Fox News: Ο «Ραμαντούρο» της Ευρώπης – «Τσιράκι» του Σόρος και ορκισμένος εχθρός του Τραμπ

Σε μια περίοδο όπου η Ευρώπη διακηρύσσει την αφοσίωσή της στις δημοκρατικές αρχές και τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ανοχή —αν όχι η σιωπηρή στήριξη— σε αυταρχικούς ηγέτες εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την αξιοπιστία των θεσμικών της αξιών.

Fox News: Ο «Ραμαντούρο» της Ευρώπης – «Τσιράκι» του Σόρος και ορκισμένος εχθρός του Τραμπ

Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί ο πρωθυπουργός της Αλβανίας, Έντι Ράμα, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί από μερίδα του διεθνούς τύπου ως ο «Ραμαντούρο» της Ευρώπης — ένας παραλληλισμός με τον Νικολάς Μαδούρο της Βενεζουέλας.

Ο Ράμα, ηγετική φυσιογνωμία του Σοσιαλιστικού Κόμματος Αλβανίας, κατόρθωσε να εκλεγεί για τέταρτη συνεχόμενη θητεία, αποκτώντας πλειοψηφία ικανή να του επιτρέψει τη συνταγματική αναθεώρηση. Παρά το δημοκρατικό ένδυμα που φέρει η κυβέρνησή του, πληθαίνουν οι φωνές που καταγγέλλουν εκτεταμένα φαινόμενα διαφθοράς, ελλείμματα θεσμικής διαφάνειας και μεθοδευμένες παραβιάσεις του εκλογικού συστήματος. Η κατάσταση αυτή, σύμφωνα με τους επικριτές του, είναι ασύμβατη με την ιδιότητα της Αλβανίας ως κράτους-μέλους του ΝΑΤΟ και υποψήφιου προς ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η πολιτική διαδρομή του Ράμα είναι στενά συνδεδεμένη με τον Τζορτζ Σόρος και το Ίδρυμα Ανοιχτής Κοινωνίας. Από τα πρώτα του βήματα ως πολιτιστικός παράγοντας στα Τίρανα έως την ανάληψη της πρωθυπουργίας, διατήρησε σχέσεις με τα δίκτυα της φιλελεύθερης διανόησης και της διεθνούς πολιτικής ελίτ. Αυτή η σχέση, σύμφωνα με αναλυτές, του επέτρεψε να προβάλλει μια εικόνα προοδευτικού, ανεκτικού ηγέτη, την ίδια στιγμή που υιοθετεί πολιτικές ελέγχου της πληροφόρησης, περιθωριοποίησης της αντιπολίτευσης και ενίσχυσης προσωπικής εξουσίας.

Fox News: Ο «Ραμαντούρο» της Ευρώπης – «Τσιράκι» του Σόρος και ορκισμένος εχθρός του Τραμπ

Ο Ράμα έχει επίσης κατηγορηθεί ότι λειτουργεί ως πολιτικός «χαμαιλέοντας» — διαμορφώνοντας τη στάση του ανάλογα με τις γεωπολιτικές ισορροπίες. Έχει επιδείξει υποτακτικότητα απέναντι σε περιφερειακούς ηγέτες όπως ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και η Τζόρτζια Μελόνι, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκει στενή συνεργασία με ηγέτες όπως ο Εμανουέλ Μακρόν, σε μια προσπάθεια ενίσχυσης της επιρροής του στα Βαλκάνια.

Η ρητορική του απέναντι στον πρώην πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών, Ντόναλντ Τραμπ, υπήρξε ιδιαίτερα σκληρή. Δηλώσεις του όπως εκείνη που χαρακτήριζε τον Τραμπ «ντροπή του πολιτισμού μας» (CNN, Foreign Policy) συνέβαλαν στην αποδοχή του από τις ευρωπαϊκές φιλελεύθερες ελίτ και τις τάξεις του Δημοκρατικού Κόμματος στις ΗΠΑ. Ωστόσο, αυτό το φιλοδυτικό προσωπείο δεν φαίνεται να συμβαδίζει με τις εσωτερικές του πρακτικές διακυβέρνησης, οι οποίες φέρουν χαρακτηριστικά σταθεροκρατίας και συστηματικής υπονόμευσης της δημοκρατικής λογοδοσίας.

Η πολιτική του στρατηγική ενσωματώνει, μεταξύ άλλων, την πρωτοβουλία των «Ανοιχτών Βαλκανίων», μια περιφερειακή πρόταση συνεργασίας που, κατά τους επικριτές, εξυπηρετεί τη συγκέντρωση εξουσίας σε χέρια λίγων και την αποδυνάμωση των κοινοβουλευτικών ελέγχων. Η εν λόγω πρωτοβουλία έχει επίσης χαρακτηριστεί ως μέσο ενίσχυσης των δεσμών με τον επιχειρηματικό και πολιτικό πυρήνα γύρω από τον Σόρος.

Στο διεθνές πλαίσιο, η ανεκτικότητα απέναντι σε καθεστώτα αυτού του τύπου, όπως και στην περίπτωση της Βενεζουέλας του Μαδούρο, εγείρει ηθικά και στρατηγικά διλήμματα. Η πρόσφατη παρέμβαση του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, Μάρκο Ρούμπιο, για την αναστολή της συνεργασίας της Chevron με το καθεστώς της Βενεζουέλας, προσφέρει ένα πρότυπο στάσης αρχών, το οποίο θα μπορούσε να βρει εφαρμογή και στην περίπτωση των Βαλκανίων.

Fox News: Ο «Ραμαντούρο» της Ευρώπης – «Τσιράκι» του Σόρος και ορκισμένος εχθρός του Τραμπ

Είναι πλέον εμφανές ότι ένα μέρος της αλβανικής κοινωνίας αισθάνεται παγιδευμένο σε ένα πλαίσιο καθεστωτικής διαχείρισης της εξουσίας. Η αναφορά στον Ράμα ως «Ραμαντούρο» αντανακλά μια κραυγή αγωνίας — αλλά και ένα έμμεσο κάλεσμα προς τη διεθνή κοινότητα, και ιδίως τις Ηνωμένες Πολιτείες, να επανεξετάσουν τη στάση τους απέναντι σε ηγέτες που διατηρούν μια προσχηματική πίστη στις δημοκρατικές αξίες.

Η Ευρώπη, αν πράγματι επιθυμεί να προασπιστεί τις αρχές της φιλελεύθερης δημοκρατίας, δεν μπορεί να αγνοεί τα φαινόμενα αυταρχισμού όταν αυτά προέρχονται από ηγέτες που πολιτικά αυτοτοποθετούνται στο «προοδευτικό» φάσμα ή εναντιώνονται σε λαϊκίστικες ή δεξιές δυνάμεις.

Είναι καιρός η διπλωματία της Δύσης να υιοθετήσει πιο αποφασιστική στάση: να στηρίξει ανοιχτά θεσμικές μεταρρυθμίσεις, να ενισχύσει την ελευθερία των μέσων ενημέρωσης και να απαιτήσει την ομαλή και αδιάβλητη διεξαγωγή εκλογικών διαδικασιών. Η πίστη στις ευρωπαϊκές και αμερικανικές αξίες δεν μπορεί να μετριέται με ρητορικά σχήματα· μετριέται με πράξεις.