Η διαγραφή του Παύλου Πολάκη δεν προκάλεσε έκπληξη στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ. Αντιθέτως, για πολλούς αποτέλεσε την κορύφωση μιας πορείας εσωτερικής αποσύνθεσης, που εδώ και μήνες εξελίσσεται μπροστά στα μάτια στελεχών και ψηφοφόρων.
Φυλλορροεί πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ: Ο Φάμελλος διέγραψε τον «αντιδραστικό» Πολάκη για να μπορέσει να διαλύσει το κόμμα χωρίς «δράματα» και βιάζεται να προσδεθεί στο άρμα του Τσίπρα
Το γεγονός ότι ο Παύλος Πολάκης βρέθηκε ξανά εκτός κομματικής γραμμής από ακόμη έναν πρόεδρο του κόμματος, δεν είναι απλώς μια ακόμη εσωκομματική σύγκρουση· είναι ένδειξη της βαθύτερης κρίσης ταυτότητας που διαπερνά πλέον τον ΣΥΡΙΖΑ.
Το κόμμα που κάποτε κυβέρνησε επικαλούμενο το «ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς», εμφανίζεται σήμερα εγκλωβισμένο σε έναν ατέρμονο κύκλο εσωτερικών διευθετήσεων, προσωπικών στρατηγικών και πολιτικής αμηχανίας.
Η πολιτική αντιπαράθεση με την κυβέρνηση έχει περάσει σε δεύτερο πλάνο, ενώ στο επίκεντρο μοιάζει να βρίσκεται η επόμενη ημέρα, οι ισορροπίες και οι μετακινήσεις στελεχών προς ένα νέο πολιτικό σχήμα που ακόμη δεν υπάρχει επίσημα, αλλά λειτουργεί ήδη ως σημείο αναφοράς.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, η διαγραφή του Παύλου Πολάκη από την Κοινοβουλευτική Ομάδα δεν αντιμετωπίζεται από πολλούς ως πειθαρχικό μέτρο, αλλά ως προληπτική πολιτική κίνηση. Μια ενέργεια που, σύμφωνα με στελέχη του κόμματος, είχε στόχο να αποδυναμώσει εγκαίρως έναν εσωκομματικό πόλο που θα μπορούσε να δυσκολέψει τους σχεδιασμούς για την επόμενη μέρα του ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Σωκράτης Φάμελλος, ο οποίος επιχείρησε να εμφανιστεί ως εγγυητής της ενότητας, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος με την κατηγορία ότι διαχειρίζεται τη μετάβαση του κόμματος προς μια νέα πολιτική πραγματικότητα, στην οποία ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα έχει πρωταγωνιστικό ρόλο.
Για τους επικριτές του, δεν λειτουργεί ως ηγέτης ανασυγκρότησης αλλά ως προσωρινός διαχειριστής μιας προδιαγεγραμμένης μετάβασης.
Η συζήτηση γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα και το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα παραμένει το μεγάλο, άτυπο θέμα στο εσωτερικό του κόμματος. Πολλά στελέχη κινούνται ήδη πολιτικά σαν να θεωρούν δεδομένη την επόμενη κίνηση του πρώην πρωθυπουργού, γεγονός που επιβαρύνει ακόμη περισσότερο το κλίμα εσωστρέφειας και αβεβαιότητας.
Φυλλορροεί πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ: Ο Φάμελλος διέγραψε τον «αντιδραστικό» Πολάκη για να μπορέσει να διαλύσει το κόμμα χωρίς «δράματα» και βιάζεται να προσδεθεί στο άρμα του Τσίπρα
Σε αυτό το πλαίσιο, ο Παύλος Πολάκης και ομάδα στελεχών της Πολιτικής Γραμματείας ζήτησαν να συγκληθούν τα κομματικά όργανα ώστε να συζητηθεί ανοιχτά το ζήτημα των συνεργασιών και των πολιτικών προοπτικών της Κεντροαριστεράς. Το αίτημα, σύμφωνα με τους ίδιους, αφορούσε την ανάγκη πολιτικού ξεκαθαρίσματος πριν η κατάσταση καταστεί μη αναστρέψιμη.
