Η διπλωματική “ντρίπλα” Πούτιν: Προτείνει διάλογο με το Κίεβο, αλλά με την πλάτη στον τοίχο

Μια νέα πρωτοβουλία για απευθείας συνομιλίες με την Ουκρανία ανακοίνωσε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, όμως πίσω από αυτή την κίνηση φαίνεται να κρύβεται περισσότερο στρατηγική τακτική παρά ουσιαστική πρόθεση για ειρήνευση. Η πρόταση για διάλογο, που φέρεται να έχει ως τόπο διεξαγωγής την Τουρκία, αποτελεί – σύμφωνα με αναλυτές – μια προσπάθεια της Μόσχας να διατηρήσει πρωτοβουλία κινήσεων, καθώς οι διεθνείς πιέσεις εντείνονται και τα περιθώρια ελιγμών περιορίζονται αισθητά.

Η διπλωματική “ντρίπλα” Πούτιν: Προτείνει διάλογο με το Κίεβο, αλλά με την πλάτη στον τοίχο

Παρά το γεγονός ότι επί 110 ημέρες η Ρωσία αρνείτο οποιαδήποτε άμεση διαπραγμάτευση με το καθεστώς Ζελένσκι, σήμερα παρουσιάζει αιφνιδιαστικά μια εικόνα συμβιβαστικής πρόθεσης. Τι έχει αλλάξει τόσο δραματικά; Το Κρεμλίνο, βλέποντας την Ευρώπη να ανασυντάσσεται και να δείχνει σταθερή υποστήριξη στην Ουκρανία – με αποκορύφωμα την πρόσφατη κοινή επίσκεψη ηγετών από τη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Βρετανία στο Κίεβο – κατανοεί ότι οι διεθνείς ισορροπίες δεν ευνοούν πλέον τη στρατηγική της απομόνωσης.

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση Τραμπ στις ΗΠΑ φαίνεται διατεθειμένη να προσφέρει στη Ρωσία εμπορικά ανταλλάγματα, όπως η άρση δασμών σε ενέργεια και λιπάσματα, αλλά δεν πρόκειται να ανεχθεί απεριόριστα διπλωματικούς ελιγμούς χωρίς αντίκρισμα. Η Μόσχα προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το διάστημα μέχρι τις αμερικανικές εκλογές, ελπίζοντας σε μεγαλύτερη ευελιξία από την Ουάσιγκτον, την ώρα που επιχειρεί να πιέσει στρατιωτικά την Ουκρανία σε περιοχές-κλειδιά.

Πάντως, η πρόταση Πούτιν δεν μπορεί να συγκριθεί με εκείνη των πρώτων μηνών του πολέμου, όταν το Κρεμλίνο απαιτούσε ουσιαστικά πλήρη παράδοση του Κιέβου. Οι ισχυρισμοί περί «κεραυνοβόλου νίκης» μέσα σε τρεις ημέρες έχουν καταρρεύσει υπό το βάρος χιλιάδων ρωσικών απωλειών και της παρατεταμένης φθοράς στο μέτωπο.

Η διπλωματική “ντρίπλα” Πούτιν: Προτείνει διάλογο με το Κίεβο, αλλά με την πλάτη στον τοίχο

Η Ρωσία αντιλαμβάνεται πλέον ότι δεν μπορεί να ραδιουργεί ανεξέλεγκτα: η ενότητα της Ε.Ε. απέναντι στις ρωσικές μεθοδεύσεις παραμένει ακλόνητη, παρά τις μεμονωμένες φωνές υποστήριξης – όπως της Ουγγαρίας, της Σλοβακίας ή της Εσθονίας. Η προσπάθεια διάσπασης του ευρωπαϊκού μετώπου φαίνεται να έχει αποτύχει.

Εν κατακλείδι, η ρωσική πρόταση για διάλογο δεν αναμένεται να φέρει ουσιαστική πρόοδο στο άμεσο μέλλον. Ωστόσο, αποτελεί ένδειξη ότι η Μόσχα γνωρίζει πια πως ακόμη και η διπλωματική της επιρροή εξαντλείται. Ο χρόνος δεν λειτουργεί πλέον υπέρ της και οι διαθέσιμες επιλογές λιγοστεύουν επικίνδυνα.

Θες να επεξεργαστώ περαιτέρω το ύφος ή να εστιάσω περισσότερο σε ένα από τα σημεία, π.χ. τη σχέση με τις ΗΠΑ ή τις εσωτερικές ρωσικές πιέσεις;