Financial Times: Σε ρόλο διαιτητή ο Τραμπ μοιράζει την εξουσία ανάμεσα σε Ανατολική και Δυτική Λιβύη έχοντας «βάλει στο μάτι» τα ενεργειακά κοιτάσματα

Η Ουάσιγκτον επιχειρεί να αναλάβει ενεργό ρόλο ως διαμεσολαβητής σε μια νέα προσπάθεια πολιτικής εξισορρόπησης στη Λιβύη, με στόχο την επίτευξη συμφωνίας διαμοιρασμού εξουσίας ανάμεσα στις δύο αντίπαλες διοικήσεις που εδρεύουν στην ανατολική και τη δυτική πλευρά της χώρας.

Financial Times: Σε ρόλο διαιτητή ο Τραμπ μοιράζει την εξουσία ανάμεσα σε Ανατολική και Δυτική Λιβύη έχοντας «βάλει στο μάτι» τα ενεργειακά κοιτάσματα

Σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times, η αμερικανική πρωτοβουλία επαναφέρει στο προσκήνιο το διαρκές ζητούμενο της λιβυκής σταθερότητας.

Στο επίκεντρο των διεργασιών φέρεται να βρίσκεται ο ανώτερος σύμβουλος του προέδρου των ΗΠΑ για τις αραβικές και αφρικανικές υποθέσεις, Μασάντ Μπούλος, ο οποίος –όπως αναφέρεται– ηγείται των προσπαθειών για τη διαμόρφωση ενός ενιαίου πολιτικού πλαισίου. Ένα πλαίσιο που θα μπορούσε να αποτελέσει το θεμέλιο για την ενοποίηση των κατακερματισμένων λιβυκών θεσμών, σε μια χώρα που εξακολουθεί να παλεύει με τις πληγές της πολυετούς αστάθειας.

Μιλώντας στους Financial Times, ο Μπούλος έδωσε το στίγμα της αμερικανικής προσέγγισης, δηλώνοντας ότι στόχος είναι «να υπάρξει ενιαία κυβέρνηση και να ενοποιηθούν όλοι οι θεσμοί», ενώ παράλληλα υπογράμμισε την ανάγκη για βαθύτερη οικονομική εμπλοκή διεθνών παικτών.

Financial Times: Σε ρόλο διαιτητή ο Τραμπ μοιράζει την εξουσία ανάμεσα σε Ανατολική και Δυτική Λιβύη έχοντας «βάλει στο μάτι» τα ενεργειακά κοιτάσματα

Στο πλαίσιο αυτό, έκανε ιδιαίτερη μνεία στην προοπτική επενδύσεων από αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες, αναδεικνύοντας τον ενεργειακό τομέα ως κομβικό πεδίο ενδιαφέροντος.

Στόχος η πολιτική σταθερότητα και οι επενδύσεις

Η Λιβύη παραμένει εδώ και χρόνια εγκλωβισμένη σε μια εύθραυστη ισορροπία, με δύο ανταγωνιστικά κέντρα εξουσίας να διεκδικούν τον έλεγχο της χώρας από τα ανατολικά και τα δυτικά. Η συνεχιζόμενη αυτή διχοτόμηση έχει καταστήσει τη διαδικασία πολιτικής ενοποίησης εξαιρετικά περίπλοκη, ενώ οι διεθνείς πρωτοβουλίες επιχειρούν επανειλημμένα να ανοίξουν δρόμο προς έναν κοινό θεσμικό ορίζοντα που θα μπορούσε να στηρίξει τη σταθεροποίηση και την οικονομική ανασυγκρότηση.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η νέα αμερικανική κινητικότητα, η οποία φαίνεται να υπερβαίνει τα στενά όρια της διπλωματίας, συνδέοντας την πολιτική εξομάλυνση με την προοπτική διευρυμένης οικονομικής παρουσίας στην περιοχή. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ενεργειακό πλούτο της Λιβύης, που εξακολουθεί να αποτελεί ισχυρό πόλο έλξης για διεθνή συμφέροντα και επενδυτικές πρωτοβουλίες.