της ακρίβειας και της αγοραστικής δύναμης αποκτά πολύ πιο χειροπιαστή διάσταση.