Γεωπολιτικός “σεισμός” στον Περσικό Κόλπο: Η Σαουδική Αραβία για πρώτη φορά “κατεβάζει ρολά” στις ΗΠΑ, απαγορεύοντας τη χρήση των αεροπορικών της βάσεων αλλά και του εναέριου χώρου της – Τα Στενά του Ορμούζ μένουν υπό Ιρανικό έλεγχο και η Αμερικανική ισχύς δείχνει για πρώτη φορά να συναντά ανυπέρβλητο τοίχο

Μια εξέλιξη με τεράστιες γεωστρατηγικές προεκτάσεις φαίνεται να αλλάζει τις ισορροπίες στη Μέση Ανατολή, καθώς η Σαουδική Αραβία φέρεται να αρνήθηκε για πρώτη φορά στις Ηνωμένες Πολιτείες τη χρήση των αεροπορικών της βάσεων αλλά και του εναέριου χώρου της, προκαλώντας σοβαρό πλήγμα στον αμερικανικό επιχειρησιακό σχεδιασμό απέναντι στο Ιράν.

Η απόφαση αυτή θεωρείται καθοριστική για την αιφνιδιαστική αναστολή της επιχείρησης «Ελευθερία» από τον Ντόναλντ Τραμπ, καθώς χωρίς τη στήριξη του Ριάντ οι αμερικανικές δυνάμεις βρέθηκαν με περιορισμένες δυνατότητες ανάπτυξης, ανεφοδιασμού και επιθετικών κινήσεων στην περιοχή.

Στην πράξη, η Τεχεράνη δείχνει να πέτυχε κάτι που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν αδιανόητο: να αναγκάσει τις ΗΠΑ να σταματήσουν μια στρατιωτική επιχείρηση χωρίς να έχει υποστεί στρατηγική ήττα. Αντίθετα, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που κυκλοφορούν στη Μέση Ανατολή, ούτε η Ουάσινγκτον ούτε το Ισραήλ κατάφεραν να επιτύχουν αποφασιστικό πλήγμα κατά του Ιράν, παρά τη μεγάλη στρατιωτική κινητοποίηση.

Η εικόνα που διαμορφώθηκε μετά τις πρώτες ιρανικές επιθέσεις σε πλοία και κρίσιμες υποδομές δημιούργησε κλίμα έντονης ανησυχίας στις αραβικές μοναρχίες του Κόλπου, ενώ η αμερικανική επιχείρηση έδειξε να χάνει τη δυναμική της μέσα σε ελάχιστες ώρες. Την ίδια στιγμή, τα Στενά του Ορμούζ παραμένουν ουσιαστικά υπό τον έλεγχο της Τεχεράνης, με τη διεθνή ναυσιπλοΐα να συνεχίζει να αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, στο εσωτερικό του Ιράν ενισχύθηκαν ακόμη περισσότερο οι πιο σκληρές τάσεις του καθεστώτος, γεγονός που απομακρύνει το ενδεχόμενο πολιτικής αποκλιμάκωσης. Παράλληλα, στο Ισραήλ αυξάνεται η πολιτική πίεση προς τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, καθώς οι δημοσκοπήσεις εμφανίζουν σημαντική φθορά της κυβέρνησής του ενόψει των επόμενων εκλογών.

Την ίδια ώρα, στον αραβικό κόσμο καταγράφονται μεγάλες ανακατατάξεις. Η Σαουδική Αραβία εμφανίζεται πλέον να απομακρύνεται από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τα οποία στο Ριάντ θεωρούνται ολοένα και περισσότερο ως ο βασικός σύμμαχος του Ισραήλ στην περιοχή. Μέσα σε αυτό το κλίμα, αναβιώνει η παλαιότερη περιφερειακή συμμαχία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Τουρκίας, Πακιστάν και Κατάρ.

Το Ριάντ έχει ήδη προχωρήσει σε ενίσχυση της στρατιωτικής του παρουσίας στην Υεμένη, αποκτώντας αυξημένο έλεγχο σε κρίσιμες περιοχές όπως το Άντεν, η Χαντραμούτ και η Αλ-Μάχρα, ενώ φιλοσαουδαραβικές δυνάμεις έχουν εμπλακεί σε επιχειρήσεις εναντίον σχηματισμών που συνδέονται με τα ΗΑΕ.

Παράλληλα, η Σαουδική Αραβία επεκτείνει την επιρροή της και στην Αφρική, προχωρώντας σε νέες στρατιωτικές συμφωνίες με τη Σομαλία και εξετάζοντας ακόμη και τη δημιουργία ναυτικής βάσης στην περιοχή του Laasqoray, σε μια προσπάθεια να περιορίσει την αυξανόμενη επιρροή των Εμιράτων στην Ερυθρά Θάλασσα και το Κέρας της Αφρικής.

Όλα δείχνουν πως η περιοχή εισέρχεται σε μια νέα εποχή, όπου οι μέχρι πρότινος σταθερές συμμαχίες ανατρέπονται και η ισορροπία ισχύος μεταβάλλεται με ταχύτητα που θυμίζει ιστορικές καμπές της Μέσης Ανατολής.