Για ποιούς ο Κοτζιάς «κάνει το λαγό» με τη δήλωσή του ότι η ΑΟΖ του Καστελόριζου δεν ανήκει 100% μόνο στην Ελλάδα?

Του Σπύρου Καπετανάκου
 
Με τον πρώην ΥΠΕΞ Νίκο Κοτζιά μπορεί κάποιος να συμφωνεί ή να διαφωνεί. Μπορεί ακόμη να έχει πολλές ενστάσεις για τις πολιτικές σχέσεις που είχε στο παρελθόν, με το κομμουνιστικό καθεστώς της αλήστου μνήμης Ανατολικής Γερμανίας.
Εκείνο που δεν μπορεί κάποιος να κάνει είναι να θεωρήσει τον πρώην πολιτικό προϊστάμενο του Υπ. των Εξωτερικών ανόητο, επιπόλαιο ή αμαθή.
Όταν λέει κάτι ο Ν. Κοτζιάς, ξέρει γιατί το λέει και πότε το λέει.
Υπό αυτό το πρίσμα, λοιπόν, οι δηλώσεις που έκανε στους Δελφούς για τις διαφορές μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, ειδικά στο θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) δεν ήταν καθόλου τυχαίες. Και υποκρύπτουν – απ’ ό,τι φαίνεται – ένα περίεργο και ίσως σκοτεινό, παρασκήνιο.
Το θέμα της ΑΟΖ του νησιωτικού συμπλέγματος Μεγίστης (Καστελορίζου) είναι κομβικής σημασίας για τα γεωστρατηγικά, γεωπολιτικά και ενεργειακά παίγνια στην ευρύτερη περιοχή.
Η Τουρκία παρουσιάζει χάρτες, που έχουν εκπονηθεί από το Τουρκικό ΥΠΕΞ, σε συνεργασία με το Τουρκικό ΓΕΝ, στους οποίους το Ελληνικό νησιωτικό σύμπλεγμα Καστελορίζου δεν έχει ΑΟΖ, στο επίπεδο της Εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδος.
Έτσι η Τουρκική ΑΟΖ μπαίνει «σφήνα», μεταξύ της Ελληνικής και της Κυπριακής ΑΟΖ, φθάνοντας μέχρι και την ΑΟΖ της Αιγύπτου. Η Τουρκία διεκδικεί, με τον τρόπο αυτό, κυριαρχικά δικαιώματα που δεν της ανήκουν. Σε μια περιοχή ιδιαίτερα ευαίσθητη από πλευράς γεωστρατηγικής, στον υποθαλάσσιο χώρο της οποίας οι ειδικοί επιστήμονες επιμένουν ότι μπορεί να κρύβονται σημαντικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων.
Πως κατέβηκε, λοιπόν, στο μυαλό του κατά τα άλλα ευφυούς Κοτζιά να ρίξει την «βόμβα», που έριξε, στα καλά καθούμενα, μια ηλιόλουστη μέρα στους Δελφούς?
Ας δούμε, κατ’ αρχήν το πλήρες κείμενο, της επίμαχης δήλωσής του:
«…αλλά αν νομίζεις όπως κάνουν μερικοί στην Ελλάδα ότι η Τουρκία με χιλιάδες μίλια δεν έχει ΑΟΖ δεν έχει τίποτα και όλοι η ΑΟΖ είναι, ξέρω γω, το Καστελόριζο έχει 100% όλη την ΑΟΖ σε όλη την περιοχή, συγνώμη που το λέω έτσι και ας με κράξουν οι εθνικοί μας φίλοι, δεν είναι έτσι! Τα πράγματα θέλουν προσοχή, φιλική πολιτική, διεθνές δίκαιο. Και να τον βάζεις και τον άλλον στο παιχνίδι, για να κατευνάζει»!
Είναι βέβαιο ότι η δήλωση του Κοτζιά κρύβει ένα σκοτεινό παρασκήνιο, που εκείνος γνωρίζει καλά, αλλά όλοι οι υπόλοιποι αγνοούμε.
Ανώτατη διπλωματική πηγή του Υπ. Εξωτερικών, με την οποία συνομιλεί το europost.gr, μας ανέφερε ότι «ο πολυπράγμων Κοτζιάς έχει αποφασίσει να διεκδικήσει για τον εαυτό του τον κεντρικό ρόλο του πολιτικού, που θα εκπροσωπεί τα συμφέροντα της Δύσης στην Ελλάδα. Με την ίδια ευκολία, που υπήρξε στο παρελθόν τακτικός συνομιλητής του καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας, έχει αποφασίσει τώρα να γίνει κεντρικός παίκτης υπέρ των στρατηγικών συμφερόντων της Ουάσιγκτον και του Βερολίνου στην ευρύτερη περιοχή στην οποία ανήκει η Ελλάδα».
Οι ΗΠΑ και η Γερμανία γνωρίζουν ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να ησυχάσει αν δεν πάρει ένα «καλό μερίδιο» από την ανακατανομή ισχύος στην ΝΑ Μεσόγειο, στο Αιγαίο και στους νέους ενεργειακούς χάρτες.
Από αυτή την άποψη δεν είναι καθόλου τυχαίες κάποιες «χαζοχαρούμενες» δηλώσεις απλών βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ που φαντασιώνονται μια Συμφωνία παρόμοια με εκείνη των Πρεσπών, ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία.
Όλα δείχνουν ότι ο Κοτζιάς έχει βολιδοσκοπήσει τους ξένους και αυτοί με την σειρά τους έχουν διερευνήσει τις σκέψεις και τις προθέσεις του ίδιου.
Με άλλα λόγια, ψάχνουν στην Ελλάδα να βρούν «πρόθυμους» για να υπηρετήσουν τέτοιου είδους σχέδια συμβιβασμών με την Τουρκία, στο βάθος των οποίων υπάρχει μια βεβαιότητα, ότι θα αφαιρούν κυριαρχικά δικαιώματα από την Ελλάδα και θα τα παραχωρούν στην Τουρκία. Για να κατευνάσουν το «θηρίο» και να αποκαταστήσουν την ειρήνη και την σταθερότητα στην περιοχή, σε βάρος, όμως, των Εθνικών συμφερόντων της Ελλάδας!
Ο κ. Ν. Κοτζιάς, λοιπόν,  κάνει τον «λαγό» σε τέτοιους «προχωρημένους» σχεδιασμούς.
Έστειλε το μήνυμά του από τους Δελφούς και θα καθίσει σπίτι του, περιμένοντας να τον ξαναφωνάξουν. Θα γίνει? Περιμένετε και θα δούμε…