Γιατί ο Τραμπ έχει πιάσει αιχμάλωτο τον Ερντογάν?

Tο καθεστώς Ερντογάν μπορεί να ασκεί τη “διπλωματία των αιχμαλώτων” ακόμη και έναντι των ΗΠΑ, αλλά στην πραγματικότητα βρίσκεται το ίδιο σε κατάσταση απελπιστικής αιχμαλωσίας…
Η Τουρκία δέσμια των ΗΠΑ με δεσμά που πολύ δύσκολα μπορούν να “σπάσουν”. Η οικονομία της είναι “αιχμάλωτη” της Ουάσινγκτον κι αυτό το γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα ο Ερντογάν.
Η πρόσφατη οικονομική επίθεση που είχε δεχτεί την ανάγκασε να αφήσει στην άκρη τους “ανατολίτικους τσαμπουκάδες” έναντι των ΗΠΑ. Απελευθέρωσε και επέτρεψε την επιστροφή του πάστορα Μπράνσον στις ΗΠΑ, έκανε ολοκληρωτική στροφή στο θέμα της Συρίας, αποδεχόμενη στα σενάρια της επόμενης ημέρας τον Άσαντ και προσπαθεί με την στρατιωτική επιχείρηση που ετοιμάζει αλλά δεν κάνει στη βόρεια Συρία να σώσει τα πρσχήματα για την εσωτερική κοινή γνώμη.
Αυτή τη στιγμή η τουρκική λίρα έχει σταθεροποιηθεί στο 5,2 έναντι του δολαρίου. Πολύ κάτω από 7,2 που ήταν πριν δεχτεί το “αμερικανικό χαστούκι” αλλά και αρκετά πάνω από το χαμηλό 3,7 στο οποίο είχε κατρακυλήσει.
Οι τράπεζες αναγκάστηκαν να αυξήσουν τα επιτόκια και ήταν η ένεση των 3 δις δολαρίων από την κεντρική τράπεζα του Κατάρ που τους έδωσε παράταση ζωής.
Παρόλα αυτά τίποτα δεν έχει λυθεί για την Τουρκία.
Σύμφωνα με το Council on Foreign Relations, το μεγάλο πρόβλημα της Τουρκίας είναι ότι το εξωτερικό της χρέος σε δολάρια και ευρώ αναλογεί στο 50% του ΑΕΠ, ενώ οι ξενες τράπεζες και πιστωτές της,  απέσυραν 15 δις δολάρια μόνο τους τελευταίους μήνες του 2018.
https://www.cfr.org/blog/turkey-what-watch-2019
Επιπλέον παρά το γεγονός ότι μείωσε το  εμπορικό της έλλειμμα και βελτίωσε προσωρινά  το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της, η τουρκική οικονομία μπήκε σε ύφεση το δεύτερο εξάμηνο του 2018.
Περίπου 40 δισεκατομμύρια δολάρια σε  δάνεια απειλούν να δημιουργήσουν μέγα θέμα στην τουρκική οικονομία  τους επόμενους δώδεκα μήνες ,αφού είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα αναχρηματοδοτηθούν από τους ξένους πιστωτές.
Είναι προφανές ότι αν οτιδήποτε πάει στραβά θα προκαλέσει τσουνάμι εκροώνχρήματος που θα ΄ναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί.
Συνεπώς ο Ερντογάν μπορεί να φωνάζει και να κάνει φασαρία. Ξέρει όμως ότι εξαρτάται από τα “κέφια” και τα νεύρα του Τραμπ.