Γιώργος Προκοπίου: Τι απαντά η Dynagas του Έλληνα εφοπλιστή στο δημοσίευμα των Financial Times για τις ευρωπαϊκές κυρώσεις στο ρωσικό LNG

Η εταιρεία υποστηρίζει ότι μια οριζόντια απαγόρευση στη μεταφορά ρωσικού LNG προς τρίτες χώρες δεν θα πλήξει ουσιαστικά τη Ρωσία, αλλά κινδυνεύει να μεταφέρει στρατηγική τεχνογνωσία και επιχειρηματική δραστηριότητα εκτός Ευρώπης.

Γιώργος Προκοπίου: Τι απαντά η Dynagas του Έλληνα εφοπλιστή στο δημοσίευμα των Financial Times για τις ευρωπαϊκές κυρώσεις στο ρωσικό LNG

Η Dynagas, συμφερόντων του Γιώργου Προκοπίου, παίρνει για πρώτη φορά δημόσια θέση μετά το δημοσίευμα των Financial Times, σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα εξέφρασε επιφυλάξεις απέναντι στις υπό διαμόρφωση ευρωπαϊκές κυρώσεις για το ρωσικό LNG, λόγω των πιθανών επιπτώσεων που θα μπορούσαν να έχουν για την εταιρεία.

Με μια αναλυτική τοποθέτησή της, η Dynagas ξεκαθαρίζει ότι τάσσεται υπέρ της προσπάθειας για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία, επισημαίνοντας ωστόσο ότι μια καθολική απαγόρευση στη μεταφορά ρωσικού LNG προς τρίτες χώρες ενδέχεται να μην οδηγήσει στα επιδιωκόμενα αποτελέσματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Όπως υποστηρίζει η εταιρεία, μια τέτοια επιλογή θα μπορούσε να λειτουργήσει αντίστροφα: να αποδυναμώσει την ευρωπαϊκή ναυτιλιακή παρουσία, να οδηγήσει σε απώλεια κρίσιμης τεχνογνωσίας στον τομέα της αρκτικής ναυσιπλοΐας και να μεταφέρει τη σχετική δραστηριότητα σε μη δυτικούς διαχειριστές, χωρίς να προκαλέσει ουσιαστική μείωση των ρωσικών εσόδων.

Η Dynagas υπογραμμίζει ότι τα εξειδικευμένα πλοία μεταφοράς LNG κατηγορίας «ice-class» που διαθέτει λειτουργούν στο πλαίσιο μακροχρόνιων ναυλοσυμφώνων, τα οποία είχαν συναφθεί ήδη από το 2015 και το 2016 με το έργο Yamal LNG. Οι συμβάσεις αυτές, όπως αναφέρει, περιλαμβάνουν αυστηρές νομικές δεσμεύσεις με διάρκεια που φτάνει έως και το 2065 και είχαν υπογραφεί αρκετά χρόνια πριν από την έναρξη της σημερινής γεωπολιτικής κρίσης.

Παράλληλα, η εταιρεία σημειώνει ότι το Yamal LNG αποτελεί ένα διεθνές ενεργειακό εγχείρημα με σημαντική ευρωπαϊκή συμμετοχή. Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι η γαλλική TotalEnergies διατηρεί ποσοστό 20%, ενώ ευρωπαϊκές ενεργειακές εταιρείες, όπως η γερμανική SEFE και η ισπανική Naturgy, συγκαταλέγονται μεταξύ των βασικών αγοραστών της παραγωγής LNG του έργου.

Η Dynagas επισημαίνει ακόμη ότι το Yamal LNG ανήκει κατά 50,1% στη Novatek, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό βρίσκεται στα χέρια διεθνών επενδυτών, υποστηρίζοντας ότι, υπό αυτό το πρίσμα, δεν είναι αυτονόητο πως το έργο συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία ρωσικών εσόδων στον βαθμό που συχνά παρουσιάζεται στον δημόσιο διάλογο.

Σύμφωνα με την εταιρεία, η απαίτηση προς τους ευρωπαϊκούς operators να διακόψουν μακροχρόνιες συμβατικές δεσμεύσεις δεν θα σταματήσει το εμπόριο LNG. Αντίθετα, όπως προειδοποιεί, θα μπορούσε να οδηγήσει στη μεταφορά στρατηγικών αρκτικών περιουσιακών στοιχείων —όπως τα εξειδικευμένα πλοία— αλλά και της σχετικής τεχνογνωσίας σε μη δυτικούς φορείς, οι οποίοι θα συνεχίσουν τη δραστηριότητα χωρίς την ευρωπαϊκή συμμετοχή.

Η εταιρεία εκτιμά ότι η ροή LNG θα συνεχιστεί, ενώ η Ευρώπη κινδυνεύει να χάσει ικανότητες, θέσεις εργασίας, επιρροή και μια εμπορική αξία που χρειάστηκε δεκαετίες για να δημιουργηθεί.

