Γιώργος Φλωρίδης: Ο κήρυκας των μεταρρυθμίσεων στο υπουργείο Δικαιοσύνης

Ένα από τα πρόσωπα που ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιλέγει για να προωθήσει ουσιαστικά βήματα εκσυγχρονισμού και μεταρρυθμίσεων στους κρίσιμους τομείς του κυβερνητικού έργου είναι ο Γιώργος Φλωρίδης, που αναλαμβάνει καθήκοντα υπουργού Δικαιοσύνης στη νέα κυβέρνηση. Με την ταχύτητα απονομής της δικαιοσύνης να είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας, αποδέχεται ένα πολύ δύσκολο στοίχημα.

Έμπειρο πολιτικό και κοινοβουλευτικό στέλεχος και νομικός επιστήμονας ο κ. Φλωρίδης κινείται επί πολλά χρόνια στο χώρο του Κέντρου, διετέλεσε βουλευτής και υπουργός του ΠΑΣΟΚ, ενώ ξεκίνησε την ενεργό συμμετοχή του στα κοινά από το πεδίο της αυτοδιοίκησης. Όσοι τον γνωρίζουν, τονίζουν ότι διατυπώνει με ευθύβολο λόγο τις απόψεις του και ότι συνηθίζει με τις δημόσιες παρεμβάσεις του να εστιάζει στα μείζονα ζητήματα της συγκυρίας και των αναγκαίων μεταρρυθμιστικών αλλαγών.

Το 2010 επί Γιώργου Παπανδρέου διαφώνησε ανοιχτά για τον τρόπο αναχαίτισης της οικονομικής κρίσης από την τότε κυβέρνηση. Δεν αποχώρησε στη συνέχεια μόνο από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, αλλά και παραιτήθηκε από την έδρα του, ιδρύοντας στη συνέχεια, το 2011, τον Κοινωνικό Σύνδεσμο. Επανήλθε όμως στην πρώτη γραμμή της πολιτικής και συγκεκριμένα στις 7 Ιανουαρίου 2015 συμπαρατάχθηκε με το ΠΑΣΟΚ και τον Ευάγγελο Βενιζέλο ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου του κόμματος για τις εκλογές του Ιανουαρίου του ίδιου μήνα. Το ΠΑΣΟΚ τότε – στην φάση της εκλογικής κατάρρευσης- δεν εξέλεξε βουλευτή Επικρατείας.

Ο πρώην υπουργός -είχε μεταξύ άλλων τα ηνία του Δημόσιας Τάξης επί Κώστα Σημίτη το 2003-2004- γεννήθηκε το 1956 στο Σταυροχώρι Κιλκίς. Σπούδασε νομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, όπου συνυπήρξε με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, με τον οποίο ανέλαβαν από κοινού την πτυχιακή τους εργασία υπό την επίβλεψη του καθηγητή Δημήτρη Τσάτσου. Η σχέση των δυο, του κ. Φλωρίδη με τον πρώην πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, εξελίχθηκε και μέσα από τις έντονες πολιτικές διαφωνίες, όπως βέβαια – σημειώνει έτερο έμπειρο κοινοβουλευτικό στέλεχος- και από τη «συμμαχία» τους για την προώθηση πολιτικών υπέρ της ενίσχυσης της χώρας.

Το 1993 έκανε ένα από τα βήματά του στα κοινά και εξελέγη πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κιλκίς. Ένα χρόνο μετά, το 1994 εξελέγη νομάρχης Κιλκίς στις πρώτες νομαρχιακές εκλογές (μέχρι τότε οι νομάρχες διορίζονταν από την εκάστοτε κυβέρνηση).Παραιτήθηκε από νομάρχης το 1996 για να εκλεγεί – Πρόεδρος ήταν ο Κώστας Σημίτης- βουλευτής του ΠΑΣΟΚ. Επανεξελέγη το 2000, 2004, 2007 και 2009. Διετέλεσε υφυπουργός Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (30 Οκτωβρίου 1998 – 13 Απριλίου 2000), υφυπουργός Πολιτισμού αρμόδιος για τον Αθλητισμό (13 Απριλίου 2000 – 24 Οκτωβρίου 2001), υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών (24 Οκτωβρίου 2001 – 7 Ιουλίου 2003) και υπουργός Δημόσιας Τάξης (7 Ιουλίου 2003 – 10 Μαρτίου 2004).

