Η ακρίβεια «γονατίζει» και τη Μύκονο: «Είμαστε πλούσιοι, όχι κορόιδα!»-70% κάτω ο εμπορικός τζίρος στο νησί των ανέμων!- Όλο και περισσότεροι τουρίστες κλείνονται στις βίλες και στα ξενοδοχεία χωρίς να αφήνουν λεφτά στην τοπική κοινωνία

Μια εικόνα που προκαλεί έντονο προβληματισμό για την πορεία της φετινής τουριστικής σεζόν στη Μύκονο έρχεται στο φως, καθώς οι επαγγελματίες του νησιού βρίσκονται αντιμέτωποι με μια πρωτοφανή οικονομική πίεση.

Η ακρίβεια «γονατίζει» και τη Μύκονο: «Είμαστε πλούσιοι, όχι κορόιδα!»-70% κάτω ο εμπορικός τζίρος στο νησί των ανέμων!- Όλο και περισσότεροι τουρίστες κλείνονται στις βίλες και στα ξενοδοχεία χωρίς να αφήνουν λεφτά στην τοπική κοινωνία

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η εμπορική κίνηση και τα έσοδα των καταστημάτων στη «ναυαρχίδα» του ελληνικού τουρισμού καταγράφουν δραματική υποχώρηση, με την πτώση να αγγίζει ακόμη και το 70%.

Η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η Μύκονος απέχει αισθητά από εκείνη των προηγούμενων ετών, όταν τα σοκάκια της Χώρας έσφυζαν από ζωή, τα πολυτελή καταστήματα γέμιζαν από επισκέπτες υψηλής οικονομικής επιφάνειας και η τοπική αγορά γνώριζε ημέρες μεγάλης άνθησης.

Πλέον, αρκετές επιχειρήσεις βλέπουν τα ταμεία τους να αδειάζουν, ενώ η αβεβαιότητα για το μέλλον της τοπικής οικονομίας ολοένα και μεγαλώνει.

Άδειοι δρόμοι, μειωμένη κατανάλωση και απόγνωση στους επαγγελματίες

Η εικόνα στα γραφικά σοκάκια της Μυκόνου και στις εμπορικές περιοχές του νησιού δεν θυμίζει σε τίποτα την κοσμοπολίτικη ατμόσφαιρα που είχε καθιερωθεί τα προηγούμενα χρόνια.

Όπως μετέφεραν οι δημοσιογράφοι, οι ίδιοι οι καταστηματάρχες περιγράφουν μια ιδιαίτερα δύσκολη πραγματικότητα, καθώς επιχειρήσεις λιανικής, εμπορικά καταστήματα αλλά και χώροι εστίασης βλέπουν τον κύκλο εργασιών τους να καταρρέει.

Η μείωση στον τζίρο, σύμφωνα με τις μαρτυρίες που παρουσιάστηκαν, φτάνει μέχρι και το 70%, ενώ ακόμα και στον κλάδο της διαμονής η κατάσταση παρουσιάζει αισθητή κάμψη, με την πτώση στις κρατήσεις δωματίων να υπολογίζεται περίπου στο 50%.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι μόνο ο αριθμός των επισκεπτών που φτάνουν στο νησί, αλλά κυρίως η συμπεριφορά τους. Αρκετοί τουρίστες επιλέγουν πλέον να περιορίζουν σημαντικά τις εξόδους και τις αγορές τους, με αποτέλεσμα η τοπική αγορά να μην επωφελείται από την παρουσία τους.

«Στα μαγαζιά δεν πατάει άνθρωπος. Υπάρχει μια γενικευμένη διαμαρτυρία, καθώς ο κόσμος πλέον δεν βγαίνει έξω στη Μύκονο», υπογραμμίστηκε χαρακτηριστικά.

Η αγοραστική δύναμη που άλλοτε αποτελούσε το μεγάλο πλεονέκτημα του νησιού φαίνεται πλέον να έχει περιοριστεί δραματικά, αφήνοντας τους επιχειρηματίες αντιμέτωπους με αυξημένα λειτουργικά κόστη και βαριές οικονομικές υποχρεώσεις.

Η ακρίβεια «γονατίζει» και τη Μύκονο: «Είμαστε πλούσιοι, όχι κορόιδα!»-70% κάτω ο εμπορικός τζίρος στο νησί των ανέμων!- Όλο και περισσότεροι τουρίστες κλείνονται στις βίλες και στα ξενοδοχεία χωρίς να αφήνουν λεφτά στην τοπική κοινωνία

Από τα κλαμπ και τα εστιατόρια στις ιδιωτικές βίλες

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αλλαγή στη συμπεριφορά των εύπορων επισκεπτών, οι οποίοι για χρόνια αποτελούσαν τη βασική πηγή εσόδων για τη μυκονιάτικη αγορά.

