Για να καταλάβουμε τη βαθύτερη ενόραση της γνήσιας Ρωσικής πνευματικής ελίτ: Τι αποκάλυψε ο διακεκριμένος φιλόσοφος και τακτικός συνομιλητής του Πούτιν Αλεξάντερ Ντούγκιν για το νέο γεωπολιτικό όραμα της Ρωσίας και για το πως αυτό μπορεί να γίνει πραγματικότητα – “Ο εχθρικός ρόλος των Δυτικών ελίτ και το διπλό παιχνίδι του Προέδρου της Σερβίας Αλεξάνταρ Βούτσιτς”

Με μια συνέντευξη – “ποταμό” ο διακεκριμένος φιλόσοφος, συγγραφέας και στοχαστής Αλεξάντερ Ντούγκιν , που συμβαίνει να είναι και τακτικός συνομιλητής του Προέδρου Πούτιν , ήρθε να παρουσιάσει το νέο γεωπολιτικό όραμα της Ρωσίας , όπως τουλάχιστον το βλέπει και το αντιλαμβάνεται ο ίδιος.

Επειδή ο Ντούγκιν δεν είναι τυχαίος, ούτε παρασύρεται από στερεότυπα, ιδέες και απόψεις του συρμού, αξίζει κανείς να πληροφορηθεί τα όσα ακριβώς είπε, γιατί αυτά επηρεάζουν και τις βαθύτερες σκέψεις της Ρωσικής πολιτικής και επιχειρηματικής ελίτ, καθώς και τους σχεδιασμούς της για το μέλλον.

Πιο συγκεκριμένα τώρα:

Σε τοποθέτησή του, ο Ντούγκιν εμφανίζεται να θεωρεί ότι η Ρωσία δεν μπορεί να παραμένει επ’ αόριστον σε μια κατάσταση όπου, όπως υποστηρίζει, οι αντίπαλοί της συνεχίζουν να δοκιμάζουν τις αντοχές της. Κατά την εκτίμησή του, η επόμενη περίοδος μπορεί να σηματοδοτήσει αλλαγή στη ρωσική στάση.

«Η ΡΩΣΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ»

Στο επίκεντρο της ανάλυσής του βρίσκεται η άποψη ότι η Μόσχα θα πρέπει να εγκαταλείψει μια περισσότερο συγκρατημένη προσέγγιση και να επιδιώξει αποφασιστικότερες κινήσεις.

Ο Ντούγκιν παρουσιάζει την κατάσταση ως μια παρατεταμένη δοκιμασία, στην οποία η Ρωσία καλείται να αντιμετωπίσει όχι μόνο τις εξελίξεις στο ουκρανικό μέτωπο αλλά και ένα ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον αντιπαράθεσης με τη Δύση.

Η ρητορική του είναι ιδιαίτερα σκληρή, καθώς περιγράφει την τρέχουσα συγκυρία ως περίοδο κατά την οποία η Μόσχα θα πρέπει να αποφασίσει εάν θα συνεχίσει να περιμένει ή εάν θα περάσει σε πιο επιθετική στρατηγική.

ΚΡΙΣΙΜΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

Οι συγκεκριμένες δηλώσεις έρχονται σε μια περίοδο κατά την οποία η σύγκρουση στην Ουκρανία παραμένει ιδιαίτερα έντονη και οι δύο πλευρές εξακολουθούν να αναζητούν τρόπους να ενισχύσουν τη θέση τους.

Ο Ντούγκιν υποστηρίζει ότι η Ρωσία πρέπει να αξιοποιήσει την ισχύ και τις δυνατότητές της ώστε να διαμορφώσει η ίδια τις εξελίξεις, αντί να αντιδρά διαρκώς στις κινήσεις των αντιπάλων της.

Παράλληλα, επιχειρεί να παρουσιάσει τη σύγκρουση ως μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης αντιπαράθεσης για τη διαμόρφωση της νέας διεθνούς τάξης.

Η «ΟΡΙΣΤΙΚΗ» ΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΛΕΙ

Η φράση περί εξάντλησης της ρωσικής υπομονής λειτουργεί ουσιαστικά ως πολιτικό μήνυμα για πιθανή αλλαγή στάσης της Μόσχας.

Ωστόσο, οι δηλώσεις του Ντούγκιν αποτελούν δική του πολιτική και ιδεολογική εκτίμηση και δεν πρέπει να εκλαμβάνονται αυτομάτως ως επίσημη ανακοίνωση του Κρεμλίνου ή ως επιβεβαιωμένο σχέδιο της ρωσικής κυβέρνησης.

Το ενδιαφέρον πλέον στρέφεται στο εάν η ρωσική ηγεσία θα επιλέξει πράγματι μια πιο επιθετική γραμμή ή εάν θα συνεχίσει να κινείται με βάση τους υφιστάμενους στρατιωτικούς και διπλωματικούς υπολογισμούς.

Σε κάθε περίπτωση, η συγκεκριμένη παρέμβαση προσθέτει ακόμη μία ιδιαίτερα σκληρή φωνή στη ρωσική δημόσια συζήτηση, ενισχύοντας την εικόνα μιας σύγκρουσης που εξακολουθεί να βρίσκεται σε επικίνδυνη καμπή.