Για τον Γιώργο Φλωρίδη ο Κυριάκος Μητσοτάκης πήρε από την αρχή (όντας στην ηγεσία της «γαλάζιας» παράταξης) «μια Νέα Δημοκρατία, κατά βάση δεξιά με ολίγον Κέντρο και τη διαμόρφωσε σε μια σύγχρονη κεντροδεξιά παράταξη». Τι σημαίνει αυτό; Όπως είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του: «Ο Μητσοτάκης πήρε τα καλύτερα στοιχεία και από το Κέντρο και από την Κεντροαριστερά και τα συνέθεσε σε μια πολιτική που έχει τα εξής: και το πατριωτικό και το προοδευτικό και το λαϊκό στοιχείο. Δηλαδή αφαίρεσε από την Αριστερά το μονοπώλιο της κοινωνικής ευαισθησίας». Αναφερόμενος για παράδειγμα στο προεκλογικό βίντεο με τη συνάντηση που είχε ο κ. Μητσοτάκης με έναν άστεγο, εξήγησε ότι είχε γίνει το χειμώνα, δεν έσπευσε όμως να το επικοινωνήσει. «Αυτό που έκανε ήταν ο ίδιος να κατανοήσει το πρόβλημα. Το κατανόησε και το μετασχημάτισε σε ένα πρόγραμμα Κοινωνικής Στέγασης. Αυτό δεν το έχουμε δει με την Αριστερά. Φούμαρα είχαμε δει», υποστήριξε ο κ. Φλωρίδης για το θέμα.

Σε άρθρο του δε, έμεινε στην ανάλυση της διαδρομής Μητσοτάκη και υπογράμμισε ότι: «Ο Κ. Μητσοτάκης απάντησε στην κρίση του Δεξιού-Κεντρώου- Αριστερού κομματικού τοπίου, μ’ ένα πολιτικό σχέδιο διείσδυσης, σύνθεσης και αξιοποίησης των θετικών κατακτήσεων του κάθε χώρου. Μετεξέλιξε τη ΝΔ, από μια Δεξιά με ολίγο Κέντρο, σε μια όντως Κεντροδεξιά παράταξη, με ταυτόχρονη μάλιστα ένταξη πολλών στοιχείων του Κεντροαριστερού χώρου, με πιο εμβληματική την αποτελεσματική ενσωμάτωση του μέχρι τότε κοινωνικού μονοπωλίου της Αριστεράς. Το σχέδιο αυτό δημιούργησε την πατριωτική, προοδευτική και λαϊκή ΝΔ, όχι μόνο διακηρυκτικά, αλλά ως ευρεία πολιτικοκοινωνική συμπόρευση». Έτσι- συνέχισε στο άρθρο του στο iefimerida.gr- οι παλιότερες γενιές που αναγνωρίζονται πολιτικά μέσα από τις Δεξιές, Κεντρώες και Αριστερές ταυτότητες, αλλά ταυτόχρονα κατανοούν την κρίση και τα όρια αυτών των σχημάτων, μετατοπίστηκαν σε μεγάλη έκταση και βρήκαν διέξοδο σ’ ένα συνασπισμό «Σταθερότητας και Προόδου» για την ανάταξη και προοπτική της χώρας…»

Στις 18 Ιουνίου, ελάχιστες ώρες πριν τις δεύτερες εκλογές «άκουγε» προσεκτικά τον πολιτικό λόγο του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ και διαπίστωνε με ανάρτησή του στο facebook: ««Ασύδοτο καθεστώς» ‘Έτσι ονόμασε σήμερα στη συνέντευξή του ο Α. Τσίπρας, την αυτοδύναμη κυβέρνηση της Ν.Δ που πιθανότατα θα προκύψει από τις εκλογές της 25ης Ιουνίου.

Ας θυμηθούμε κάποια στοιχεία: Στις εκλογές του 2019 η Ν.Δ πήρε το 39,85% των ψήφων. Στις εκλογές του 2023 η Ν.Δ πήρε το 40,79% των ψήφων. Αν, ας πούμε η Ν.Δ πάρει το ίδιο ποσοστό στις 25 Ιουνίου, τότε θα υπάρχει κίνδυνος «ασύδοτου καθεστώτος», δεδομένου ότι θα έχει ενισχύσει τα ποσοστά της κατά 0,94 % σε σχέση με το 2019! Και ο Τσίπρας ζητάει μεγαλύτερο ποσοστό από το 20% που πήρε στις εκλογές της 21ης Μαΐου, για να αποτρέψει το «ασύδοτο καθεστώς Μητσοτάκη», δηλαδή ας πούμε 22%, ενώ έχοντας πάρει 31,53% το 2019, τελικά δεν κατάφερε και πήγε αυτός και όχι η Ν.Δ, στο 20%. Άντε βγάλε άκρη με το Vertigo που τους έχει πιάσει εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ».

Κάθε άλλο παρά πέρασε απαρατήρητη και ασχολίαστη η εμφάνιση- άνοδος του κόμματος ΝΙΚΗ, που πήρε υψηλά ποσοστά από τον πρώτο γύρο στο νομό, όπου ο κ. Φλωρίδης έχει διατελέσει νομάρχης αλλά και βουλευτής ΠΑΣΟΚ.