Οι τουρίστες υψηλού εισοδήματος, που παραδοσιακά γέμιζαν τα διάσημα εστιατόρια, τα κλαμπ και τα καταστήματα του νησιού, φαίνεται πως έχουν αλλάξει σημαντικά τρόπο διασκέδασης και κατανάλωσης.

Αντί να επιλέγουν τις γνωστές επιχειρήσεις της Μυκόνου, προτιμούν πλέον να παραμένουν στις πολυτελείς βίλες που νοικιάζουν ή στα καταλύματα τύπου Airbnb, οργανώνοντας εκεί ιδιωτικές εκδηλώσεις και πάρτι.

Με αυτόν τον τρόπο, η διασκέδαση, η εστίαση και η κατανάλωση μεταφέρονται μέσα στα καταλύματα, με αποτέλεσμα σημαντικό μέρος των χρημάτων να μην διοχετεύεται πλέον στην τοπική αγορά.

Όπως επισημάνθηκε στην εκπομπή, η εξέλιξη αυτή αφήνει πολλά καταστήματα χωρίς την πελατεία που είχαν συνηθίσει, δημιουργώντας ένα νέο και ιδιαίτερα ανησυχητικό οικονομικό τοπίο.

«Είμαστε πλούσιοι, αλλά όχι κορόιδα»

Σύμφωνα με τους εκπροσώπους της εμπορικής και οικονομικής ζωής του τόπου, η αλλαγή αυτή στις συνήθειες των επισκεπτών συνδέεται άμεσα με το φαινόμενο των υπερβολικών τιμών που είχε παρατηρηθεί τα προηγούμενα χρόνια.

Όπως αναφέρθηκε, αρκετοί εύποροι τουρίστες θεωρούν ότι σε προηγούμενες σεζόν υπήρξαν περιπτώσεις όπου η οικονομική τους δυνατότητα αντιμετωπίστηκε ως ευκαιρία για υπερβολικές χρεώσεις, ακόμη και σε βασικές υπηρεσίες.

Χαρακτηριστικά είναι ότι: «Από το να πάμε να πιούμε ένα μπουκάλι για 500, 1.000 ή 2.000 ευρώ και να μας θεωρούν κορόιδα –γιατί και οι πλούσιοι δεν είναι κορόιδα, μπορεί να είναι πιο προσεκτικοί από εμάς– προτιμούν να μείνουν στη βίλα. Σου λέει: “Είμαι πλούσιος, αλλά κορόιδο δεν είμαι”. Θα καθίσω στο χώρο μου, θα φάω, θα πιω και θα περάσω καλά χωρίς να υπερχρεώνομαι.»

Υπάρχουν αναρίθμητα παραδείγματα όπου η πολιτική των ακραίων τιμών, από τις υπέρογκες χρεώσεις στα νυχτερινά κέντρα μέχρι περιστατικά όπως τα 200 ευρώ για ένα μπουκάλι νερό, φαίνεται πως λειτούργησε τελικά εις βάρος της ίδιας της αγοράς.

Ακόμη και οι επισκέπτες με μεγάλη οικονομική επιφάνεια φαίνεται πως άρχισαν να επανεξετάζουν τις επιλογές τους και να θέτουν σαφή όρια στις δαπάνες τους.

Ανησυχία για τη συνέχεια και τα πρώτα σημάδια εγκατάλειψης

Καθώς η τουριστική περίοδος πλησιάζει στο αποκορύφωμά της, οι επαγγελματίες της Μυκόνου ελπίζουν σε μια ανάκαμψη μέσα στον Αύγουστο, όμως οι απώλειες που έχουν ήδη καταγραφεί θεωρούνται εξαιρετικά δύσκολο να καλυφθούν.

Βέβαια τοπικοί φορείς θεωρούν πλέον πως ακόμη και μια πρόσκαιρη αύξηση της κίνησης για λίγες ημέρες δεν αρκεί για να αντιστρέψει τη μεγάλη οικονομική ζημιά που έχει ήδη δημιουργηθεί.

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο, ωστόσο, είναι το κλίμα απογοήτευσης που επικρατεί πλέον ακόμη και ανάμεσα σε ανθρώπους με πολυετή παρουσία στο νησί.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση γνωστού σχεδιαστή και επαγγελματία της Μυκόνου, ο οποίος φέρεται να δήλωσε ότι η φετινή σεζόν θα είναι η τελευταία του στο νησί, προαναγγέλλοντας το κλείσιμο της επιχείρησής του, καθώς «δεν αντέχει άλλο».

Η κρίση στη Μύκονο λειτουργεί ως ένα ηχηρό προειδοποιητικό μήνυμα για ολόκληρο τον ελληνικό τουρισμό. Δείχνει πως η υπερβολή, η απουσία ισορροπίας στις τιμές και η λογική της πρόσκαιρης εκμετάλλευσης μπορούν να πλήξουν ακόμη και τους πιο ισχυρούς και διεθνώς αναγνωρίσιμους τουριστικούς προορισμούς.