Γιατί η Περιφέρεια Αττικής απαγόρευσε στην «ταξιαρχία των ευζώνων» να καταθέσουν στεφάνι στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη; – Οι σφοδρές αντιδράσεις και το μεγάλο παράπονο του πρώην προέδρου του Πανελλήνιου Συλλόγου Ευζώνων

Η συγκινητική εικόνα του 24χρονου εύζωνα Γιώργου Τσιούλου, που στεκόταν δακρυσμένος κατά τη διάρκεια της τελευταίας του υπηρεσίας στην Προεδρική Φρουρά, είχε γίνει πρόσφατα viral, κερδίζοντας τη συμπάθεια χιλιάδων χρηστών του διαδικτύου. Το στιγμιότυπο μάλιστα δεν άφησε ασυγκίνητο ούτε τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος τον κάλεσε στο Μέγαρο Μαξίμου για να τον συναντήσει προσωπικά.

Ωστόσο, φαίνεται πως η ευαισθησία των θεσμικών αρχών δεν είναι πάντοτε σταθερή. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η συνεχής άρνηση της Περιφέρειας Αττικής, εδώ και χρόνια, να επιτρέψει στους βετεράνους εύζωνες να καταθέσει στεφάνι στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη.

Σύμφωνα με τον Ανδρέα Κακαλέτρη, ο οποίος διετέλεσε επί σειρά ετών πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Ευζώνων, που αριθμεί περίπου 6.000 μέλη στη σελίδα του στο facebook, έως το 2021 η Περιφέρεια Αττικής έδινε την έγκρισή της για την κατάθεση στεφάνου. Ωστόσο, τα τελευταία τρία χρόνια οι άνθρωποι που κάποτε απέτιαν φόρο τιμής, ως ακοίμητοι φρουροί, στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη -ορισμένοι εκ των οποίων διανύουν ήδη την όγδοη ή την ένατη δεκαετία της ζωής τους!- ακούν το βροντερό «όχι» της Πολιτείας στο επαναλαμβανόμενο αίτημά τους. Και τούτο γιατί ο σύλλογος έπαψε ουσιαστικά να υφίσταται το 2018, μια και σταμάτησε να διενεργεί ψηφοφορίες για την εκλογή νέου Δ.Σ. και δεν έχει να επιδείξει επικαιροποιημένο καταστατικό. Θα μπορούσε να σκεφτεί κάποιος ότι η αμετακίνητη στάση του αρμόδιου γραφείου της Περιφέρειας, που επιμένει να ζητάει καταστατικό με υπογραφές και στρογγυλή σφραγίδα του συλλόγου, είναι σωστή βάσει του νόμου…

Είναι, όμως, και η προσήκουσα απέναντι σε όσους μελάνιασαν τους ώμους τους από τις «χειρουργικής» ακρίβειας οπλασκίες, έμεναν εντελώς ακούνητοι και ατάραχοι ό,τι και αν γινόταν, και έδωσαν τον ιδρώτα τους κάτω από τον καυτό ήλιο για να φρουρούν το μνημείο, αποτελώντας σύμβολο ανδρείας και ηρωισμού της πατρίδας μας; «Το 2002 αποφάσισα να μαζέψω όσους είχαμε υπηρετήσει παρέα και μαζευτήκαμε σε ένα ξενοδοχείο στην Κινέτα. Δύο χρόνια αργότερα κάναμε και δεύτερη συγκέντρωση και αποφασίσαμε να φτιάξουμε έναν σύλλογο Ευζώνων. Στην πορεία πέθαναν πολλοί, μεγαλώσαμε και ο σύλλογος δεν μπορούσε να κρατηθεί, γιατί η Περιφέρεια μου ζητούσε να τους πάω πόσες ψήφους πήρα εγώ, πόσες πήρε ο άλλος, επειδή κάθε τρία χρόνια έπρεπε να κάνουμε εκλογές. Μετά μου ζητούσαν να γίνουν ηλεκτρονικές ψηφοφορίες…

Αυτά δεν μπορούσαμε να τα κάνουμε εμείς, γιατί είμαστε μεγάλης ηλικίας και δεν είμαστε της τεχνολογίας. Κάθε χρόνο παίρναμε άδεια από την Περιφέρεια και καταθέταμε στεφάνι στον Αγνωστο Στρατιώτη. Τώρα τελευταία μού ζήτησαν να τους πάω το καταστατικό του συλλόγου με σφραγίδες, ποιος είναι ο πρόεδρος κ.λπ. Αυτά δεν τα είχαμε και από τότε σταμάτησαν να μας δίνουν άδειες» ανέφερε στην «Espresso» ο κ. Κακαλέτρης, εξηγώντας ότι χρειάζονται 800 ευρώ για να ιδρυθεί ένας σύλλογος. «Προπαντός, όμως, δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε τον σύλλογο, γιατί σου ζητάνε ηλεκτρονικές ψηφοφορίες. Ποιος θα καθίσει τώρα να ψηφίσει και να μου στείλει εμένα ηλεκτρονικά; Ιστορίες για αγρίους…» πρόσθεσε με πικρία ο 75χρονος παλαίμαχος εύζωνας, ο οποίος έχει κρεμάσει προ πολλού τη… φουστανέλα του τσολιά, όμως έχει αφιερώσει τη ζωή του στο να αποτίει φόρο τιμής στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη.

Οι διαμαρτυρίες

Αμέσως μετά τόνισε για τις προσπάθειες που κατέβαλαν ο σύλλογος και ο ίδιος προσωπικά προκειμένου η Περιφέρεια Αττικής να επανεξετάσει το αίτημά τους: «Διαμαρτυρηθήκαμε μία, δύο, πέντε φορές, κάναμε αιτήσεις, αλλά συνέχισαν να αρνούνται να μας δίνουν άδεια. Κατόπιν έφτιαξα μια ομάδα με παλιούς εύζωνες που ήθελαν να συμμετάσχουν στην κατάθεση στεφάνου, αλλά ούτε αυτό τους συγκίνησε. Την τελευταία φορά που επικοινώνησα με την Περιφέρεια ήταν πριν από 20 ημέρες. Δεν έστειλα αίτηση, αλλά επικοινώνησα τηλεφωνικά. Εχω ζητήσει να συναντηθώ με τον περιφερειάρχη από τον Μάιο και ακόμη δεν μου έχουν απαντήσει…».