Γιατί η Αίγυπτος στρέφεται στα Ρωσικά όπλα και αποκαλεί ξαφνικά τα F-16 και τα Rafale “ιπτάμενα σκουπίδια”; – Τα νέα δεδομένα στην Αν Μεσόγειο που αλλάζουν το “παιχνίδι” της αεράμυνας

Η Αίγυπτος φαίνεται να επαναξιολογεί τη στρατιωτική της στρατηγική, στρέφοντας εκ νέου το ενδιαφέρον της στα ρωσικά οπλικά συστήματα, ενώ παράλληλα εκφράζονται έντονες επικρίσεις για τις δυνατότητες ορισμένων δυτικών μαχητικών αεροσκαφών. Οι εξελίξεις αυτές προκαλούν συζητήσεις για τις ισορροπίες ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο και τον ρόλο των σύγχρονων συστημάτων αεράμυνας.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα και αναλύσεις που κυκλοφορούν στον αμυντικό χώρο, στην Αίγυπτο διατυπώνονται απόψεις που θεωρούν ότι τα ρωσικά συστήματα αεράμυνας εξακολουθούν να αποτελούν αξιόπιστη επιλογή απέναντι στις σύγχρονες αεροπορικές απειλές. Στο ίδιο πλαίσιο, διατυπώνονται ιδιαίτερα επικριτικοί χαρακτηρισμοί για ορισμένα δυτικά μαχητικά αεροσκάφη, όπως τα F-16 και τα Rafale, αν και οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί αποτελούν αντικείμενο έντονης αντιπαράθεσης και δεν επιβεβαιώνονται ανεξάρτητα.

Η συζήτηση αναζωπυρώνεται σε μια περίοδο όπου πολλές χώρες επανεξετάζουν τα διδάγματα από τις πρόσφατες πολεμικές συγκρούσεις στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή. Η αυξημένη χρήση drones, πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς και ηλεκτρονικού πολέμου οδηγεί αρκετά κράτη στην αναθεώρηση των αμυντικών τους σχεδίων και στην αναζήτηση πιο ολοκληρωμένων λύσεων αεράμυνας.

Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκονται τα πολυεπίπεδα συστήματα αεράμυνας, τα οποία συνδυάζουν αντιαεροπορικούς πυραύλους μεγάλου και μικρού βεληνεκούς, αισθητήρες, ραντάρ και μέσα ηλεκτρονικού πολέμου, με στόχο την αντιμετώπιση τόσο επανδρωμένων αεροσκαφών όσο και μη επανδρωμένων συστημάτων.

Για την Ελλάδα, οι εξελίξεις αυτές υπενθυμίζουν ότι η ισχύς μιας Πολεμικής Αεροπορίας δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τα μαχητικά αεροσκάφη που διαθέτει, αλλά και από το συνολικό πλέγμα αεράμυνας, την έγκαιρη προειδοποίηση, τα δίκτυα αισθητήρων, τα αντιαεροπορικά συστήματα και τις δυνατότητες αντιμετώπισης drones και πυραυλικών επιθέσεων.

Παράλληλα, η συνεχής τεχνολογική εξέλιξη απαιτεί διαρκή προσαρμογή των αμυντικών δογμάτων. Οι πρόσφατες συγκρούσεις έχουν δείξει ότι η αποτελεσματική άμυνα βασίζεται ολοένα και περισσότερο στη διασύνδεση όλων των διαθέσιμων μέσων, στη συλλογή πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο και στη δυνατότητα άμεσης αντίδρασης απέναντι σε πολλαπλές απειλές.

Οι δημόσιες τοποθετήσεις και οι αναλύσεις που αφορούν τις επιδόσεις συγκεκριμένων οπλικών συστημάτων θα πρέπει πάντως να αντιμετωπίζονται με προσοχή, καθώς συχνά αντανακλούν πολιτικές ή στρατηγικές εκτιμήσεις και όχι απαραίτητα αντικειμενικά επιβεβαιωμένα επιχειρησιακά δεδομένα. Για τον λόγο αυτό, οποιαδήποτε αξιολόγηση των δυνατοτήτων σύγχρονων μαχητικών και συστημάτων αεράμυνας απαιτεί ευρύτερη ανάλυση και αξιόπιστα επιχειρησιακά στοιχεία.