Φρίκη στου Ζωγράφου: Νεκρές έναν μήνα μάνα και κόρη -Πώς ο 54χρονος πήγε να αποπροσανατολίσει τις Αρχές

“Πέθαναν μόνες τους… δεν ήθελα να μαθευτεί… φοβόμουν ότι θα μου πάρουν το σπίτι…”. Αυτά φέρεται να ήταν τα πρώτα λόγια που ανέφερε στους αστυνομικούς λίγη ώρα μετά τον εντοπισμό της μητέρας και της αδελφής του, μέσα στο “χτισμένο” δωμάτιο του σπιτιού της οδού Κουσίδη στου Ζωγράφου, ο 54χρονος γιος της οικογένειας.

Πίσω από την πόρτα του διαμερίσματος που είχε σφραγιστεί με δομικό υλικό, οι αστυνομικοί εντόπισαν τις δύο γυναίκες σε προχωρημένη σήψη. Μέχρι και αυτή την ώρα οι συνθήκες θανάτου παραμένουν αδιευκρίνιστες, ενώ ο 54χρονος γιος της οικογένειας, παρά τους ισχυρισμούς του, με εντολή Εισαγγελέα, συνελήφθη κατηγορούμενος για ανθρωποκτονία κατά συρροή.

“Η αδελφή μου είχε καρκίνο, πέθανε πριν από τρεις μήνες”, ανέφερε ο 54χρονος στους αστυνομικούς, υποστηρίζοντας ότι τη μετέφερε στο δωμάτιο της ηλικιωμένης μητέρας του, η οποία απεβίωσε δύο ημέρες αργότερα. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή, οι δύο γυναίκες, ηλικίας 91 και 56 ετών, είναι νεκρές τουλάχιστον ένα μήνα, χωρίς όμως να μπορεί να προσδιοριστεί κάτι περισσότερο από τη νεκροψία, λόγω της κατάστασης των σορών.

Πώς ο 54χρονος πήγε να αποπροσανατολίσει τους αστυνομικούς

Η έρευνα της αστυνομίας ξεκίνησε την περασμένη Πέμπτη, μετά από καταγγελία οικείου προσώπου στο ΑΤ Ζωγράφου.

Οι αρχές έλαβαν καταθέσεις από συγγενικά πρόσωπα, ενώ επισκέφθηκαν τρείς φορές το διαμέρισμα της οικογένειας, αναζητώντας τις δύο γυναίκες που είχαν μήνες να δώσουν σημάδια ζωής. Ο 54χρονος θέλοντας να αποπροσανατολίσει τους αστυνομικούς, τους έστειλε σε άλλη κατοικία όμως τελικά επέστρεψαν στο διαμέρισμα και εντόπισαν τη πόρτα που ήταν σφραγισμένη με στόκο. Μέσα ήταν οι δύο γυναίκες σε προχωρημένη σήψη.

“Βλέπαμε ότι είχαν προβλήματα ιατρικά, μας είχε πει η κοπέλα ότι είχε κάποιον καρκίνο τον οποίο αντιμετώπιζε, η μάνα ήταν μεγάλη. Είχαμε να τους δούμε 1,5 μήνα. Υποθέταμε ότι είναι σε κάποια κλινική”, αναφέρει χαρακτηριστικά γείτονας της οικογένειας. Ένας άλλος κάτοικος σημειώνει:

“Ο αδελφός είχε διάφορα ψυχολογικά προβλήματα, δεν έβγαινε έξω από το σπίτι παρά μόνο για ψώνια. Είχαν συνεχείς τσακωμούς. Ο γιος δεν άνοιγε εύκολα την πόρτα του διαμερίσματος, ήταν δύσκολος στις επικοινωνίες του. Καταλάβαινες πως δεν είναι καλά. Έτρεχαν στα νοσοκομεία, ερχόντουσαν ασθενοφόρα εδώ. Μας έκανε εντύπωση που δεν βλέπαμε την μητέρα και την κόρη”.