Καταλήγοντας, η Dynagas καλεί τους ευρωπαϊκούς θεσμούς να υιοθετήσουν μια πιο πραγματιστική προσέγγιση, η οποία θα συνδυάζει τους γεωπολιτικούς στόχους με τη διατήρηση των στρατηγικών δυνατοτήτων της ευρωπαϊκής ναυτιλίας, της τεχνογνωσίας στην αρκτική ναυσιπλοΐα και της απασχόλησης.

Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά, στόχος θα πρέπει να είναι η μείωση των καθαρών ρωσικών εισπράξεων μέσω αυξημένου κόστους μεταφοράς και όχι η μόνιμη αποδυνάμωση της ευρωπαϊκής παρουσίας σε έναν κρίσιμο στρατηγικό τομέα.

«Πρώτα και κύρια, η Dynagas εκφράζει την ειλικρινή της ευχή για ταχεία λήξη του πολέμου στην Ουκρανία, ώστε να τερματιστεί η δοκιμασία των αθώων ανθρώπων που υποφέρουν.

Γιώργος Προκοπίου: Τι απαντά η Dynagas του Έλληνα εφοπλιστή στο δημοσίευμα των Financial Times για τις ευρωπαϊκές κυρώσεις στο ρωσικό LNG

Η επιβολή μιας καθολικής απαγόρευσης στην μεταφορά ρωσικού LNG προς τρίτες χώρες εγκυμονεί τον κίνδυνο να εξελιχθεί σε αυτοπροκαλούμενο πλήγμα για την ευρωπαϊκή ναυτιλιακή επάρκεια, την στρατηγική τεχνογνωσία για πλεύση στην αρκτική, την απασχόληση και την επιρροή της Ευρώπης, χωρίς να επιτυγχάνει τους επιδιωκόμενους γεωπολιτικούς στόχους — συμπεριλαμβανομένης της ουσιαστικής μείωσης των εσόδων που κατευθύνονται προς τη Ρωσία.

Τα άκρως εξειδικευμένα πλοία μεταφοράς LNG κατηγορίας “ice-class” της Dynagas απασχολούνται βάσει μακροχρόνιων ναυλοσυμφώνων που υπογράφηκαν το 2015–2016 με το έργο Yamal LNG, με αυστηρές συμβατικές δεσμεύσεις που εκτείνονται έως και το 2065. Πρόκειται για νομικά δεσμευτικές εμπορικές συμφωνίες, συναφθείσες πολλά χρόνια πριν από την έναρξη της τρέχουσας σύρραξης.

Το Yamal LNG αποτελεί διεθνές έργο με ουσιαστική ευρωπαϊκή συμμετοχή και διασύνδεση. Η γαλλική TotalEnergies κατέχει ποσοστό 20%, ενώ σημαντικές ευρωπαϊκές εταιρείες ενέργειας — μεταξύ των οποίων η γερμανική SEFE και η ισπανική Naturgy — αποτελούν βασικούς αγοραστές της παραγωγής LNG του έργου.

Το Yamal LNG ανήκει κατά 50,1% στη Novatek, ενώ το υπόλοιπο ποσοστό κατέχεται από διεθνείς μετόχους. Υπό το πρίσμα αυτό, δεν είναι σαφές ότι το έργο συμβάλλει ουσιαστικά στα ρωσικά έσοδα με τον τρόπο που συχνά προβάλλεται στον δημόσιο διάλογο.

Η απαίτηση προς ευρωπαϊκούς operators να εγκαταλείψουν μακροχρόνιες συμβάσεις δεν θα ανακόψει το εμπόριο. Αντιθέτως, θα οδηγήσει στην μεταβίβαση στρατηγικών αρκτικών περιουσιακών στοιχείων (πλοίων) και τεχνογνωσίας σε μη δυτικούς φορείς, οι οποίοι θα συνεχίσουν την μεταφορά LNG με χαμηλότερο κόστος και χωρίς ευρωπαϊκή συμμετοχή. Η ροή LNG θα συνεχιστεί απρόσκοπτα, ενώ η Ευρώπη θα απωλέσει ικανότητες, θέσεις εργασίας, επιρροή και εμπορική αξία που χρειάστηκαν δεκαετίες για να οικοδομηθούν.

Αντί να αποδυναμωθεί μόνιμα η ευρωπαϊκή θέση στην αρκτική ναυτιλία και στην μεταφορά LNG, οι αρμόδιοι ευρωπαϊκοί φορείς λήψης αποφάσεων οφείλουν να υιοθετήσουν μια πραγματιστική προσέγγιση που εξισορροπεί τους γεωπολιτικούς στόχους με την διατήρηση των στρατηγικών ευρωπαϊκών ναυτιλιακών δυνατοτήτων, της τεχνογνωσίας και της εργασιακής ασφάλειας και μείωσης των καθαρών Ρωσικών εισπράξεων (υψηλό κόστος μεταφοράς). Είναι ενθαρρυντικό ότι η κυβέρνηση της Ελλάδας κινείται ακριβώς προς αυτήν την κατεύθυνση».