Έξαλλη η Μαρίνα ‘πυροβολεί’ τον Γιώργο Πατούλη: «Στήριξε την καριέρα του στην προσωπική ζωή μας και…»

Σιγά μην το άφηνε να πέσει κάτω. Σε καμία περίπτωση. Τι κι αν οι δημοσιογράφοι του Αντ1 την πέτυχαν χθές λίγο μετά το πρωϊνο ξύπνημά της και είπε λίγα; Η Μαρίνα Πατούλη σκοπεύει να φτάσει την ιστορία του χωρισμού της με τον Περιφερειάρχη μέχρι τα άκρα. Και το κάνει με τον τρόπο της. Σικάτα αλλά τόσο ηχηρά. Αυτή τη φορά μίλησε στην εφημερίδα ontime και είπε πολλά

“Με έκπληξή μου πληροφορήθηκα για τη συνέντευξή του σε καθημερινή εφημερίδα όπου μου εκφράζει την αγάπη και την τρυφερότητά του. Θεωρώ ότι προσωπικά συναισθήματα που αφορούν το πρόσωπό μου θα έπρεπε πρώτα να εκφραστούν σε μένα προσωπικά. Σε κάθε περίπτωση όμως δικαιολογώ τη στάση του, αντιλαμβανόμενη τους κινδύνους που εγκυμονούν σε κάθε αντίθετη περίπτωση. Ως άνθρωπος και ως γυναίκα επιλέγω την ειλικρίνεια, την αυθεντικότητα, την αμεσότητα και την προσωπική επαφή με τους ανθρώπους που αγαπώ”. και συνέχισε:

Είναι σίγουρο ότι θέματα της προσωπικής ζωής ενός δημόσιου προσώπου προσφέρουν “κλειδαρότρυπα”. Πίσω από αυτό μπορεί ο καθένας να βλέπει τον εαυτό του. Θέτω ένα ερώτημα για να προβληματίσει όλους μας: Θεωρείται ή όχι ότι υπάρχει αντίφαση όταν ένας πολιτικός έχει υιοθετήσει, για να στηρίξει την πολιτική του καριέρα και εικόνα, τη δημοσιοποίηση της προσωπικής και οικογενειακής του ζωής όσα χρόνια πολιτεύεται; Άρα, επιλέγουμε κατά το δοκούν ή α λα καρτ τη δημοσιοποίηση της ζωής μας; Τα συμπεράσματα δικά σας.

Τελικά, έχει γίνει αίτηση διαζυγίου;

Όσον αφορά εμένα προσωπικά, για να μη φανώ ανακόλουθη, ουδέποτε θέλησα διαζύγιο, δεν πρόκειται για μια κοινή απόφαση, αλλά για προσωπική του επιλογή, την οποία προσπαθώ να διαχειριστώ ψυχολογικά για το καλό το δικό μας και του παιδιού μας. Είμαστε στην κατάσταση που ήμασταν.

Ο περιφερειάρχης έχει δηλώσει, μεταξύ άλλων, ότι “ο πατέρας μας μας εγκατέλειψε σε ηλικία 6,5 ετών και έμεινα για κάποια χρόνια σε οικοτροφείο στη σχολή Ασημακόπουλου. Ο πατέρας μου είχε πάρει την επιμέλεια και η μητέρα μου μας έβλεπε μία φορά το μήνα”. Φαντάζομαι το γνωρίζεις αφού είστε μαζί 35 χρόνια. Πώς το σχολιάζεις;

Καταρχήν μου προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι αυτή τη χρονική στιγμή ο Γιώργος περιγράφει τα προσωπικά του βιώματα, ενώ καταδικάζει την “τακτική της κλειδαρότρυπας”. Κατά δεύτερο λόγο, επειδή έζησα μαζί του όλα αυτά τα χρόνια και μεγαλώσαμε μαζί, θέλω να επικαλεστώ την τοποθέτηση του γνωστού ψυχιάτρου Ματθαίου Γιωσαφάτ, που δίνει την απάντηση στις ζωές πολλών από εμάς: “τα παιδικά βιώματα και εν γένει ή παιδική ηλικία προδιαγράφουν τη διαμόρφωση της προσωπικότητας του ενηλίκου καθώς και των επιλογών της ζωής του. Νομίζω ότι αυτή είναι η επανάληψη. Η ιστορία που μας βασανίζει από τα παιδικά μας χρόνια και δυστυχώς επαναλαμβάνεται. Ηρωίδες είναι όλες οι μάνες του κόσμου που αγωνίζονται για τα παιδιά τους, όμως οι ηρωίδες είναι προπάντων οι μάνες που έχουν υποστεί τον πόνο της εγκατάλειψης, οι μάνες που μεγαλώνουν μόνες τους παιδιά με ασθένειες αλλά και οι μάνες της καρδιάς, η ανώνυμη μητέρα που προσπαθεί να αναθρέψει τα παιδιά της μέσα από οικονομικές αντιξοότητες και μέσα από την επαγγελματική απόρριψη που μπορεί να βιώνει λόγω ηλικίας. Τα συμπεράσματα δικά σας.