Foreign Policy: Για πόσο θα αντέξει να ρίχνει πυραύλους ο Τραμπ;-Ο πόλεμος στο Ιράν πιέζει το οπλοστάσιο των ΗΠΑ ενώ η Κίνα «περιμένει στη γωνία» για την Ταιβάν

Η τρέχουσα σύγκρουση στο Ιράν αναδεικνύει με έντονο τρόπο τη σημασία της σταθερής και αξιόπιστης αλυσίδας εφοδιασμού στον τομέα της άμυνας, θέτοντας παράλληλα ερωτήματα για τη βιωσιμότητα των πολέμων υψηλής έντασης σε μια εποχή όπου τα όπλα ακριβείας παίζουν καθοριστικό ρόλο.

Foreign Policy: Για πόσο θα αντέξει να ρίχνει πυραύλους ο Τραμπ;-Ο πόλεμος στο Ιράν πιέζει το οπλοστάσιο των ΗΠΑ ενώ η Κίνα «περιμένει στη γωνία» για την Ταιβάν

Σύμφωνα με το περιοδικό Foreign Policy, οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εκτόξευσαν πάνω από 3.000 πυραύλους ακριβείας κατά τις πρώτες 36 ώρες της σύγκρουσης, ενώ το Ιράν απάντησε με περίπου 1.000 πυρομαχικά στην περιοχή. Το γεγονός αυτό αναδεικνύει τη γρήγορη κατανάλωση στρατηγικών πυρομαχικών στις αρχικές φάσεις ενός πολέμου.

Το ίδιο περιοδικό σημειώνει ότι οι ΗΠΑ φαίνεται να επέλεξαν διαφορετικά είδη πυραύλων ανάλογα με τη φύση της αποστολής: εκτοξεύσεις για ακινητοποίηση στόχων, πυραύλους κατά ραντάρ, βολές κατά χρονικά κρίσιμων στόχων και βόμβες ακριβείας. Το Ισραήλ, από την πλευρά του, διαθέτει πυραύλους αέρος και κιτ καθοδήγησης που μπορούν να παραχθούν μαζικά και να φορτωθούν σε αεροσκάφη, εξασφαλίζοντας υψηλή επιχειρησιακή απόδοση.

Η ταχεία κατανάλωση προηγμένων πυρομαχικών υπογραμμίζει ότι ακόμη και οι υπερδυνάμεις μπορούν να δουν τα αποθέματά τους να μειώνονται γρήγορα κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης υψηλής έντασης. Συχνά, οι κρίσιμες αδυναμίες είναι δύσκολο να εντοπιστούν, όπως μικρές γραμμές παραγωγής ή προμηθευτές με περιορισμένες δυνατότητες, που χρειάζονται χρόνια για να κλιμακωθούν.

Foreign Policy: Για πόσο θα αντέξει να ρίχνει πυραύλους ο Τραμπ;-Ο πόλεμος στο Ιράν πιέζει το οπλοστάσιο των ΗΠΑ ενώ η Κίνα «περιμένει στη γωνία» για την Ταιβάν

Παραδείγματα που αναφέρει το Foreign Policy περιλαμβάνουν τον πύραυλο BGM-109 Tomahawk, ο οποίος χρησιμοποιεί τον στροβιλοκινητήρα F107, παραγόμενο αποκλειστικά από την Williams International, καθώς και τους πυραύλους GBU-57 Massive Ordnance Penetrators, συναρμολογούμενους μόνο από την Boeing, με μόλις 25 να έχουν κατασκευαστεί έως σήμερα.

Καθώς οι ΗΠΑ συνεχίζουν να εξαντλούν τα αποθέματά τους με ανησυχητικό ρυθμό, υπάρχει ανησυχία ότι η Κίνα θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί αυτήν την κατάσταση για να ασκήσει στρατιωτική πίεση στην Ταϊβάν. Μια έκθεση του Κέντρου Στρατηγικών και Διεθνών Σπουδών (CSIS) του 2023 αναφέρει ότι ο αμερικανικός στρατός θα εξαντλούσε τους πυραύλους του εντός μόλις μίας εβδομάδας σε περίπτωση σύγκρουσης στα Στενά της Ταϊβάν.

Επιπλέον, η απώλεια στρατηγικών περιουσιακών στοιχείων υψηλής αξίας, όπως τα ραντάρ AN/FPS-132 στο Κατάρ και AN/TPS-59 στο Μπαχρέιν, δημιουργεί μακροπρόθεσμα προβλήματα: η αποκατάστασή τους απαιτεί πέντε έως οκτώ χρόνια και 12–24 μήνες αντίστοιχα, με βασικό περιορισμό την προμήθεια 77,3 κιλών γαλλίου, από το οποίο η Κίνα ελέγχει το 98% της παγκόσμιας παραγωγής.

Συνεπώς, η ουσία δεν είναι μόνο πόσοι εκτοξευτές υπάρχουν στην αρχή της σύγκρουσης, αλλά και πόσο μπορούν να διαρκέσουν τα πυρομαχικά κατά τη διάρκειά της και πόσο γρήγορα μπορούν να αναπληρωθούν, υπογραμμίζοντας την κρισιμότητα των αλυσίδων εφοδιασμού και την ευθραυστότητα των στρατιωτικών αποθεμάτων στις σημερινές πολεμικές συνθήκες.