Ο ίδιος ο Φάμελλος, πάντως, συνέχισε να μιλά για την ανάγκη ενότητας και συλλογικής πορείας, αφήνοντας ωστόσο ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας νέας πολιτικής σύνθεσης πέρα από τα στενά όρια του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ.
Χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του σε κομματικό όργανο ότι «η δημιουργία νέου κόμματος από τον Τσίπρα είναι μια καθοριστική ενέργεια». Η συγκεκριμένη τοποθέτηση ερμηνεύτηκε από αρκετούς ως έμμεση πολιτική νομιμοποίηση ενός σχεδίου υπέρβασης του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ.
Η διαγραφή Πολάκη ήρθε ακριβώς μέσα σε αυτή τη συγκυρία. Για τους υποστηρικτές του Κρητικού βουλευτή, δεν επρόκειτο για αντίδραση σε «απρεπή συμπεριφορά», αλλά για προσπάθεια πολιτικής απομόνωσης ενός στελέχους που επιχειρούσε να ενεργοποιήσει τις κομματικές διαδικασίες και να ανακόψει τη δυναμική αποσύνθεσης.
Ο Πολάκης, μέσω ανάρτησής του, ζητούσε από τον πρόεδρο του κόμματος να συγκαλέσει άμεσα τα όργανα, ώστε να αντιμετωπιστούν δημόσιες παρεμβάσεις στελεχών που έθεταν ακόμη και θέμα αναστολής λειτουργίας του ΣΥΡΙΖΑ και μεταφοράς της κομματικής του δυναμικής σε νέο φορέα υπό τον Αλέξη Τσίπρα.
Την ίδια στιγμή, προκαλεί αίσθηση —σύμφωνα με τους εσωκομματικούς επικριτές της ηγεσίας— το γεγονός ότι δημόσιες τοποθετήσεις βουλευτών υπέρ ενός μελλοντικού «κόμματος Τσίπρα» αντιμετωπίστηκαν με ανοχή, ενώ η παρέμβαση Πολάκη οδήγησε άμεσα σε διαγραφή.
Στην απολογία του απέναντι στις κατηγορίες, ο Σωκράτης Φάμελλος επέλεξε να αναδείξει τις περιοδείες και τις πολιτικές εξορμήσεις που πραγματοποίησε το τελευταίο διάστημα, επιχειρώντας να δείξει ότι παραμένει ενεργός πολιτικά. Ωστόσο, για τους αντιπάλους του εντός κόμματος, η εικόνα αυτή δεν αρκεί για να κρύψει το βαθύ πρόβλημα πολιτικής κατεύθυνσης και συνοχής.
Ορισμένοι μάλιστα βλέπουν στη στάση της ηγεσίας μια ολοένα πιο αυταρχική λογική διαχείρισης των διαφωνιών. Υποστηρίζουν ότι η εσωκομματική δημοκρατία υποχωρεί μπροστά στην ανάγκη ελέγχου των αντιδράσεων και περιορισμού κάθε φωνής που αμφισβητεί τον σχεδιασμό της επόμενης ημέρας.
Οι ιστορικές και πολιτισμικές αναφορές που συνοδεύουν πλέον τη δημόσια αντιπαράθεση δείχνουν και το επίπεδο της πολιτικής φόρτισης στο εσωτερικό του κόμματος. Κάποιοι παρομοιάζουν τον Φάμελλο όχι με πολιτικό που επιχειρεί να αφήσει αποτύπωμα, αλλά με πρόσωπο που αναζητά έναν ρόλο έστω και μέσα από τη σύγκρουση. Η αναφορά στην Αναστασία Αθήνη και τη Δήμητρα Λιάνη χρησιμοποιείται ακριβώς για να περιγράψει αυτή τη λογική της πολιτικής καταγραφής μέσω ενός θεαματικού επεισοδίου.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διανύει ίσως τη δυσκολότερη περίοδο της ιστορίας του. Και ίσως το πιο ενδεικτικό στοιχείο αυτής της κρίσης να είναι το γεγονός ότι από τις πρώτες δημόσιες φωνές που έσπευσαν να υπερασπιστούν τον Παύλο Πολάκη δεν ήταν στελέχη του ίδιου του κόμματός του, αλλά ο Άδωνις Γεωργιάδης.

Κάντε like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα